III OZ 96/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 1637/24 o umorzeniu postępowania w sprawie ze skargi J. W. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia 17 lipca 2024 r., nr 2216/O/2024 w przedmiocie orzeczenia o zdolności do pełnienia służby wojskowej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 15 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. W uzasadnieniu wskazał, że w odpowiedzi na przedmiotową skargę organ podniósł, że skarga stała się bezprzedmiotowa ze względu na uchylenie przez organ zaskarżonego orzeczenia w trybie nadzoru służbowego. Po wpływie skargi do organu, działając na podstawie art. 84 ust. 10 -13 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. 2024 r. poz. 248), Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie, rozpoznając sprawę w trybie nadzoru służbowego, stwierdziła, iż rozstrzygnięcie odwoławcze zostało wydane z naruszeniem prawa oraz przyjęciem kwalifikacji orzeczniczej sprzecznej z zapisami przepisów wykonawczych, co może mieć wpływ na ustaloną kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej. W związku z tym Centralna Wojskowa Komisja Lekarska 26 września 2024 r. wydała decyzję nr 73/Zesp./2024, którą uchyliła zaskarżone przez skarżącego orzeczenie z 17 lipca 2024 r., nr 2216/O/2024, polecając jednocześnie wojskowej komisji lekarskiej wyższej instancji rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem zaleceń dotyczących okoliczności wymagających wyjaśnienia w toku dalszego postępowania w sprawie. W związku z powyższym sąd I instancji, powołując się na art. 84 ust. 10-13 ustawy o obronie Ojczyzny oraz art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej "p.p.s.a."), wskazał, że dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zachodzi m.in. w sytuacji, w której w toku postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Zaskarżone przez skarżącego orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z 17 lipca 2024 r., nr 2216/O/2024, zostało bowiem uchylone decyzją Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z 26 września 2024 r., nr 73/Zesp./2024, w trybie określonym w art. 84 ust. 10-13 ustawy o obronie Ojczyzny. Wobec tego dalsze prowadzenie postępowania w sprawie orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z 17 lipca 2024 r., nr 2216/O/2024, jest bezprzedmiotowe. Sąd I instancji został pozbawiony przedmiotu kontroli w sprawie, co uzasadniało umorzenie postepowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.