I SA/Bk 131/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 lipca 2013 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego oddala skargę. 1. Naczelnik Urzędu Celnego w B., po przeprowadzonym postępowaniu podatkowym, decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] określił B. K. (dalej powoływany również jako: "Skarżący") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes Benz [...] VIN: [...] w wysokości [...] zł, w miejsce zadeklarowanego zobowiązania w tym podatku w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Skarżący przedmiotowy samochód osobowy zakupił na podstawie umowy z dnia [...] października 2011 r., za kwotę 6.100 USD od firmy T. [...]. Następnie Skarżący złożył w Urzędzie Celnym w B. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U samochodu osobowego marki Mercedes-Benz, w której zadeklarował podatek akcyzowy w kwocie [...] zł liczony od podstawy opodatkowania 25.573,00 zł zgodnie ze stawką podatku 18,6 %. Z dołączonych do deklaracji dokumentów wynika, że podatnik celem uregulowania statusu towaru na wewnątrzwspólnotowy zgłosił go do odprawy celnej w Urzędzie Celnym w B., gdzie zostały naliczone należności z tytułu importu: cło i podatek VAT w łącznej wysokości: [...] EUR na podstawie decyzji Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie organu wystosowane na podstawie art. 104 ust. 8 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 ze zm., dalej powoływana jako: "u.p.a."), wskazał że zadeklarowana wartość samochodu dobiega od wartości rynkowej, gdyż auto zostało zakupione i sprowadzone w stanie uszkodzonym, co dokumentuje opinia rzeczoznawcy Nr [...], sporządzona przez rzeczoznawcę samochodowego T. B. wraz z dokumentacją fotograficzną. Organ I instancji, po analizie dokumentów zebranych w sprawie (analizy stron internetowych oferujących podobne samochody na rynku amerykańskim, wyjaśnień rzeczoznawcy T. B.), nie uznał zastosowanych przez biegłego rzeczoznawcę korekt wartości pojazdu z tytułu: ze względu na liczbę właścicieli (-9.754,00 zł, aktualności badań technicznych (-7.803,00 zł), indywidualnego zakupu za granica (-15.607,00 zł), utraty gwarancji producenta w UE (-39.017,00 zł oraz z tytułu wersji na rynek USA (-19.508,00 zł). Wobec powyższego organ I instancji dokonał przeliczenia wstępnej wartości pojazdu metodą stopnia uszkodzenia poszczególnych zespołów opierając się na ustalonym przez rzeczoznawcę procentowym stopniu uszkodzeń poszczególnych zespołów i określił wartość pojazdu na kwotę 145.204,00 zł. Ustaloną w ten sposób wartość pomniejszył następnie zgodnie z opinią rzeczoznawcy o współczynnik stopnia uszkodzenia w wysokości 0,59, o współczynnik uszkodzeń ukrytych w wysokości 0,93 określając notowanie rynkowe brutto uszkodzonego pojazdu na kwotę 79.673,43 zł. Organ nie uwzględnił współczynnika zbywalności pojazdu uzasadniając, iż wpływ czynnika zbywalności został już uwzględniony przy określeniu średniej ceny katalogowej, ponieważ wśród źródłowych cen samochodów, na podstawie których formułowana była cena uśredniona wyszczególniono samochody pochodzące z różnych regionów kraju. 2. W odwołaniu od powyższej decyzji, pełnomocnik Skarżącego zarzucił naruszenie art. 104 ust. 11 u.p.a. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż bez wpływu na średnią wartość rynkową pojazdu pozostają: liczba właścicieli, aktualność badań technicznych, indywidualny zakup za granicą, utrata gwarancji producenta w UE, co skutkowało zakwestionowaniem ceny nabycia samochodu osobowego marki Mercedes -Benz [...] wyłącznie w oparciu o fakt odbiegania ceny przedmiotowego pojazdu od średniej wartości na rynku krajowym i stwierdzeniem, że przedstawiona kalkulacja "zawiera ... w sobie zarówno korekty związane ze stanem technicznym pojazdu jak i korekty, które nie powinny być stosowane ze względu na fakt, że ich stosowania w