III RN 25/96

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Izby Skarbowej (...) w przedmiocie odmowy zweryfikowania podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 1992-1993 na skutek rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 1996 r. III SA 1291-1292/95 uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję Urzędu Skarbowego (...). Ulga podatkowa przewidziana w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma na względzie stymulowanie obywateli do zaspokajania swoich potrzeb mieszkaniowych za pośrednictwem spółdzielni mieszkaniowych, temu zaś lepiej służy szerokie pojmowanie wkładów mieszkaniowych i budowlanych, a przy tym nie bardzo wiadomo, dlaczego gorzej miałyby być traktowane wydatki ponoszone przez spółdzielcę na pokrycie przypisanego mu do zwrotu kredytu, niż wpłaty z tytułu wąsko rozumianego wkładu czy też dlaczego ulga podatkowa nie miałaby być związana ze spłatą kredytu a z realizacją wąsko ujętego wkładu, skoro dla spółdzielcy jeden i drugi typ wydatków stanowi warunek zaspokojenia jego potrzeb mieszkaniowych. Należy przy tym jeszcze raz podkreślić, że tzw. spłata kredytu dla spółdzielcy nie jest w gruncie rzeczy żadną spłatą kredytu, skoro on żadnego kredytu nie zaciągał, kredyt spłaca spółdzielnia, natomiast spółdzielca pokrywa część kosztów swojego lokalu, która ustalona zostaje w szczególny, pośredni sposób przez powiązanie go z faktem zaciągnięcia kredytu na budowę mieszkań przez spółdzielnię i stosownie do wielkości kosztów poniesionych na budowę lokalu przydzielonego danemu spółdzielcy.