III OZ 633/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Fundacji [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 790/24 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 790/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 790/24 w sprawie ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11 września 2024 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 790/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] (dalej także jako: "strona skarżąca", "Fundacja", "skarżąca") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej także jako: "organ") z dnia 11 września 2024 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej: oddalił skargę w całości. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem Fundacja odebrała w dniu 30 czerwca 2025 r. Skarżąca wraz z doręczeniem odpisu wyroku została pouczona o trybie, terminie i przymusie adwokacko-radcowskim przy sporządzeniu skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wywiodła skarżąca Fundacja we własnym imieniu. Skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana osobiście przez [...], który jest – zgodnie z KRS – Prezesem Zarządu Fundacji. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 790/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu: odrzucił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała podstaw do przyjęcia, że osoba reprezentująca skarżącą Fundację, która sporządziła i wniosła w imieniu strony skargę kasacyjną jest którymkolwiek z podmiotów uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Z tych przyczyn, skoro skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana osobiście przez Prezesa Zarządu skarżącej Fundacji, który nie jest podmiotem uprawnionym do jej sporządzenia, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem Fundacja odebrała w dniu 8 sierpnia 2025 r. Skarżąca wraz z doręczeniem odpisu postanowienia została pouczona o trybie, terminie i przymusie adwokacko-radcowskim przy sporządzeniu zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zażalenie od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wywiodła skarżąca Fundacja we własnym imieniu. Zażalenie zostało sporządzone i podpisane osobiście przez [...], który jest – zgodnie z KRS – Prezesem Zarządu Fundacji. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 790/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu: odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała podstaw do przyjęcia, że osoba reprezentująca skarżącą Fundację, która sporządziła i wniosła w jej imieniu zażalenie na postanowienie Sądu odrzucające skargę kasacyjną, jest którymkolwiek z podmiotów uprawnionych do jego sporządzenia wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Z tych przyczyn, skoro zażalenie zostało podpisane osobiście i wniesione przez Prezesa Zarządu skarżącej Fundacji, który nie jest podmiotem uprawnionym do jego sporządzenia, to należało je odrzucić jako niedopuszczalne. Zażalenie na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wywiodła skarżąca Fundacja we własnym imieniu. Zażalenie zostało sporządzone i podpisane osobiście przez [...], który jest – zgodnie z KRS – Prezesem Zarządu Fundacji. Skarżąca Fundacja wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Przedmiotowym zażaleniem skarżąca Fundacja wyraziła niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. Z kolei art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, wskazując jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Skarżąca Fundacja, pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd pierwszej instancji, sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 lipca 2025 r., którym odrzucona została jej skarga kasacyjna, również sporządzona przez Fundację w imieniu własnym. Każdorazowo skarga kasacyjna, jak i zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone i podpisane osobiście przez [...], który jest – zgodnie z KRS – Prezesem Zarządu Fundacji, jednocześnie nie jest on żadnym z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Wskazać należy, że brak ten nie mógł zostać usunięty, bowiem, jak przyjmuje się w orzecznictwie, niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez podmiot do tego nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, co znaczy, że nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2014 r., II FZ 543/14). Nadmienić również należy, iż w przepisie tym nie chodzi wyłącznie o podpisanie przez zawodowego pełnomocnika środka odwoławczego, ale właśnie o osobiste sporządzenie przez niego pisma procesowego. Dalej, niemożliwe jest naprawienie tego braku, bowiem zawodowy pełnomocnik nie jest w stanie "wstecznie sporządzić" wniesionego już zażalenia, zaś termin do prawidłowego wniesienia zażalenia już upłynął. Zażalenie na zaskarżone postanowienie nie zostało sporządzone przez podmiot do tego uprawniony, w konsekwencji za prawidłowe należało uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji o jego odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.