procesie określania średniej wartości rynkowej pojazdu nie przewidział ustawodawca..." Strona skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 121 § 1 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako "o.p.") poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na przyjęciu podstawy opodatkowania w podatku akcyzowym na kwotę 79.673,43 zł, wyłącznie w oparciu o fakt odbiegania ceny samochodu osobowego marki Mercedes - Benz od średniej wartości na rynku krajowym, przy jednoczesnym zaniechaniu poczynienia ustaleń co do uwarunkowań transakcji sprzedaży uszkodzonych samochodów osobowych panujących na rynku amerykańskim, jak również pominięciu okoliczności, iż sprzedaż została potwierdzona dowodem zakupu z dnia [...] października 2011 r. wystawionym przez T. [...] na kwotę 6.100,00 USD (którego prawdziwość i rzetelność nie została w żaden sposób zakwestionowana). 3. Dyrektor Izby Celnej w B., decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając że nie narusza ona prawa. Zaznaczył, że działania organu I instancji, polegające na badaniu rynku i określeniu w przybliżeniu cen samochodów podobnych występujących na rynku amerykańskim było prawidłowe i wykazało ono, że cena zakupu pojazdu przez Skarżącego - 6.100 USD znacznie odbiega od średniej wartości pojazdów notowanych na rynku zakupu. Organ odwoławczy podkreślił, że organ I instancji dokonał analizy ofert sprzedaży podobnych uszkodzonych pojazdów na rynku amerykańskim. Ze stron internetowych, w tym wyszukiwarek www.google.pl, www.salvage-cars-for-sale.info, uzyskano oferty sprzedaży podobnych samochodów osobowych, których ceny pojazdów uszkodzonych kształtowały się od 15.600 USD do 32.250 USD, zaś nieuszkodzonych od 36.950 USD do 48.995 USD. Uzyskane oferty cenowe w sposób zasadniczy odbiegały od deklarowanej przez stronę ceny zakupu. Organ podkreślił, że wyszukana najniższa kwota sprzedaży podobnego samochodu (najbardziej korzystna dla Skarżącego), z uwzględnieniem uszkodzeń nabytego pojazdu znacznie odbiega od cen nabycia spornego samochodu wykazanego na dokumencie jego nabycia. Słusznie zatem przyjęto, że zaniżenie przez Skarżącego podstawy opodatkowania nie nastąpiło z "uzasadnionej przyczyny", a zatem należało wszcząć i przeprowadzić postępowanie podatkowe, celem określenia należnego podatku akcyzowego. 4. Na powyższą decyzję, Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: - art. 121 § 1 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 191 o.p. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na przyjęciu podstawy opodatkowania w podatku akcyzowym na kwotę 79.673,43 zł, wyłącznie w oparciu o fakt odbiegania ceny samochodu osobowego marki MERCEDES - BENZ [...] od średniej wartości na rynku krajowym, przy jednoczesnym zaniechaniu poczynienia ustaleń co do uwarunkowań transakcji sprzedaży uszkodzonych samochodów osobowych panujących na rynku amerykańskim ("...zarzut strony stwierdzający, że organ nie wykazał, że wskazana cena całkowicie odbiega od cen amerykańskich w tamtym czasie dla takich samych samochodów w takim samym stanie technicznym jest bezpodstawny" - str. 9 uzasadnienia decyzji), jak również pominięciu okoliczności, iż sprzedaż została potwierdzona dowodem zakupu z dnia [...] października 2011 r. wystawionym przez T. [...] na kwotę 6.100 USD (którego prawdziwość i rzetelność nie została w żaden sposób zakwestionowana), której wiarygodność z uwagi na specyfikę rynku nie może być kwestionowana i znajduje potwierdzenie w ustaleniach Naczelnika Urzędu Celnego - oferta sprzedaży MERCEDES - BENZ [...], rok prod. 2011 w stanie uszkodzonym za kwotę 5.100 USD (str. 4 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). Zdaniem pełnomocnika Skarżącego, analiza pisemnego uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że zaniechano poczynienia ustaleń co do uwarunkowań transakcji