I SA/Bk 11/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2008 rok oddala skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Ł. decyzją z [...] lipca 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W. z [...] kwietnia 2009 r. nr [...], którą E. S. (dalej również jako skarżący), odmówiono przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2008 r. Uznano, bowiem że skarżący uniemożliwił przeprowadzenie kontroli, której celem było m.in. sprawdzenie posiadania przez skarżącego wymaganej dokumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 13 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 441/09, uchylił ww. decyzje organów obu instancji, uznając, że w sprawie nie zaszły okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 23 ust.2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 497/2008 (Dz. Urz. UE L 141/18 z 30 kwietnia 2004 r.), w dalszej części w skrócie, jako "rozporządzenie nr 796/2004". Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 6 kwietnia 2011 r., sygn. II GSK 409/10 oddalił skargę kasacyjną organu od tego wyroku WSA w Białymstoku. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W. decyzją z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] przyznał E. S., płatność rolnośrodowiskową na 2008 r. do powierzchni 3,91 ha w ramach pakietu 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone, wariant 3.1 ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach, tj. tylko do działek stanowiących trwały użytek zielony w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 796/2004. Jednocześnie organ odmówił przyznania płatności w ramach pakietu 1. Rolnictwo zrównoważone, wariant 1.1 - zrównoważony system gospodarowania, uznając, że skarżący nie posiadał dla tego pakietu, sporządzonego w terminie do 15 maja 2008 r., planu działalności rolnośrodowiskowej. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. decyzją z [...] listopada 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję wydaną w I instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie, organ odwoławczy podniósł, że płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu 1. Rolnictwo zrównoważone, wariant 1.1 - zrównoważony system gospodarowania nie może zostać przyznana skarżącemu z uwagi na fakt, iż w terminie do 15 maja 2008 r. nie miał on sporządzonego planu działalności rolnośrodowiskowej dla tego pakietu. Z ustaleń organów wynikało, bowiem, że skarżący we wniosku z 14 maja 2008 r. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2008 r. zadeklarował pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone, wariant 3.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na powierzchni 5,67 ha wskazując, że plan działalności rolnośrodowiskowej dla gospodarstwa rolnego został przygotowany przy udziale A. R. pracownika [...] Ośrodka Doradztwa Rolniczego ([...]ODR) w S. Z kolei w zmianie tego wniosku skarżący zadeklarował nowy pakiet 1. Rolnictwo zrównoważone, wariant 1.1 - zrównoważony system gospodarowania na powierzchni 18,96 ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, wystosował do skarżącego wezwanie do usunięcia nieprawidłowości dotyczących deklaracji wariantu 3.1 oraz do uzupełnienia zmiany do wniosku - o dane doradcy rolnośrodowiskowego, który sporządził plan działalności rolnośrodowiskowej dla pakietu 1, wariant 1.1. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył korektę do wniosku, w której wpisał, że plan działalności rolnośrodowiskowej sporządził A. R. pracownik [...]ODR w S. Dyrektor Oddziału Regionalnego oceniając uzyskany z [...] Ośrodka Doradztwa Rolniczego w S. plan działalności rolnośrodowiskowej sporządzony przy udziale doradcy rolnośrodowiskowego A. R. wskazał, że z jego treści wynika, że plan działalności rolnośrodowiskowej sporządzony w dniu 14 maja 2008 r. obejmował jedynie pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone, wariant 3.