SA/Ł 3438/94

Art. 33 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ nie wyklucza uwzględnienia faktury korygującej dla obliczenia przez sprzedawcę podatku należnego. Z treści cyt. przepisu wynika wprawdzie obowiązek zapłaty podatku także wówczas, gdy podatnik w fakturze wykaże kwotę podatku wyższą od podatku należnego, ale nie oznacza to, że nie jest możliwe skorygowanie błędu przez wystawienie faktury korygującej i w konsekwencji zapłaty podatku należnego w wysokości wynikającej z faktury korygującej, a nie pierwotnej. Z treści przepisu ustawy nie wynika, by skutek wystawienia faktury korygującej odnosił się wyłącznie do możliwości odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług przez nabywcę. Z istoty samej faktury korygującej wynika bowiem uprawnienie podatnika do korekty kwot podatku należnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył: Skarga jest uzasadniona. Wbrew poglądowi wyrażonemu w zaskarżonej decyzji art. 33 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie wyklucza uwzględnienia faktury korygującej dla obliczenia przez sprzedawcę podatku należnego. Z treści cytowanego przepisu wynika wprawdzie obowiązek zapłaty podatku także wówczas, gdy podatnik w fakturze wykaże kwotę podatku wyższą od podatku należnego, ale nie oznacza to, że nie jest możliwe skorygowanie błędu przez wystawienie faktury korygującej i w konsekwencji zapłaty podatku należnego w wysokości wynikającej z faktury korygującej, a nie pierwotnej. Z treści przepisu ustawy nie wynika, by skutek wystawienia faktury korygującej odnosił się wyłącznie do możliwości odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług przez nabywcę. Z istoty samej faktury korygującej wynika bowiem uprawnienie podatnika do korekty kwot podatku należnego. Przepisy powoływanego w decyzji rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie podatku od towarów i usług z dnia 12 maja 1993 r. także nie ograniczają prawa uwzględnienia faktury korygującej. W określonej sytuacji zobowiązują nabywcę do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego /par. 23 ust. 4 rozporządzenia/ co nie wyłącza jednakże uwzględnienia korekty w innych sytuacjach. Mając na uwadze powyższe należało na podstawie art. 207 par. 1 i par. 2 pkt 1 i 3 Kpa orzec jak w sentencji.