sprzedaży uszkodzonych samochodów osobowych panujących na rynku amerykańskim; powyższą tezę implikuje stwierdzenie "...zarzut strony stwierdzający, że organ nie wykazał, że wskazana cena całkowicie odbiega od cen amerykańskich w tamtym czasie dla takich samych samochodów w takim samym stanie technicznym jest bezpodstawny". Podkreślił, że sprzedaż została potwierdzona dowodem zakupu, którego prawdziwość i rzetelność nie została w żaden sposób zakwestionowana. W ocenie pełnomocnika Skarżącego, swobodna ocena dowodów uprawnia do zakwestionowania zdarzenia gospodarczego, które znajduje swoje odbicie w dokumencie księgowym (np. w fakturze VAT) tylko wówczas, gdy wykaże się brak rzetelności i wiarygodności takiego dowodu; organy podatkowe powinny więc stwierdzić, iż faktura taka jest sfałszowana. W przeciwnym razie, a więc w sytuacji braku możliwości podważenia tego dowodu, w stanie faktycznym należy uwzględnić zdarzenie gospodarcze znajdujące swoje odzwierciedlenie w fakturach odzwierciedlających sprzedaż. 5. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w B., podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 6. Skarga jest bezzasadna. Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy określenia podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, a w konsekwencji prawidłowości określenia przez organy zobowiązania w podatku akcyzowym z tego tytułu. 7. W podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, podstawę opodatkowania, co do zasady, stanowi kwota, którą podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. Ustawodawca przewidział pewne odstępstwa od tej zasady, opierając podstawę opodatkowania na kryterium wartości samochodu. W niniejszej sprawie organy zastosowały art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a., stanowiący wyjątek od wskazanej zasady ustalania podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 104 ust. 8 u.p.a., jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 (tj. m.in. nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym), bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Stosownie natomiast do art. 104 ust. 9 u.p.a., w razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania. Wskazane przepisy stanowią pierwszy etap procesu weryfikacji podstawy opodatkowania, w którym, po stwierdzeniu przez organ, że podstawa opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, podatnik na stosowne wezwanie powinien wskazać okoliczności, które wpłynęły na obniżenie wartości pojazdu. Nieuwzględnienie wyjaśnień podatnika uprawnia do uruchomienia drugiego etapu procesu weryfikacji podstawy opodatkowania, w którym to organ określi wysokość tej podstawy, stosując reguły zawarte w art. 104 ust. 11 u.p.a. Stosownie do tego przepisu, średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. 8. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie organy właściwie zastosowały wymienione regulacje, co w efekcie prowadzi do wniosku, że podstawa opodatkowania ustalona w zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Oceniając przebieg postępowania należy zauważyć, że w orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wyrażono już pogląd, że w świetle regulacji art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a. jedną z przyczyn, która może uzasadniać znaczne odstępstwo ceny nabycia samochodu osobowego od średniej wartości rynkowej tego typu pojazdów w kraju, są uwarunkowania rynku, na którym samochód został nabyty (zob. wyrok z 27 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 147/12 i przywołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego). Organy uwzględniły tę okoliczność i przeanalizowały ceny podobnych pojazdów sprzedawanych na rynku amerykańskim (z uwzględnieniem stanu technicznego). W efekcie stwierdzono, że cena zakupu wskazana przez podatnika, znacznie odbiega od