I SA/Bk 141/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. A. W., A. W., A.W. s.c. w B. na uchwałę Zarządu Województwa P. z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie rozwiązania umowy o dofinansowanie projektu nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. [...] p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej Spółce wniesiony wpis sądowy w sprawie w kwocie 200,00 (dwieście) złotych. D. s.c. w B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na uchwałę Zarządu Województwa P. z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie rozwiązania umowy o dofinansowanie projektu nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. [...]. Jako podstawę prawną swojej skargi, Spółka wskazała między innymi art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2013 r., poz. 596 ze zm.). W odpowiedzi na skargę, Zarząd Województwa P., wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że zachodziły przesłanki do rozwiązania umowy o dofinansowanie projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Na wstępie wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. Projekt ten uzyskał pozytywną ocenę formalną i merytoryczną, a konsekwencją takiej oceny było zawarcie umowy o dofinansowanie projektu. Postępowanie dotyczące uzyskania dofinansowania dla realizacji określonego projektu dzieli się na dwa etapy. Pierwszy etap – administracyjny, zostaje wszczęty poprzez złożenie wniosku o przyznanie pomocy, a jego finalizacją jest pozytywne lub odmowne rozstrzygnięcie organu w tym zakresie. W przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku wnioskodawca może zawrzeć umowę o dofinansowanie. Podpisanie takiej umowy powoduje definitywne zamknięcie etapu postępowania administracyjnego, w którym służyła skarga do sądu administracyjnego i otwiera drugi etap – cywilnoprawny. Umowa o dofinansowanie realizacji projektu ma bowiem charakter cywilny i zgodnie z obowiązującą zasadą swobody umów strony zawierające umowę mogą ją podpisać na ustalonych warunkach, bądź też od takiego podpisania odstąpić (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. II GSK 856/12). W niniejszej sprawie strona skarżąca zawarła z instytucją zarządzającą umowę z dnia [...] lipca 2009 r. o dofinansowanie projektu " [...] firmy D. Poprzez zakup innowacyjnych urządzeń i lokalu". W umowie tej strony określiły szczegółowo zasady, tryb i warunki, na jakich dokonywane będzie przekazywanie, wykorzystywanie i rozliczanie dofinansowania części wydatków kwalifikowalnych poniesionych przez beneficjenta na realizację projektu. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest więc w istocie oświadczenie woli instytucji zarządzającej o rozwiązaniu umowy cywilnoprawnej, wynikające z uchwały z dnia [...] grudnia 2013 r., a zakomunikowane stronie w piśmie z dnia [...] grudnia 2013 r. Spór między stronami dotyczy wypowiedzenia umowy, o którym mowa w jej § 19 ust. 2 pkt 1, 2 i 5. Nie ulega zatem wątpliwości, że ocena zasadności rozwiązania umowy cywilnoprawnej przez jedną z jej stron – w razie zaistnienia sporu – podlega kontroli sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 91 ust. 1 tejże ustawy, przepisy art. 90 stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo, przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne, narusza prawa osób trzecich. Z powyższej regulacji jasno wynika, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje wyłącznie na akty prawa miejscowego wydane z zakresu administracji publicznej, podczas gdy zaskarżona do sądu w niniejszej sprawie uchwała Zarządu Województwa P. na charakter cywilnoprawny, gdyż dotyczy rozwiązania umowy cywilnoprawnej dotyczącej realizacji projektu. Dlatego też art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ustawy o samorządzie województwa nie mógł być podstawą prawną złożenia skargi do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. W świetle powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a stwierdzić należało, że przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (ma charakter cywilnoprawny), dlatego też należało ją odrzucić. Orzeczenie o zwrocie wpisu opiera się o treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.