I SA/Bk 13/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2010 r. wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do lipca i za wrzesień 2004 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Postanowieniem z 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 13/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpatrzeniu wniosku A. S. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] listopada 2009 r., nr PPI/4407-85/EP/09/W, wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca i za wrzesień 2004 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że Skarżący nie wykazał w dostateczny sposób istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w dalszej części powoływana w skrócie u.p.p.s.a Postanowieniem z 13 października 2010 r., sygn. akt I FZ 401/10 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu w Białymstoku. Sąd kasacyjny stwierdził, że przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy uwzględnić nie tylko treść samego wniosku, ale także mieć na uwadze całe akta sprawy w rozumieniu art. 133 u.p.p.s.a. W aktach niniejszej sprawy znajduje się m.in. wniosek strony o przyznanie prawa pomocy. Co prawda wniosek ten nie został uwzględniony, jednak niewątpliwie zawiera pewne dane obrazujące sytuację finansową podatnika. NSA zalecił, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy WSA w Białymstoku ocenił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwzględnieniem wszystkich okoliczności wynikających z akt sprawy, nie wyłączając także okoliczności powołanych w rozpatrywanym zażaleniu. Rozpoznając ponownie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. W wniosku wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Pan A. S. powołał się na jego trudną sytuację finansowa. Wskazał, że nie posiada wolnych środków finansowych, a wszelkie dochody uzyskiwane z emerytury (własnej i żony) są przeznaczane na bieżące utrzymanie rodziny. Dodał, że na jego utrzymaniu pozostaje córka odbywająca studia doktoranckie. Córka otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie w kwocie około 1.000 zł, jednakże pieniądze te przeznacza na swoje wydatki. Wnioskodawca opłaca akademik. Wnioskodawca podniósł również, że cierpi na liczne schorzenia, których leczenie również związane jest ze znacznymi nakładami finansowymi. Podobną argumentacją Skarżący posłużył się w znajdującym się w aktach sprawy wniosku o przyznanie prawa pomocy. Stwierdził, iż nie posiada przedmiotów, które mógłby spieniężyć, bowiem dom o powierzchni 153 m2, w którym zamieszkuje wraz z żoną i dziećmi został zabezpieczony na poczet zobowiązań podatkowych. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika również, że Skarżący posiada dwa garaże w użytkowaniu wieczystym o powierzchni 20 m2 i 18 m2. Poza tym nie ma żadnego innego majątku czy też zgromadzonych oszczędności. Dom zaś, w którym zamieszkuje stanowi ½ jego własności. W pozostałej części stanowi własność syna i jego rodziny. Prowadzone są jednak oddzielne gospodarstwa domowe. Skarżący nie ma też możliwości pozyskania środków finansowych, gdyż nie byłby w stanie spłacić ewentualnie zaciągniętego kredytu. Skarżący podniósł, że leczy się w poradni Cukrzycowej oraz Kardiologicznej w Ł., zaś żona Skarżącego leczy się w Poradni Onkologicznej w Ł. Córka Skarżącego odbywa studia doktoranckie i otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 1.000 zł, przeznaczane w całości na swoje bieżące utrzymanie tj. wyżywienie, zakup książek oraz materiałów potrzebnych do nauki. Skarżący pokrywa opłatę za akademik w kwocie 345 zł. Niemal identyczną argumentacją Skarżący posłużył się także w zażaleniu na poprzednie postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tu również wskazał na swoją sytuację materialną i rodzinną oraz zły stan zdrowia jego i jego żony oraz przedstawił szczegółową analizę dochodów i wydatków rodziny. Analizując ponownie sytuację strony skarżącej przez pryzmat akt sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż w tym przypadku nie występują przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Należy jeszcze raz podkreślić, że zgodnie z art. 61 § 3 u.p.p.s.a., Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, zgromadzone w aktach sprawy dane, dotyczące sytuacji materialnej i rodzinnej Skarżącego nie uzasadniają istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Określone zaskarżoną decyzją zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego wykonania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu zapłaconych kwot według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Nade wszystko na uwagę zasługuje fakt, że 1 stycznia 2008 r., a więc w okresie kiedy wobec Skarżącego toczyło się już postępowanie kontrolne w niniejszej sprawie, przekazał on w formie darowizny na rzecz syna przysługujący mu ogółu praw i obowiązków w spółce jawnej "Stacja Paliw S. i Wspólnicy" z siedzibą w K., o łącznej wartości 1.035.323,94 zł (k. 59 akt sądowych). W ten sposób Skarżący wyzbył się w istocie majątku, który mógłby ewentualnie stanowić źródło pokrycia należności podatkowych, wynikających z zaskarżonej decyzji. Nie może więc teraz skutecznie podnosić zarzutu, iż wykonanie tej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceny tej nie zmienia wysokość obecnie uzyskiwanych dochodów oraz wykazanych we wniosku wydatków na utrzymanie, ani też kłopoty zdrowotne Skarżącego i jego żony. Trzeba też podkreślić, że Skarżący oprócz uzyskiwanego, chociaż relatywnie niedużego, ale stałego dochodu, posiada też majątek, chociażby w postaci dwóch garaży (użytkowanie wieczyste), które jak wynika z jego oświadczenia, nie są wykorzystywane. Sąd zauważa, że majątek ten może stanowić źródło pokrycia przynajmniej części dochłodzonych należności podatkowych, bez ryzyka wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd odmówił Skarżącemu udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzekł na podstawie art. 61 § 3 u.p.p.s.a.