średniej wartość pojazdów tego typu notowanych na rynku zbytu (od 15.600 USD do 32.250 USD). Mając na uwadze zakres uszkodzeń pojazdu, organ przyjął dla porównania najniższą kwotę sprzedaży podobnego samochodu (cena najbardziej korzystna dla Skarżącego), a mimo to wartość ta znacznie odbiegała od ceny nabycia spornego pojazdu wykazanego na dokumencie nabycia i zadeklarowanej przez Skarżącego (6.100 USD). W tej sytuacji należy stwierdzić, że w omawianej sprawie różnica między średnią wartością rynkową samochodu osobowego ustaloną przez organy podatkowe, a wartością podstawy opodatkowania zadeklarowaną przez Skarżącego jest na tyle istotna, że organ podatkowy był uprawniony do określenia wysokości podstawy opodatkowania zgodnie z art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a. Ustalając wartość rynkową samochodu Skarżącego organy prawidłowo uwzględniły takie czynniki jak marka samochodu, model, rocznik, wyposażenie i stan techniczny, posługując się przy tym danymi zawartymi w przedstawionej przez Skarżącego opinii rzeczoznawcy. Organy bazowały na wskazanej przez rzeczoznawcę wartości bazowej pojazdu oraz na wskazanym przez niego udziale i stopniu uszkodzeń poszczególnych jego podzespołów. 9. W ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo odmówiły uwzględnienia zastosowanych przez rzeczoznawcę T. B. korekt ujemnych ze względu na liczbę właścicieli, na aktualność badań technicznych, na indywidualny zakup za granicą, utratę gwarancji producenta w Polsce oraz współczynnika zbywalności pojazdu. Organy wyczerpująco wyjaśniły motywy takiej odmowy. Wskazano, że biegły określając średnią wartość rynkową korzystał z informatora "INFO – EXPERT", który to przy formułowaniu ceny uśrednionej pojazdu uwzględnia już takie czynniki jak aktualność badań technicznych, indywidualny zakup za granicą czy brak gwarancji na terenie UE. Dodatkowo zaś w uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że organ odmówił zastosowania korekty ujemnej w postaci liczby właścicieli – wskazanej przez biegłego jako 2, gdyż, jak wykazał, sprzedająca firma była tylko pośrednikiem w sprzedaży, a w związku z tym faktycznie samochód został nabyty od pierwszego właściciela. Organ słusznie zauważył, że niepewność historii samochodu może mieć znaczenie przy zakupie pojazdu nieuszkodzonego, w przypadku zaś pojazdów, których główne podzespoły nadają się do naprawy lub wymiany – jak w niniejszej sytuacji – ilość poprzednich właścicieli nie ma wpływu na wielkość uszkodzeń i ubytek wartości. Nie było też podstaw do przyjęcia korekty ze względu na aktualność badań technicznych, gdyż oceniany pojazd był powypadkowy, uszkodzony i wymagał kompleksowych napraw, zaś stosowanie tego rodzaju korekty jest zasadne wtedy, gdy zbliża się termin badań technicznych, które wiążą się z koniecznością poniesienia kosztów napraw. W ocenie Sądu, ocena przedłożonego przez stronę dowodu z dokumentu prywatnego tj. opinii rzeczoznawcy nie nosi znamion dowolności. Jest spójna i logiczna. Wnioskowanie organu znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej decyzji. Wskazać należy, że z przepisów ustawy o podatku akcyzowym nie wynika obowiązek organów do powoływania biegłego w celu ustalenia wartości rynkowej pojazdów. Regulacja art. 104 ust. 11 u.p.a. zawiera natomiast wytyczne, które winny zostać uwzględnione przy ustalaniu średniej wartości pojazdu. W tym celu organ może posiłkować się opinią rzeczoznawcy sporządzoną na zlecenie strony postępowania i ocenić ją jak każdy inny dowód w sprawie. Narzędziem służącym do określenia wartości rynkowej samochodu osobowego może być również System Komputerowy INFO-EKSPERT. Jak wynika z przedstawionej przez stronę ekspertyzy, rzeczoznawca za podstawę ustalenia wartości rynkowej samochodu przyjął jako kwotę bazową cenę samochodu właśnie z katalogu INFO-EKSPERT. Nieuwzględnienie