III OZ 433/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 328/25 o odrzuceniu skargi Z.Z. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 stycznia 2025 r., znak DK-S.0511.5.39.2024(25) w przedmiocie świadczenia mieszkania postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 16 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 328/25, odrzucił skargę Z.Z. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 stycznia 2025 r. w przedmiocie świadczenia mieszkania, z uwagi na nieuzupełnienie baków formalnych skargi. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 28 lutego 2025 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a.") w dniu 28 marca 2025 r. Skarżący w terminie 7 dni od doręczenia, czyli do 4 kwietnia 2025 r. nie uzupełnił braku formalnego skargi i nie wskazał numeru PESEL. Brak formalny skargi został uzupełniony w dniu 14 maja 2025 r. Następnie WSA w Warszawie wyjaśnił, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL stanowi więc brak formalny skargi. Jednocześnie Sąd pierwszej instancji podniósł, że stosownie do art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Z art. 72 § 2 P.p.s.a. wynika, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Przepis art. 73 § 3 P.p.s.a. stanowi, że w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Natomiast przepis art. 73 § 4 P.p.s.a. stanowi, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Skoro przesyłkę z WSA w Warszawie, zawierającą wezwanie do nadesłania numeru PESEL awizowano 14 marca 2025 r., to należało uznać, że doręczenie tej przysyłki miało miejsce w dniu 28 marca 2025 r. Skarżący, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi (reklamacja nie została uznana), nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie podał nr PESEL w terminie 7 dni od doręczenia zastępczego, czyli do 4 kwietnia 2025 r. Podanie przez skarżącego numeru PESEL w piśmie z dnia 14 maja 2025 r., nie mogło być uznane za skuteczne, bowiem nastąpiło po upływie terminu. Z tych też względów Sąd odrzucił skargę. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że nie miał fizycznej możliwości zapoznania się z treścią wezwania Sądu, gdyż w jego skrytce pocztowej nie znajdowało się zawiadomienie o korespondencji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem, który stanowi inaczej jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany przez Sąd do wskazania numeru PESEL. Powyższe wezwanie zostało wysłane na prawidłowy adres skarżącego i po podwójnym awizowaniu (w dniu 14 i 24 marca 2025 r.) zostało zwrócone do nadawcy, a w myśl art. 73 § 4 P.p.s.a. zostało trafnie uznane za doręczone z dniem 28 marca 2025 r. W tej sytuacji, do dnia 4 kwietnia 2025 r. przysługiwał skarżącemu termin do wskazania nr PESEL. Jednak skarżący nie uzupełnił tego braku formalnego skargi w zakreślonym terminie. Wobec powyższego WSA w Warszawie miał podstawę do zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który nakazuje odrzucenie skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Argumentacja skarżącego podniesiona w zażaleniu zmierza do obalenia domniemania skuteczności doręczenia zastępczego. Podkreślić należy, że według stanowiska ugruntowanego w orzecznictwie sądowym, dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeżeli został sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta więc z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, zaś jednym ze sposób obalenia tego domniemania jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (por. np. wyrok NSA z 28 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 1029/14 oraz postanowienie NSA z 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 811/12). Poczta Polska S.A. w wyniku przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego wszczętego na skutek działań skarżącego, nie potwierdziła faktu braku zawiadomienia o pozostawieniu korespondencji (awiza). Zaznaczenia przy tym wymaga, że przedmiotem oceny na aktualnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego był wyłącznie fakt nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, a nie przyczyny, z powodu których skarżący uchybił terminowi do usunięcia tych braków. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.