III OZ 588/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lipca 2025 r. sygn. akt III SO/Kr 14/25 o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2025 r. sygn. akt III SO/Kr 14/25 oddalającego wniosek K.J. w przedmiocie wymierzenia grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...] za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzą na skargę w ustawowym terminie postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 29 lipca 2025 r., III SO/Kr 14/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 czerwca 2025 r., III SO/Kr 14/25 oddalającego wniosek K.J. (dalej: "skarżący") o wymierzenie Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...] (dalej: "organ") grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podkreślił, że instytucja uzupełnienia orzeczenia dotyczy sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które powinno nastąpić z urzędu. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w zakwestionowanym postanowieniu Sąd orzekł o całości wniosku skarżącego, odmawiając wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W konsekwencji Sąd pierwszej instancji uznał, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący skierował zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu pisma przedstawił argumentację przemawiającą za jego uwzględnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadnie stwierdził, że postanowienie z 12 czerwca 2025 r., nie może zostać uzupełnione na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., gdyż zawiera ono wszystkie elementy wymagane prawem. W przedmiotowym postanowieniu orzeczono o całości wniosku skarżącego, poprzez jego oddalenie. Analiza wniosku o uzupełnienie postanowienia i zawarta w nim argumentacja, prowadzi do uznania, że skarżący w istocie kwestionuje zapadłe rozstrzygnięcie i zmierza do jego merytorycznej zmiany, co wykracza poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 p.p.s.a. Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może stanowić dodatkowego środka zaskarżenia, uruchamiającego kolejne, poza przewidzianymi przez przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne, czy też stanowić polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem. Z uwagi na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia i powołane wyżej przepisy dotyczące kwestii uzupełnienia postanowienia, podniesione w zażaleniu zarzuty niezwiązane z ww. kwestią nie zasługiwały na uwzględnienie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.