I SA/Bk 132/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu należności kwoty wypłaconej w związku z realizacją projektu p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W związku ze skargą złożoną na decyzję Zarządu Województwa [...] z [...] lutego 2011 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zwrotu należności kwoty wypłaconej w związku z realizacją projektu, pełnomocnik W. K. (prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą ZPUH "K" w B.) wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Autor wniosku podniósł, że natychmiastowe wyegzekwowanie orzeczonego decyzją zwrotu kwoty w wysokości 1.315.000,00 zł wraz z należnymi odsetkami, spowoduje nieodwracalne, niekorzystne skutki społeczno-gospodarcze. Zwrot otrzymanej dotacji narazi firmę skarżącego na straty finansowe na poziomie 4.582.800 zł, a w rezultacie doprowadzi to do upadłości przedsiębiorstwa i utraty kilkudziesięciu miejsc pracy. Ryzyko znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są w ocenie pełnomocnika tym bardziej aktualne, że wobec podjętych przez organ decyzji, dotacja przyznana skarżącemu nie została wypłacona w całości, a skarżący musiał poszukiwać alternatywnych źródeł finansowania inwestycji objętych umową. Ponadto inwestycja znajduje się na etapie rozbudowy i nie generuje zysków. Celem dokończenia przedsięwzięcia skarżący zawarł umowę kredytową w wysokości 500.000 zł. Jest to szósta umowa o kredyt inwestycyjny zawarta w okresie dwóch lat, a łączna wartość poprzednich pięciu kredytów to 3.818.600,00 zł. Jednocześnie w związku z decyzją o rozwiązaniu umowy, skarżący zobowiązany jest uregulować z własnych środków kwoty 1.220.000,00 zł i 597.800,00 zł z odsetkami, należne tytułem dostaw i usług wykonanych w związku z instalacją nowej linii produkcyjnej. Pełnomocnik wskazał ponadto, że dla zapewnienia prawidłowości funkcjonowania przedsiębiorstwa i pokrycia kosztów związanych z wdrożeniem projektu, skarżący zawarł umowę ramową z kontrahentem, która zapewni środki finansowe na spłatę należnych zobowiązań, jednak pod warunkiem pomyślnego ukończenia i uruchomienia inwestycji. Jednocześnie pełnomocnik zwrócił uwagę, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie narazi na uszczerbek interesu wierzyciela, albowiem niezwykle trudna sytuacja finansowa przedsiębiorstwa skarżącego ma charakter przejściowy i ulegnie poprawie z chwilą ukończenia inwestycji. Do wniosku dołączono kserokopie zaświadczenia z banku, nakazów zapłaty, umowy ramowej, przykładowych zleceń z 2010 i 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca, winna zatem uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Analizując przesłanki ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 u.p.p.s.a., w orzecznictwie sądowo-administracyjnym podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, dotyczy takich prawnych lub faktycznych skutków, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r. II FZ 182/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Rozpatrując wniosek złożony w tej sprawie, Sąd uznał, iż skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, byłby znacznie utrudniony. Istnieje bowiem potencjalna możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci likwidacji prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę przez stronę źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz, Zakamycze 2005, s.167). Kwota podlegająca zwrotowi w tej sprawie jest znaczna i w świetle przedstawionych we wniosku argumentów uzasadnia udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Wobec powyższego orzeczona jak sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a.