III OZ 234/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-08-26

Skład orzekający: Sławomir Wojciechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o sprostowanie omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczący opisu przedmiotu sprawy i uzasadnienia może zostać uwzględniony, jeśli jego stwierdzenie wymaga analizy akt postępowania?
Ratio decidendi
Sąd nie dopatrzył się w postanowieniu i uzasadnieniu oczywistej omyłki, o której mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a., co uniemożliwia jego sprostowanie. Oczywistość omyłki oznacza, że musi ona być natychmiast rozpoznawalna i wynikać jednoznacznie z treści orzeczenia lub porównania z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami, a nie wymagać głębszej analizy akt sprawy.
Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 27 maja 2025 r., które oddaliło jej zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wniosek dotyczył zmiany opisu przedmiotu sprawy oraz fragmentu uzasadnienia dotyczącego opłat sądowych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o sprostowanie postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W.D. o sprostowanie omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2025 r., sygn. akt III OZ 234/25 oddalającym zażalenie W.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Bd 110/24 odrzucające zażalenie W.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 października 2024 r., sygn. akt II SAB/Bd 110/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi W.D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia. Postanowieniem z dnia 27 maja 2025 r., sygn. akt III OZ 234/25, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, zażalenia W.D. (dalej jako: "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Bd 110/24 odrzucające zażalenie W.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 października 2024 r., sygn. akt II SAB/Bd 110/24, w sprawie ze skargi W.D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej: oddalił zażalenie. Wnioskiem z dnia 5 czerwca 2025 r. skarżący wniósł o sprostowanie ww. orzeczenia w rubrum orzeczenia i jego uzasadnieniu oraz w innych pismach sądowych w ten sposób, że: 1) z zapisanej: w sprawie ze skargi W.D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na zgodną z przedmiotem skargi, tj.: w sprawie ze skargi W.D. na bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] w przedmiocie nieudostępnienia informacji publicznej na złożony wniosek w zakresie kopii akt sprawy o sygnaturze [...]. 2) z zapisanej: Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata na zgodną z przedmiotem skargi, tj.: Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). W sprawach skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), która to ustawa nie przewiduje wnoszenia opłat do sądu administracyjnego oraz orzekania przez sądy administracyjne w przedmiocie skarg na przewlekłość lub bezczynność Organu w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej. Prawo stanowi, że kto wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie udostępnia informacji publicznej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości, przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, nie może jednocześnie prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Oczywistość wadliwości wymagającej sprostowania może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wadliwość taka wyraża się bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu. Są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt sprawy, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny. Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego żądanie zawarte we wniosku skarżącego o sprostowanie postanowienia i uzasadnienia nie może zostać uwzględnione. Postanowieniem z dnia 27 maja 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał zażalenie skarżącego wywiedzione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Bd 110/24 odrzucające zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 października 2024 r., sygn. akt II SAB/Bd 110/24, w sprawie ze skargi W.D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 19 września 2024 r. niniejsza sprawa została wpisana do rep. II SAB/Bd 110/24 o symbolu 658/6480 i z przedmiotem określonym jako: "udostępnienie informacji publicznej". Wskazać należy, że z zgodnie z § 56 ust. 3 i ust. 9 Zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalania zasad biurowości w sądach administracyjnych, wydanym na podstawie art. 11 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. z dnia 19 sierpnia 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) – Wykaz symboli spraw, ich oznaczeń i opisów oraz wykaz przedmiotów spraw w ramach poszczególnych symboli stanowi załącznik do zarządzenia. Symbole 638 - 644, 656 - 659, umieszczane na okładce akt sprawy, w repertorium oraz na odpisach orzeczeń dołączanych do akt sprawy uzupełnia się – po znaku łamania – symbolem właściwym dla dziedziny, której sprawa dotyczy (np. 638/615, 641/626). W konsekwencji symbol 648 odpowiada kategorii "informacja publiczna", tj. sprawy z zakresu informacji publicznej, prawa prasowego, ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, zaś dalej dzieli się na symbol: 6480 "Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego" oraz 6481 "Sprawy z zakresu ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego". Uwzględniając powyższe, wbrew twierdzeniu skarżącego, w sprawach z zakresu informacji publicznej nie przewiduje się sprawy określonej jako "nieudostępnienie informacji publicznej". Nieuprawnionym jest zatem twierdzenie skarżącego, jakoby opisany przez Sąd przedmiot sprawy był błędny. Natomiast w zakresie sprostowania uzasadnienia postanowienia wskazać należy, że wykładnia celowościowa art. 156 § 1 p.p.s.a. uzasadnia wprawdzie pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione nie tylko w sentencji wyroku (postanowienia), ale też w uzasadnieniu wyroku (postanowienia), jednakże o sprostowaniu uzasadnienia sąd postanawia na takiej samej zasadzie jak o sprostowaniu wyroku (postanowienia). Przedmiotem sprostowania uzasadnienia wyroku (postanowienia) mogą więc być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Reasumując, Sąd nie dopatrzył się w postanowieniu i uzasadnieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2025 r. oczywistej pomyłki, o której mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a., brak jest zatem podstaw do jego sprostowania. Tym samym, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. oraz art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło