III OZ 472/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt III SAB/Kr 143/24 o odrzuceniu zażalenia skarżącego z dnia 27 lutego 2025 r. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 21 lutego 2025 r. w sprawie ze skargi K.J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 27 października 2024 r. postanawia: oddalić zażalenie. K.J. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 27 października 2024 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 21 lutego 2025 r. skarżący został wezwany o wykazanie, że skarga została poprzedzona ponagleniem, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 27 lutego 2025 r., skarżący wniósł zażalenie (omyłkowo nazwane skargą) na ww. zarządzenie, kwestionując jego zasadność i wnosząc o uchylenie, względnie o zmianę zarządzenia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt III SAB/Kr 143/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie: odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym również braku formalnego wniesienia ponaglenia. W związku z tym, skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak również wzywające do przedłożenia dokumentu potwierdzającego wniesienie ponaglenia, to zażalenie wniesione w tym przedmiocie podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył skarżący zaskarżając je w całości, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 198 p.p.s.a., przepisy działu IV obejmującego środek odwoławczy jakim jest zażalenie, stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Wobec powyższego, jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wzywające do przedłożenia dokumentu potwierdzającego wniesienie ponaglenia. Nadmienić należy, że przesłanką dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia o których mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., a w przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – uprzednie wniesienie ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Jeżeli więc okazałoby się, że w aktach administracyjnych przekazanych do sądu brak jest wcześniej skutecznie złożonego do organu ponaglenia, sąd mógłby zażądać od skarżącego wyjaśnień w tej kwestii. W żadnym przypadku nie byłoby to jednak wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w trybie art. 49 § 1 ustawy p.p.s.a. obwarowane rygorem z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy. Gdyby okazało się, że ponaglenie takie nie zostało przed wniesieniem skargi skutecznie złożone, obowiązkiem sądu byłoby wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wskazać należy, że postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SAB/Kr 143/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z okolicznością, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia do właściwego organu, zaś dodatkowo wezwany do wykazania, że skarga była poprzedzona wymaganym ponagleniem, skarżący nie wykazał, że takie ponaglenie złożył. Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniesione w tym przedmiocie zażalenie jako niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.