SA/Gd 1379/95
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny1996-06-12
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wydatki poniesione przez spółkę na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków oraz koszty zakwaterowania osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli obowiązek ich poniesienia nie wynikał wprost z zawartych umów zlecenia?Ratio decidendi
Wydatki poniesione przez podatnika na rzecz osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem istnienia bezpośredniego związku między tymi wydatkami a uzyskanym przychodem oraz braku wyłączenia ich na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Kluczowe jest, aby obowiązek poniesienia tych wydatków wynikał z zawartych umów zlecenia. Jeśli umowy te nie zobowiązują do refundacji kosztów ubezpieczenia i zakwaterowania, brak jest bezpośredniego związku z uzyskanym przychodem, co uniemożliwia zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów.Stan faktyczny
Spór dotyczył uznania przez organy podatkowe wydatków poniesionych przez spółkę na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków oraz koszty zakwaterowania osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia za koszty uzyskania przychodów. Organy podatkowe nie uznały tych wydatków, argumentując, że obowiązek ich poniesienia nie wynikał z zawartych umów zlecenia, a co za tym idzie, brak było bezpośredniego związku z uzyskanym przychodem.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę spółki, uznając stanowisko Izby Skarbowej za trafne.Pełny tekst orzeczenia
Jeśli zawarte umowy zlecenia nie zawierają postanowień zobowiązujących do zrefundowania kosztów ubezpieczenia i zakwaterowania w hotelu zleceniobiorców, to uznać należy, że między tymi wydatkami a uzyskanym przychodem brak było bezpośredniego związku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Kwestia sporna w badanej sprawie sprowadza się do nie uznania przez organy podatkowe za koszty uzyskania przychodów roku 1992 wydatków poniesionych przez skarżącą spółkę na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków od osób zatrudnionych u skarżącej na podstawie umowy zlecenia oraz kosztów zakwaterowania tych osób w hotelu w łącznej kwocie 23.240.000 zł.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż nie uznanie powyższych wydatków za koszty uzyskania przychodów spowodowane było brakiem obowiązku po stronie skarżącej do ich poniesienia, albowiem obowiązku tego nie nakładały na skarżącą zawarte prze nią umowy zlecenia.
Zatem Izba Skarbowa nie kwestionuje co do zasady, iż wydatki poniesione przez podatnika na rzecz osób zatrudnionych w ramach umów zlecenia mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Musi jednak pomiędzy tymi wydatkami a uzyskanym przychodem zachodzić bezpośredni związek oraz nie mogą to być wydatki wymienione w art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania /Dz.U. nr 21 poz. 86 ze zm./ a obowiązek ich poniesienia winien wynikać z zawartych umów zlecenia.
W ocenie Sądu zaprezentowane przez Izbę Skarbową stanowisko jest trafne.
Nie kwestionowane w sprawie jest, iż skarżąca poniosła sporne wydatki, jednakże do ich poniesienia nie zobowiązała się w zawartych umowach zlecenia. Skoro więc zawarte przez skarżącą umowy zlecenia nie zawierały postanowień zobowiązujących ją do zrefundowania kosztów ubezpieczenia i zakwaterowania w hotelu zleceniobiorców, to uznać należało, iż pomiędzy wydatkami a uzyskanym przychodem roku 1992 brak było bezpośrednio związku z uzyskanym przychodem nie pozwalał w świetle przepisów powołanej powyżej ustawy do ujęcia spornych wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów art. 15 ust. 1.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło