III OZ 329/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt IV SAB/Wr 945/24 o odrzuceniu skargi M.K. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 3 lipca 2024 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt IV SAB/Wr 945/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: Sąd I instancji, WSA) odrzucił skargę M.K. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 3 lipca 2024 r. Z uzasadnienia wynika, że w dniu 12 października 2024 r. M.K. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na złożony przez skarżącego w dniu 3 lipca 2024 r. wniosek, w którym skarżący zwrócił się do organu o udostępnienie aktu oskarżenia oraz wyroku w sprawie o sygnaturze akt V K 180/18. Wraz ze złożeniem skargi nie został uiszczony wpis od skargi. W wykonaniu zarządzenia z 28 października 2024 r., pismem z 29 października 2024 r., skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazano jednocześnie, że wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na wskazany w treści wezwania rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie zostało doręczone skarżącemu na jego adres do doręczeń elektronicznych w dniu 29 października 2024 r. (Identyfikator Urzędowego Poświadczenia Doręczenia - k. 16). W dniu 29 października 2024 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z 20 grudnia 2024 r., sygn. akt IV SPP/Wr 132/24 Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Powyższe postanowienie było przedmiotem sprzeciwu skarżącego. Postanowieniem z 12 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, sygn. akt IV SPP/Wr 132/24, utrzymał w mocy ww. postanowienie Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W związku z ostatecznym charakterem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 12 lutego 2025 r., w wykonaniu zarządzenia z 28 lutego 2025 r., skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 października 2024 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu na jego adres do doręczeń elektronicznych w dniu 6 marca 2025 r. (Identyfikator Urzędowego Poświadczenia Doręczenia - k. 22). Skarżący, wezwany do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi, nie uiścił tego wpisu w wymaganym terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Termin ten rozpoczął swój bieg w dniu 7 marca 2025 r. (w dniu następnym po doręczeniu wezwania) i upłynął bezskutecznie w dniu 13 marca 2025 r. Sąd I instancji wskazał, że okoliczność ta obligowała do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu jej nieopłacenia. Skarżący, nie zgadzając się z postanowieniem Sądu I instancji, wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia z uwagi na fakt, iż "wydał je WSA we Wrocławiu w składzie sędziego powołanego z udziałem NEOKRS". Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt przedmiotowej sprawy wynika także, że skarżący nie należy do podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczania kosztów sądowych wymienionych w art. 239 p.p.s.a. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż prawomocnym postanowieniem z 12 lutego 2025 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego zasadne było wezwanie skarżącego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z 28 lutego 2025 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z 28 października 2024 r. wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 6 marca 2025 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem bezskutecznie w dniu 13 marca 2025 r. W konsekwencji Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia skargi. Stanowisko skarżącego kwestionujące legitymację osoby, która wydała zaskarżone postanowienie, z uwagi na wskazanie jej przez "nową KRS", pozostaje bez znaczenia dla niniejszej sprawy. Podniesione w zażaleniu okoliczności powołania na stanowisko sędziego nie mogą stanowić podstawy do oceny legalności wydanego w sprawie postanowienia o odrzuceniu skargi. Skarżący nie wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy w trybie art. 19 p.p.s.a., ani z wnioskiem o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego na podstawie art. 5a ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), a kwestia ta jest irrelewantna w zakresie rozpoznania niniejszego zażalenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.