I SA/Bk 129/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S.A. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Działający w imieniu skarżącej Spółki pełnomocnik – doradca podatkowy, wniósł do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] lutego 2008 r., wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. Decyzji tej autor skargi zarzucił naruszenie: art. 2 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż obciążono podatkiem od nieruchomości linie telekomunikacyjne kablowe położone w kanalizacji kablowej, mimo iż nie stanowią one budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Ponadto rozstrzygnięciu SKO zarzucono szereg przepisów Ordynacji podatkowej, tj. art. 21 § 2 i § 3, art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 180, art. 187 § 1, art. 191, art. 207 § 1, art. 210 § 1 pkt 6, art. 210 § 4 tejże ustawy. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek w tym przedmiocie, pełnomocnik skarżącego podniósł, że zarówno w interesie strony, jak również w interesie publicznym leży to, aby decyzja, która w tak rażący sposób narusza zasady prowadzenia postępowania podatkowego, nie podlegała wykonaniu, zwłaszcza, gdy jej uchylenie uznać należy za wysoce uprawdopodobnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej w skrócie przywołanej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygniecie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. W przedmiotowym wniosku złożonym przez skarżącą Spółkę takich okoliczności Sąd nie dostrzega. Spółka nie wskazała, jakie przesłanki przemawiają za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też czy występują okoliczności powodujące, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Swój wniosek Spółka opiera na rażącym jej zdaniem naruszeniu przepisów postępowania podatkowego przez organy podatkowe orzekające w sprawie. Należy jednak zwrócić uwagę, że rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej. W innym przypadku, Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji i oceniając jednocześnie wagę postawionych w skardze zarzutów, dokonałby kontroli legalności decyzji administracyjnej, do czego na tym etapie postępowania sądowego nie jest uprawniony (por. np. postanowienie NSA z 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepublikowane; postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, niepublikowane). W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.