III OZ 795/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.H. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 2009/22 w sprawie ze skargi E.S., D.S., M.H., W.L., A.K., I.K., K.K., K.I., A.S., M.S., E.C., M.C., W.H. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 5 lipca 2022 r. nr DOOŚ-WDŚZOO.420.5.2020.EW.MW.mro.32 w przedmiocie umorzenia wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Pismem z 11 sierpnia 2022 r. (data wpływu do organu) E.S., D.S., M.H., W.L., A.K., I.K., K.K., K.I., A.S., M.S., E.C., M.C., W.H. wnieśli skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 5 lipca 2022 r. nr DOOŚ-WDŚZOO.420.5.2020.EW.MW.mro.32 w przedmiocie umorzenia wznowienia postępowania administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 9 listopada 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 2009/22 Przewodnicząca Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała M.H. (skarżącego) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na opisaną wyżej decyzję w kwocie 200 złotych stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wskazał, że jego skarga oraz skarga W. H. dotyczy wspólnych uprawnień skarżących a nie indywidualnych, zatem powinni być oni wezwani do uiszczenia wpisu solidarnie a nie indywidualnie. Podkreślił, że ich skarga dotyczy jednej decyzji odnoszącej się do tej samej nieruchomości, której jest on dzierżawcą, a W.H. właścicielem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie natomiast z treścią art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w postępowaniu sądowoadministracyjnym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Wyjątek od tej zasady przewidziany został w art. 214 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wskazać należy, iż cytowany przepis ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, a zatem w sytuacji, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, np. w przypadku uprawnień i obowiązków współwłaścicieli nieruchomości, którzy wywodzą swój interes prawny we wniesieniu skargi z prawa współwłasności nieruchomości. W takiej sytuacji opłata sądowa obciąża skarżących solidarnie, zaś uiszczenie opłaty przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych od obowiązku jej uiszczenia. W przedmiotowej sprawie natomiast każdy ze skarżących reprezentuje swój własny interes prawny chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego, co nie zmienia tego, iż cel, który skarżący chcą osiągnąć jest dla nich wspólny. W omawianym przypadku po stronie skarżących występuje zatem współuczestnictwo, jednak ma ono charakter formalny. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż do takiego rodzaju współuczestnictwa nie ma zastosowania art. 214 § 2 p.p.s.a. (por. np. postanowienie NSA z 7 marca 2018 r., I OZ 199/18). Jak wskazał w postanowieniu z 6 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 968/04 Naczelny Sąd Administracyjny wspólne prawa lub obowiązki to takie, które wynikają z tego samego tytułu prawnego. Natomiast w niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, bowiem W.H. jest właścicielem nieruchomości ozn. jako działki [...], [...], [...] (obr. [...]), zaś M. H. jest dzierżawcą tych działek. Tym samym nie było podstaw do uznania, że w sprawie zachodzi współuczestnictwo materialne uprawniające do uiszczenia jednego wpisu od skargi przez obydwóch skarżących, bowiem ich uprawnienia wynikają z innych tytułów prawnych do nieruchomości. W konsekwencji oznacza to, że zaskarżone zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 listopada 2022 r. odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.