wszystkich korekt z tej ekspertyzy nie obligowało zaś organu do powołania biegłego. Organ również posiłkował się danymi zawartymi w tym katalogu. Ograniczony był wreszcie regułami zawartymi w art. 104 ust. 11 u.p.a., które przy określaniu średniej wartości rynkowej samochodu osobowego nakazują uwzględnianie tylko takich okoliczności, które wpływają na stan techniczny pojazdu, jego wyposażenie, model, markę i rocznik. Ustalając podstawę opodatkowania organ uwzględnił stan techniczny przedmiotowego pojazdu i jego uszkodzenia wskazane w opinii rzeczoznawcy sporządzonej na zlecenie strony. Wyeliminowanie przez organ niektórych korekt zastosowanych przez rzeczoznawcę zostało gruntownie wyjaśnione. Zaznaczyć przy tym trzeba, że organ nie kwestionował wysokości współczynnika zastosowanych korekt, a to niewątpliwie mieści się w zakresie wiedzy specjalistycznej. Kierując się dyspozycją art. 104 ust. 11 u.p.a. nie uwzględnił części z nich w ogóle z uwagi na brak wpływu na stan techniczny pojazdu, jego wyposażenie, model, markę i rocznik. 10. Ustosunkowując się do zarzutów skargi naruszenia art. 121 § 1 w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 o.p., poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na wyliczeniu podstawy opodatkowania wyłącznie w oparciu o fakt odbiegania zadeklarowanej ceny samochodu od średniej wartości na rynku krajowym, należało uznać je za nieuzasadnione. Wskazać należy, że stosownie do art. 104 ust. 8 u.p.a. w sytuacji, gdy wysokość podstawy opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegających od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Zatem w świetle regulacji art. 104 ust. 8 u.p.a. organy były zobowiązanie do porównania zadeklarowanej wartości sprowadzonego pojazdu (podstawy opodatkowania) ze średnią wartością tego pojazdu na rynku krajowym i w razie powzięcia wątpliwości co do ich zgodności, do wezwania podatnika celem wskazania przyczyn uzasadniających podanie niższej ceny. Powyższej już wskazano, że jedną z przyczyn, która może uzasadniać znaczne odstępstwo ceny nabycia samochodu osobowego od średniej wartości rynkowej tego typu pojazdów w kraju, są uwarunkowania rynku, na którym samochód został nabyty a zatem rynku amerykańskiego. Powyższe zostało wzięte przez organy podatkowe pod uwagę przy określaniu wartości sprowadzonego pojazdu, dlatego też zarzuty skargi w powyższym zakresie są nietrafione. Zaznaczyć należy, iż Skarżący w niniejszej sprawie pismem z dnia 17.07.2012 r. został wezwany do złożenia wyjaśnień w zakresie ceny pojazdu widniejącej na dokumencie zakupu (fakturze) w zakresie rozbieżności między ceną zakupu samochodu a ofertami podobnych pojazdów na rynku amerykańskim, przebiegu transakcji zakupu spornego pojazdu, dowodów wpłat za powyższy pojazd, czy źródła informacji o ofercie sprzedaży spornego pojazdu. Do powyższego wezwania Skarżący się nie ustosunkował, dlatego też w świetle brzmienia art. 104 ust. 8, 9 i 11 u.p.a., organ był zobowiązany do samodzielnego określenia wartości nabytego pojazdu. Wskazać przy tym należy, że w powyższym zakresie organ w szerokim zakresie korzystał z przedłożonej przez Skarżącego opinii rzeczoznawcy (w zakresie wyposażenia i uszkodzeń pojazdu), dlatego też dokonanej oceny nie można uznać za dowolną. Podnoszona w skardze okoliczność, że organy nie zakwestionowały prawdziwości i rzetelności faktury dokumentującej zakup pojazdu (a w konsekwencji ceny zapłaconej za pojazd), nie miała żadnego znaczenia w sprawie, w aspekcie jednoznacznego brzmienia art. 104 ust. 9 i 11 u.p.a. 11. Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie w tej sprawie. Nie doszło w niej do naruszenia przepisów proceduralnych, w tym art. 122, 180, 187 § 1, 191 o.p. Organy wyczerpująco zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Wobec zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).