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach oraz, że nie ujęto w nim pakietu 1. Rolnictwo zrównoważone, wariant 1.1 - zrównoważony system gospodarowania. Natomiast z wyjaśnień skarżącego złożonych 4 sierpnia 2011 r. (k-272 akt admin.), w odpowiedzi na wezwanie organu I instancji, wynika, że plan działalności rolnośrodowiskowej na lata 2008-2013 dla zobowiązania w ramach pakietu Rolnictwo zrównoważone, wariant 1.1. zrównoważony system gospodarowania, sporządził R. D. - doradca rolnośrodowiskowy. Skarżący nie wskazał jednak daty jego sporządzenia (zasłaniając się niepamięcią), ani też nie okazał wspomnianego dokumentu organom. Na podstawie wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r., oświadczenia skarżącego z 4 sierpnia 2011 r. oraz danych z systemu teleinformatycznego Centrum Doradztwa Rolniczego w B., służącego do rejestracji planów działalności rolnośrodowiskowej, organy ustaliły, że plan działalności rolnośrodowiskowej dla pakietu 1, wariant 1. 1 sporządzony został 26 lipca 2008 r., przy udziale doradcy rolnośrodowiskowego - R. D. Ponadto plan ten został zarejestrowany w systemie teleinformatycznym po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.), w szczególności § 2 ust. 1 pkt 3, który wprowadził wymóg rejestrowania planów działalności rolnośrodowiskowej. Zdaniem organu odwoławczego powyższe wskazuje na fakt, że oświadczenia skarżącego są rozbieżne i niespójne. W 2008 r. oświadczył kilkakrotnie, że sporządzającym plan działalności rolnośrodowiskowej był A. R., zaś w 2009 i 2011 r. - oświadczył, że doradcą rolnośrodowiskowym, który sporządził plan działalności rolnośrodowiskowej dla jego gospodarstwa był R. D. W związku z powyższym Dyrektor Oddziału Regionalnego stwierdził, że postępowanie jednoznacznie wykazało, iż plan działalności rolnośrodowiskowej dla pakietu 1. Rolnictwo zrównoważone, wariant 1.1 - zrównoważony system gospodarowania - został sporządzony po 15 maja 2008 r. Skarżący nie spełnił zatem warunku określonego w § 2 ust. 1 i 2 w związku z § 31 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 34, poz. 200). Odnośnie płatności w ramach pakietu 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone, wariant 3.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach, organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z § 9 ust. 3 ww. rozporządzenia, w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 3, płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako trwałe użytki zielone. Trwałe użytki zielone w świetle art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 497/2008 (Dz. Urz. UE L 141/18 z 30 kwietnia 2004) - to grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielnych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych), niewłączony do płodozmianu w gospodarstwie przez okres pięciu lat lub dłużej, z wyłączeniem gruntu objętego systemami odłogowania zgodnie z art. 107 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, obszarów odłogowanych zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2078/92, obszarów odłogowanych zgodnie z art. 22, 23 i 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 oraz obszarów odłogowanych zgodnie z art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005. Organ odwoławczy stwierdził, że aby ustalić, które z zadeklarowanych działek rolnych spełniają warunek trwałego użytku zielonego, dokonano weryfikacji upraw na działkach zadeklarowanych do wariantu 3.1 przed złożeniem przedmiotowego wniosku w oparciu o składane przez skarżącego wnioski o przyznanie płatności obszarowych w latach 2004-2007. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR prawidłowo, więc naliczył płatność rolnośrodowiskową w pakiecie 3, wariancie 3.1 - do powierzchni 3,91 ha, wykluczając z naliczenia tej płatności powierzchni działek AF - 0,10 ha, AJ - 0,10 ha, AK - 0,10 ha, AL - 0,26 ha i częściowo powierzchnię z działki rolnej O - 1,20 ha. W skardze złożonej Sądu E. S. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji zarzucając naruszenie: 1) art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego przez dowolną, sprzeczną z zasadą swobodnej oceny dowodów oceną zebranych dowodów w tym wniosku rolnika, raportu z czynności kontrolnych z dnia 28 czerwca 2009 r., fotomap i oświadczeń rolnika; 2) art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego przez wydanie aktu administracyjnego, który nie spełnia wszystkich wymogów określonych w tym przepisie, a w szczególności dlaczego odmówiono wiarygodności oświadczeniom skarżącego zawartych we wniosku z 14 maja 2008 r. i 4 sierpnia 2011 r.; 3) błędną, sprzeczną z treścią tego przepisu wykładnię art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, a przez to bezpodstawne wykluczenie z pakietu 3.1 działek rolnych O, AJ, AF, AK i AL. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Spór w sprawie koncentruje się wokół dwóch kwestii, z których pierwsza wiąże się z wykluczeniem z płatności rolnośrodowiskowych na 2008 r. działek zadeklarowanych przez skarżącego w ramach pakietu 1. Rolnictwo zrównoważone, wariant 1.1 - zrównoważony system gospodarowania na powierzchni 18,96 ha. Natomiast druga ze spornych kwestii jest wynikiem, ustaleń dokonanych przez organy, z których wynikało, że nie wszystkie z działek zadeklarowanych we wniosku, w ramach pakietu 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone, wariant 3.1 ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach, stanowią trwały użytek zielony w rozumieniu art.2 ust. 2 rozporządzenia nr 796/2004. Oceniając pierwszą ze spornych kwestii przywołać należy § 2 ust.1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013 (Dz. U. Nr 34, poz. 200, dalej jako: "rozporządzenie rolnośrodowiskowe"), zgodnie z którym płatność rolnośrodowiskową na 2008 r., przyznawało się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, z późn. zm.), zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. We wspomnianym rozporządzeniu rolnośrodowiskowym wskazano także, że plan działalności rolnośrodowiskowej powinien zostać sporządzony przy udziale podmiotu prowadzącego działalność w zakresie doradzania odnośnie do sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, zwanej dalej "ustawą", na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwaną dalej "Agencją"(§2 ust.2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego). Natomiast w § 31 ust.1 wskazano, że w 2008 r. płatność rolnośrodowiskową można przyznać, jeżeli podmiotem, przy udziale którego został sporządzony plan działalności rolnośrodowiskowej, jest podmiot prowadzący działalność w zakresie sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273, z późn. zm.), a plan ten został sporządzony w terminie do dnia 15 maja. Sporządzenie planu działalności rolnośrodowiskowej zgodnie z ust. 1 powoduje uznanie, że zobowiązanie rolnośrodowiskowe jest realizowane od dnia 1 marca 2008 r. Z powyższego wynika, że jednym z warunków przyznania w 2008 r. płatności rolnośrodowiskowej było ujęcie zobowiązania rolnośrodowiskowego realizowanego w ramach pakietów i ich wariantów, o których mowa w § 4 ust.1 ww. rozporządzenia, w planie działalności rolnośrodowiskowej, sporządzonym w terminie do 15 maja 2008 r. przy udziale podmiotu zawodowo prowadzącego działalność w zakresie sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, zgodnie z obowiązującymi przepisami, na formularzu udostępnionym przez ARiMR. Tymczasem z ustaleń organów wynika, że plan działalności rolnośrodowiskowej dla pakietu 1 Rolnictwo zrównoważone, wariant 1.1 zrównoważony system gospodarowania, sporządzony został dopiero 26 lipca 2008 r. przy udziale doradcy rolnośrodowiskowego - R. D. Ustaleń tych dokonano m.in. na podstawie oświadczenia skarżącego z 4 sierpnia 2011 r. oraz danych z systemu teleinformatycznego Centrum Doradztwa Rolniczego w B., który służy rejestracji planów działalności rolnośrodowiskowej. Za prawidłowe należy, więc uznać stanowisko organów, że płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu 1. Rolnictwo zrównoważone, wariant 1.1 - zrównoważony system gospodarowania na powierzchni 18,96 ha, nie mogła zostać przyznana z uwagi na to, iż skarżący nie wypełnił jednego z warunków przyznania płatności tj. w terminie do 15 maja 2008 r. nie miał on sporządzonego planu działalności rolnośrodowiskowej dla tego pakietu. Przechodząc do oceny drugiej ze spornych kwestii wskazać, należy, że zgodnie z § 9 ust.3. rozporządzenia rolnośrodowiskowego w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 3 (Ekstensywne trwałe użytki zielone), płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana jedynie do działek rolnych użytkowanych jako trwałe użytki zielone. Tym samym elementem istotnym z punktu widzenia przyznania płatności rolnośrodowiskowej we wspomnianym pakiecie jest prawidłowe zakwalifikowanie gruntów do "trwałych użytków zielonych". W rozporządzeniu rolnośrodowiskowym nie zawarto definicji legalnej "trwałych użytków zielonych", dlatego też należy posiłkować się taką definicją zawartą w przepisach prawa wspólnotowego. I tak "trwałe użytki zielone" zgodnie z ich definicją zawartą w art. 2 pkt. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 (obowiązującego w 2008 r.), oznaczają grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielonych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych), niewłączone do płodozmianu w gospodarstwie przez okres pięciu lat lub dłużej, z wyłączeniem gruntu objętego systemem odłogowania zgodnie z wymienionymi tam przepisami rozporządzeń Rady (EWG): nr 2078/92, nr 1257/1999 oraz nr 1698/2005. Powyższe pozwala stwierdzić, że nie każdy grunt zajęty pod uprawy zielone stanowić będzie "trwały użytek zielony", lecz jedynie taki, który spełnia wszystkie warunki wymienione w przytoczonej wyżej definicji tj. oprócz tego, że grunt ten zajęty jest pod uprawę traw lub innych upraw zielonych naturalnych i dodatkowo przez okres pięciu lat lub dłużej, nie był włączony do płodozmianu w gospodarstwie, a więc grunty te służyły do upraw traw lub innych upraw zielonych naturalnych, co najmniej przez pięć kolejnych lat, po ich przekształceniu. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 jest aktem bezpośrednio stosowanym w każdym państwie członkowskim i wywiera skutki bezpośrednie w stosunku do jednostek, bez potrzeby jego implementowania do krajowego porządku prawnego, dlatego też nie było potrzeby transpozycji do porządku krajowego definicji "trwałych użytków zielonych". Powyższe czyni niezasadnym zarzut błędnej i sprzecznej z treścią art.2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, wykładni pojęcia "trwałych użytków zielonych". Tym samym dokonane przez organy ustalenia, m.in. w oparciu o dane zawarte we wnioskach składanych przez skarżącego o przyznanie płatności obszarowych w latach 2004-2007, że na spornej powierzchni działek, w okresie pięciu lat, występowały uprawy inne niż trawy lub uprawy zielone naturalne, dawały organom podstawę do wykluczenia z dopłat rolnośrodowiskowych powierzchni działek ewidencyjnych zadeklarowanych w pakiecie 3 Ekstensywne trwałe użytki zielone. Informacje zawarte we wspominanych wnioskach świadczą, bowiem, że grunty te nie służyły do upraw traw lub innych upraw zielonych przez, co najmniej pięć kolejnych lat, po ich przekształceniu, a więc nie spełniały definicji trwałego użytku zielonego w świetle wyżej przytoczonej definicji określonej w przepisach prawa wspólnotowego. Na marginesie zauważyć należy, że rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 zawiera regulacje dotyczące użytkowania ziem na trwałych użytkach zielonych na poziomie Państw Członkowskich (art.3), jak również na poziomie indywidualnym (art.4) pozwalające na zapewnienie utrzymania stosunku ilości trwałych użytków zielonych do całkowitego obszaru rolnego. I tak w art.3 ust.6 wskazano, że dla nowych Państw Członkowskich, które złożyły wnioski za 2004 r. dla systemu jednolitych płatności obszarowych przewidzianych w art.143b rozporządzenia (WE) 1782/2003 wskazano, że wskaźnik referencyjny jest ustalany w taki sposób, że trwałe użytki zielone będą oznaczać trwałe użytki zielone zadeklarowane przez rolników w 2005 r. zgodnie z art.14 rozporządzenia (lit. a). Natomiast w art. 4 wspomnianego rozporządzenie przewidziano zakaz dla rolnikowi ubiegających się o pomoc w ramach jakichkolwiek systemów płatności ujętych w zał. Nr I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przekształcania trwałych użytków zielonych bez uprzedniej autoryzacji. Powyższe regulacje wskazują, więc że ustawodawcy wspólnotowemu chodziło o utrzymanie pewnego status quo, jeżeli chodzi o utrzymanie stosunku ilości trwałych użytków zielonych do całkowitego obszaru rolnego. Za niezasadny uznano także zarzut naruszenia art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem organy oceniając wyniki postępowania dowodowego (wiarygodności i mocy dowodów), uwzględniły treść wszystkich przeprowadzonych i rozpatrzonych dowodów, a ocenę uznania danej okoliczności za udowodnioną oparto na całokształcie materiału dowodowego. Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem zaskarżona decyzja spełnia wymogi określonych w tym przepisie. Wobec niezasadności skargi orzeczono o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).