III RN 140/99

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa ze skargi Tadeusza B. na decyzję Wojewody R. z dnia 16 stycznia 1998 r., (...) w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego na skutek rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 14 stycznia 1999 r. II SA/Lu 206/98 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ w Lublinie do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 14 stycznia 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny (...) orzekł o uchyleniu zaskarżonej przez Tadeusza B. decyzji Wojewody z dnia 18 stycznia 1998 r. - utrzymującej w mocy decyzję o odmowie przyznania zasiłku okresowego. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego wyroku zarzucając mu rażące naruszenie art. 22 ust. 1 pkt 1 i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ przez to, że w sentencji wyroku Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji, natomiast w jego uzasadnieniu wykazał niezasadność skargi prowadzącą do jej oddalenia. Podnosząc te zarzuty Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył co następuje: W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku orzekającego w sposób odpowiedni dla uwzględnienia skargi Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił szeroko przyczyny uznania tej skargi za bezzasadną i podlegającą oddaleniu. W tej sytuacji usprawiedliwiona jest podstawa i zasadny wniosek rewizji nadzwyczajnej. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie podkreślił, że zarzucona wadliwość zaskarżonego wyroku ma bardzo poważne konsekwencje. Wystarczy stwierdzić, że wyrok ten jest całkowicie sprzeczny z zasadniczą funkcją kompetencji Sądu w zakresie sprawowania kontroli pod względem zasadności z prawem, w tym wypadku postępowania administracyjnego w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Organ administracji, którego decyzję uchylono będąc zobowiązany do wykonania wyroku, jest jednocześnie związany z mocy art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oceną prawną wyrażoną w tym wyroku. Tym czasem sentencja wyroku i wyrażona w nim ocena prawna wzajemnie się wykluczają. Pozostawienie więc w obrocie prawnym zaskarżonego orzeczenia jest nie do pogodzenia z wymogami porządku. prawnego w demokratycznym państwie prawnym /art. 2 Konstytucji RP/, naruszałoby powagę Naczelnego Sądu Administracyjnego jako organu władzy sądowniczej /art. 10 i art. 194 Konstytucji RP/. Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z wnioskiem rewizji nadzwyczajnej na podstawie art. 343[13] par. 1 Kpc w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. /Dz.U, nr 43 poz. 189 ze zm./, którą znowelizowano Kodeks postępowania cywilnego.