SA/Sz 1556/97

Z dniem 16 grudnia 1994 r., w związku z nowym brzmieniem art. 14 ust. 10 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, podatnicy świadczący usługi w zakresie rzeczoznawstwa zostali wyłączeni spod zwolnienia od tego podatku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej decyzji za sprzeczną z prawem. Poza sporem jest, że skarżąca w 1995 r. /od 16 stycznia 1995 r., tj. od wejścia w życie ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o zmianie ustawy o VAT/ utraciła podmiotowe zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem ust. 10 w nowym brzmieniu wyłączył spod tego zwolnienia podatników świadczących usługi w zakresie rzeczoznawstwa, które zgodnie z obowiązującą do 31 marca 1995 r. klasyfikacją usług obejmowało wycenę nieruchomości - poz. podbranży 89.302. Utrata zwolnienia podmiotowego spowodowała, że skarżąca stała się podatniczką podatku VAT i obowiązana była wykonać wszystkie przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji obowiązki ustawowe związane ze zgłoszeniem podatkowym, ewidencją danych, deklaracjami oraz zapłatą comiesięcznych kwot podatku należnego. Problem występujący w sprawie powstał w związku z obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 31 marca 1995 r. obowiązującego od 1 kwietnia 1995 r. załącznika nr 2 do ustawy o VAT zawierającego wykaz usług objętych przedmiotowym zwolnieniem od podatku VAT przewidzianym w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. W pozycji 15 tego załącznika wymieniony został symbol KWiU 70.32.11 o nazwie "usługi w zakresie administrowania nieruchomościami mieszkalnymi, świadczone na zlecenie /łącznie z usługami w zakresie wyceny/". Z zestawienia oraz rachunków znajdujących się w aktach sprawy wynika, że tylko w kilku przypadkach zlecenia dotyczyły wyceny lokali mieszkalnych. Nie jest to jednak istotne, bowiem - jak trafnie podniosła Izba Skarbowa - zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT oraz w załączniku nr 2 będącym integralną częścią ustawy, należy do materii ustawowej, bądź na podstawie art. 47 ustawy o VAT w drodze rozporządzenia Ministra Finansów. Upoważnienie udzielone Ministrowi Finansów w art. 54 ust. 3 dotyczy ogłoszenia załączników ustawowych z uwzględnieniem nomenklatury wprowadzonej nową klasyfikacją wyrobów i usług, a więc dostosowania do nowego nazewnictwa towarów i usług zwolnionych ustawowo. Przepis ten nie upoważnił Ministra Finansów do zmiany zasad opodatkowania i poszerzenia zakresu zwolnienia podatkowego na usługi nie objęte zwolnieniem ustawowym. Z materiałów pomocniczych GUS Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Statystyki p.n. "Porównanie Klasyfikacji Wyrobów i Usług z Klasyfikacją Usług" W-wa 1995 wynika, że rzeczoznawstwo poprzednio sklasyfikowane było w KU w podbranży 89302 a obecnie w KWiU przypisane jest do różnych symboli o różnym zakresie; m.in. symbol 70.32.11 dotyczy części zakresu poprzedniego rzeczoznawstwa mianowicie wyceny nieruchomości mieszkalnych. Nie budzi wątpliwości, że załącznik nr 2 do ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku VAT w wersji ustawowej nie przewiduje zwolnienia podatkowego dla usług szeroko pojętego rzeczoznawstwa oznaczonego w KU symbolem 89.302. Wprowadzenie w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 31 marca 1995 r. do załącznika nr 2 ustawy o VAT symbolu SWW 70.32.11 w zakresie wyceny nieruchomości mieszkalnych stanowi wykroczenie poza granicę ustawowego upoważnienia, nie jest więc wiążące dla Sądu, który jest związany tylko ustawami. Zatem biorąc pod uwagę ustawową treść załącznika nr 2 do ustawy o VAT należy stwierdzić, że stanowisko organów podatkowych co do opodatkowania dochodów skarżącej podatkiem VAT w tym z usług wyceny mieszkań zgodne jest z powołanymi przepisami tej ustawy. Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.