III RN 130/03

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi Gminy L.-P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia 9 października 2002 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności par. 3 ust. 1, par. 11 ust. 1, par. 12 ust. 2, par. 19 ust. 3 i 4, par. 20, par. 28 ust. 1, par. 35 ust. 3, par. 69 ust. 1, par. 70, par. 79, par. 122 zdanie drugie Statutu Gminy L.-P., stanowiącego załącznik do uchwały nr XXXII/218/2002 Rady Gminy w L.-P. z dnia 4 września 2002 r. w sprawie uchwalenia statutu gminy L.-P., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2003 r. II SA/Wr 2900/02, uchyla zaskarżone postanowienie. Rozstrzygnięciem nadzorczym (...) z dnia 9 października 2002 r. Wojewoda D. stwierdził na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm./ nieważność części przepisów statutu Gminy L.-P., stanowiących załącznik do uchwały Rady Gminy w L.-P. z dnia 4 września 2002 r. (...) w sprawie uchwalenia statutu Gminy L.-P. Zdaniem Wojewody unieważnione przepisy statutu były sprzeczne z art. 2 oraz art. 164 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak również z art. 1, art. 18a ust. 1, art. 19 ust. 2, art. 31, art. 37a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, a także art. 1 ust. 1 pkt 1 i art. 9 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 86 poz. 960 ze zm./. W dniu 9 grudnia 2002 r. Rada podjęła uchwałę nr 11/14/2002 w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia 9 października 2002 r. (...). Uchwała podjęta została na podstawie art. 98 ust. 3a ustawy o samorządzie gminnym. Na podstawie tej uchwały Gmina wniosła w dniu 16 grudnia 2002 r. skargę do NSA. Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2003 r., II SA/Wr 2900/02, odrzucił stosownie do art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę Gminy L.-P., wykazując, iż skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego po upływie terminu określonego w art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Od powyższego postanowienia wniósł rewizję nadzwyczajną Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając rażące naruszenie: - art. 98 ust. 3a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm./. - art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. - art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. /Dz.U. nr 78 poz. 483 ze zm./. Wniosek rewizji nadzwyczajnej zawierał żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Naczelnemu sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej wskazano, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia 9 października 2002 r. zostało doręczone 14 października 2002 r., a więc po upływie kadencji dotychczasowej rady, która została wybrana w 1998 r. a stosownie do treści art. 16 ustawy o samorządzie gminnym, jej kadencja liczona od dnia wyboru upłynęła 11 października 2002 r. Skoro akt nadzoru został doręczony 14 października 2002 r. zastosowanie miał przepis art. 98 ust. 3a powołanej ustawy, a nie art. 98 ust. 1 tej ustawy, który stał się podstawą odrzucenia skargi. Kwestią więc zasadniczą było uwzględnienie przez NSA zarówno daty doręczenia rozstrzygnięcia, jak i daty wyboru przewodniczącego nowej kadencji Rady Gminy L.-P. Zgodnie z uchwałą z dnia 18 listopada 2002 r., w tym dniu Rada Gminy L.-P. dokonała wyboru przewodniczącego Rady. Od tego dnia należało, stosownie do treści art. 98 ust. 3a ustawy o samorządzie gminnym, liczyć 30 dniowy termin do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia 9 października 2003 r., (...). Skoro więc skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym L.-P. w dniu 16 grudnia 2002 r., to nie ulega wątpliwości, że została wniesiona w terminie, o jakim mowa w art. 98 ust. 3a powołanej ustawy. W następstwie sprzecznego z prawem postanowienia NSA pozbawił Gminę prawa do sprawiedliwego /merytorycznego/ rozstrzygnięcia skargi wynikającego z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., /Dz.U. nr 78 poz. 483 ze zm./. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rewizja nadzwyczajna Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego - jej podstawy i wszystkie przedstawione zarzuty - jest oczywiście zasadna. Naczelny Sąd Administracyjny podejmując zaskarżone postanowienie pominął szczególne uregulowanie w zakresie trybu zaskarżenia rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczącego gminy, przewidziane dla sytuacji, gdy rozstrzygnięcie organu nadzorczego, dotyczące uchwały rady gminy zostaje doręczone po upływie kadencji rady. Sytuacja taka zachodziła w rozpatrywanym przypadku według okoliczności przedstawionych w rewizji nadzwyczajnej na podstawie danych z akt sprawy. Skoro tak, to podstawę wyznaczającą termin złożenia skargi stanowił art. 98 ust. 3a ustawy o samorządzie gminnym /nakazujący liczenie 30 dniowego terminu od dnia wyboru przewodniczącego rady następnej kadencji/, a nie art. 98 ust. 1, według którego termin ten zaczyna bieg od dnia doręczenia rozstrzygnięcia organu nadzorczego. Z powyższych przyczyn należało postanowić przy odpowiednim zastosowaniu art. 393[13] pkt 1 Kpc.