I SA/Bk 110/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2010 r. w pomniejszonej wysokości p o s t a n a w i a oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 110/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę E. S. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2010 r. w pomniejszonej wysokości. Odpis wyroku został skutecznie doręczony Skarżącemu w dniu 7 stycznia 2013 r. Pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. (data wpływu: 16 stycznia 2014 r.) pełnomocnik Skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, przedkładając jednocześnie skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wskazała, że Skarżący po doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem dwukrotnie występował do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, jednakże bezskutecznie. Z uwagi na powyższe dopiero na początku 2014 r. Skarżący był w stanie ustanowić pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wskazała na zły stan zdrowia Skarżącego, poświadczony zaświadczeniami lekarskimi z dnia [...] kwietnia 2013 r., z dnia [...] września 2013 r. i z dnia [...] stycznia 2014 r., z których wynika, że Skarżący choruje kardiologicznie i neurologicznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek należało oddalić. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie z art. 87 § 1 - 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu do sądu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z kolei w myśl art. 87 § 5 p.p.s.a., po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych sytuacjach. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie zasługiwał na uwzględnienie, albowiem nie uprawdopodobniono w nim okoliczności, wskazujących na niezawinione niedochowanie terminu. Brak winy w uchybieniu terminowi Sąd ocenił w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Wskazać przede wszystkim należy, że odpis wyroku z uzasadnieniem w sprawie I SA/Bk 110/12 Skarżący odebrał w dniu 7 stycznia 2013 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz z skargą wpłynął do Sądu dopiero 16 stycznia 2014 r. W ocenie Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności, nie dowodzą, że przez blisko rok stan zdrowia Skarżącego i jego sytuacja finansowa nie pozwalały na ustanowienie pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej. Podkreślić należy, że wskazywane we wniosku zły stan zdrowa Skarżącego nie był okolicznością nagłą, zaistniałą bezpośrednio po doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem w styczniu 2013 r., lecz stanem istniejącym już wcześniej. W aktach sprawy, obok zaświadczeń lekarskich z dnia [...] kwietnia 2013 r., z dnia [...] września 2013 r. i z dnia [...] stycznia 2014 r. przedłożonych wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, znajduje się również zaświadczenie lekarskie z dnia [...] stycznia 2013 r. (k. 125 akt), z których wynika, że Skarżący od dłuższego czasu choruje kardiologicznie i neurologicznie. Nie przeszkadzało to jednak Skarżącemu na podejmowanie czynności w tej sprawie – składanie do Sądu różnego rodzaju pism i wniosków. Tym samym twierdzenia pełnomocnika Skarżącego, jakoby stan zdrowia uniemożliwił Skarżącemu podjęcie czynności zmierzających do terminowego złożenia skargi kasacyjnej nie zasługują na aprobatę. Podobnie należało ocenić przeświadczenie Skarżącego o pozytywnym rozpatrzeniu jego wniosków o przyznanie prawa pomocy. Zaznaczyć należy, że Skarżący w niniejszej sprawie trzykrotnie ubiegał się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Za każdym razem wnioski rozpoznawane były negatywnie, zaś Skarżący wykorzystywał przysługujące mu prawo i składał, bez oczekiwanych rezultatów, zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dwa z tych postępowań toczyły się już po doręczeniu Skarżącemu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r., II GZ 164/13, Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnie oddalił zażalenie Skarżącego na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 13 lutego 2013 r. Po otrzymaniu odpisu prawomocnego postanowienia NSA z dnia 10 kwietnia 2013 r., co nastąpiło w dniu 13 maja 2013 r., Skarżący powinien niezwłocznie podjąć kroki zmierzające do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika celem złożenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego już w tym czasie terminu. Tymczasem Skarżący po miesiącu od otrzymania odpisu prawomocnego postanowienia NSA w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, tj. w dniu 19 czerwca 2013 r., złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 158 akt). Wniosek ten również został rozstrzygnięty negatywnie postanowieniem NSA z dnia 20 listopada 2013 r., II GZ 660/13. Odpis tego postanowienia Skarżący odebrał w dniu 17 grudnia 2013 r. (k. 202 akt) i dopiero w dniu 14 stycznia 2014 r. udzielił pełnomocnictwa adwokatowi z wyboru, który złożył wniosek o przywrócenie terminu dołączając do niego skargę kasacyjną. Zdaniem Sądu, w tych okolicznościach Skarżący nie może zasłaniać się kolejnymi, toczącymi się postępowaniami wpadkowymi w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, wskazując je jako przeszkody w złożeniu w terminie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny już 10 kwietnia 2013 r. prawomocnie oddalił zażalenie Skarżącego na postanowienie WSA w Białymstoku oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Należy przyjąć, że z chwilą doręczenia tegoż postanowienia odpadła przeszkoda w skutecznym wywiedzeniu skargi kasacyjnej wraz z ewentualnym wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W świetle powyższego należy uznać, że nie została w tej sprawie spełniona przesłanka umożliwiająca przywrócenie uchybionego terminu w postaci braku winy Skarżącego w złożeniu skargi kasacyjnej w terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 86 § 1 i 3 w związku z art. 87 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.