III OZ 19/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1859/24 o odrzuceniu skargi P.S. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 11 września 2024 r. nr 305/24 w przedmiocie utraty prawa do uposażenia postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1859/24 odrzucił skargę P.S. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 11 września 2024 r. nr 305/24 w przedmiocie utraty prawa do uposażenia. W uzasadnieniu postanowienia podał, że jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest jej terminowość, bowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu oraz pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 września 2024 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach postępowania administracyjnego), natomiast przesyłka zawierająca skargę została nadana przez pełnomocnika skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 24 października 2024 r. (karta nr 11 akt sądowych), czyli już po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upłynął w dniu 23 października 2024 r. W związku z powyższym skargę należało uznać za złożoną z uchybieniem terminu do jej wniesienia, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia P.S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że skarga P.S. została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej prawidłowe odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak bowiem wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 11 września 2024 r. nr 305/24, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, została skutecznie doręczona stronie w dniu 23 września 2024 r., czego skarżący nie kwestionuje. W związku z powyższym, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na w/w decyzję upływał w dniu 23 października 2024 r. Wniesienie skargi przez P.S. w dniu 24 października 2024 r. (data stempla pocztowego) nastąpiło zatem już po upływie ustawowego terminu. Ponadto wyjaśnić należy, iż podnoszone przez skarżącego w zażaleniu okoliczności nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia, ponieważ nie ulega wątpliwości, że skarżący bezsprzecznie uchybił terminowi do wniesienia skargi i okoliczność ta podlega stwierdzeniu niezależnie od złożonego przez stronę wniosku z dnia 2 grudnia 2024 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.