I SA/Bk 113/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2012 r. wniosku K. Ż. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. wraz z należnymi odsetkami p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Pani K. Ż. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] lutego 2012 r., nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. wraz z należnymi odsetkami, a także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić. W myśl art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270, powoływanej dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W doktrynie i orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych na podstawie art. 61 może dotyczyć tylko tych aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005). W praktyce problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. Natomiast przesłanki mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że akt ten nadaje się do wykonania (por. np. postanowienie NSA z 20 stycznia 2009 r. sygn. akt II FZ 631/08, opubl. w LEX nr 551927; T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, tj. decyzji w sprawie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. wraz z należnymi odsetkami, Sąd uznał, że decyzja ta nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż akt ten sam w sobie nie rodzi dla jego adresata jakichkolwiek obowiązków, nakazów ani zakazów zachowania. Chociaż rozstrzygnięcie to wywiera skutki w sferze prawa podatkowego, to jednak obowiązek zapłaty podatku wynika z decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, nie zaś z decyzji o odmowie umorzenia zaległości podatkowych. Tego rodzaju decyzje nie podlegają wykonaniu, a w związku z tymi nie byłoby zasadne wstrzymanie ich wykonania. Niezależnie od tego należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie niemożliwym byłoby rozważenie przesłanek mających uzasadniać wstrzymanie jej wykonania, gdyż Skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a tym samym nie wykazała zaistnienia takich przesłanek. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.