III OZ 347/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 marca 2022 r. sygn. akt III SA/Gd 109/22 o odrzuceniu skargi K. G. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stypendium rektora postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 24 marca 2022 r. sygn. akt III SA/Gd 109/22, odrzucił skargę K. G. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...], w przedmiocie stypendium rektora. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki [...] doręczono skarżącemu w dniu 10 maja 2021 r. Przesyłkę zawierającą tę decyzję, doręczaną na wskazany przez skarżącego adres zamieszkania, awizowano w dniach: 26 kwietnia i 5 maja 2021 r. (koperta w aktach administracyjnych). Zgodnie zatem z art. 44 § 4 K.p.a. doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu 14-dniowego, o którym jest mowa w art. 44 § 1 k.p.a., liczonego od daty pierwszego awiza. W dniu 10 czerwca 2021 r. (data nadania) K. G. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stypendium rektora. Wniesiona bezpośrednio do sądu skarga została przez Sąd przekazana do Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki [...] w trybie art. 53 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – dalej: "P.p.s.a.". W dniu 19 lipca 2021 r. (data nadania) skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana przez organ odwoławczy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Sąd pierwszej instancji wskazał, że w realiach rozpatrywanej sprawy skarga na decyzję organu odwoławczego (doręczoną w dniu 10 maja 2021 r.), która nadana została bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 10 czerwca 2021 r., jest skargą wniesioną z uchybieniem ustawowego 30-dniowego terminu, który liczony od dnia 10 maja 2021 r. upłynął w dniu 9 czerwca 2021 r. Wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu jest okolicznością, która obligowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył K. G. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości zarzucił ustalenie daty doręczenia skarżącemu decyzji nr [...] Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki [...] na podstawie błędnych danych pochodzących od operatora pocztowego - Poczty Polskiej oraz niewystarczające uzasadnienie stanu faktycznego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skarżący podniósł szereg okoliczności świadczących o braku jego winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Sformułowanie "odrzuca" wskazuje na obowiązek sądu administracyjnego odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu. Sąd odrzucając skargę nie ma zatem możliwości oceny, czy niedochowanie terminu do jej wniesienia zostało spowodowane bez winy skarżącego. W myśl ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego kwestia przyczyny w uchybieniu terminu może mieć ewentualnie znaczenie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, a nie przy badaniu terminowości jej wniesienia (postanowienie NSA z 18 maja 2011 r. I OSK 802/11, LEX nr 990286). Tymczasem nie ulega wątpliwości, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w rozpatrywanej sprawie w dniu 9 czerwca 2021 r., albowiem zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 10 maja 2021 r. Powyższe oznacza, że skarżący był zobowiązany wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem właściwego organu, tj. Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki [...], w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia mu zaskarżonej decyzji. Skarżący, wbrew dyspozycji art. 54 § 1 P.p.s.a., wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, a nie do organu, który wydał zaskarżony akt. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (zob. A. Kabat, Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el). Z powyższych względów prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, jako wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu. Natomiast zawarte w zażaleniu twierdzenia skarżącego jakoby uchybienie tego terminu nie nastąpiło z jego winy mogą być brane pod uwagę wyłącznie w postępowaniu o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi, o co zresztą wnioskował w zażaleniu sam skarżący. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalono zażalenie.