I SA/Bk 146/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), Sędziowie sędzia NSA Józef Orzel,, asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Urszula Zajko, po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi P. Spółka z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych oddala skargę Po przeprowadzeniu przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w B. czynności kontrolnych w siedzibie spółki z o.o. "P." z siedzibą w S., zwanej dalej Spółką, został sporządzony protokół pokontrolny Nr [...], w którym stwierdzono m.in. na podstawie udostępnionej dokumentacji, że Spółka dokonała przywozu z zagranicy następujących towarów, bez przedstawienia ich organowi celnemu w celu nadania dopuszczalnego przeznaczenia celnego: plany rozbudowy zakładu określone w fakturze Nr [...] z dnia 31.01.1999 r., plany rozbudowy zakładu określone w fakturze Nr [...] z dnia 31.12.1999 r., teflon do sklejania folii (1 rolka -30 m) wymieniony w fakturze Nr 9902073 z dnia 08.02.1999 r., taśma - pas napędowy wciągający do linii produkcyjnej (4 szt.) wymieniona w fakturze Nr [...] z dnia 08.02.1999 r., teflon do sklejania folii (1 rolka -30 m) wymieniony w fakturze Nr [...] z dnia 12.07.1999 r., automatyczny jednokierunkowy zawór ze stali nierdzewnej (1 szt.) określony w fakturze Nr [...] z dnia 12.07.1999 r., cylindry hydrauliczne (3 szt.) - określone w fakturze Nr [...] z dnia 06.09.1999 r. Dyrektor Urzędu Celnego w B. decyzją Nr [...] z dnia 12.11.2001 r. stwierdził, że w odniesieniu do ww. towarów nie krajowych nielegalnie wprowadzonych na polski obszar celny, z mocy prawa - na podstawie art. 210 § 1 Kodeksu celnego - powstał dług celny w przywozie, określono kwotę wynikającą z długu celnego. Zostały także naliczone odsetki od cła od dnia powstania długu celnego do dnia wydania decyzji. O decyzji tej zostało złożone w dniu 30.11.2001 r. do Urzędu Celnego w B. odwołanie, wniesione przez Kancelarię Prawniczą S. [...], ul. [...], W. - pełnomocnika Spółki, w części dotyczącej powstania długu celnego w przywozie w odniesieniu do towarów - planów rozbudowy zakładu określonych w fakturach Nr [...] z dnia 31.01.1999r. oraz Nr [...] z dnia 31.12.1999r. W piśmie tym zarzucono organowi celnemu naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 13 § 1 i § 5 Kodeksu celnego. W odwołaniu strona podniosła także, że organ celny niezasadnie stwierdził, że faktury: Nr [...] z dnia 31.05.1999 r. i Nr [...] z dnia 31.12.1999 r. dotyczą towarów, tj. rzeczy materialnych objętych stosownym kodem taryfowym i podlegających przepisom celnym. Zdaniem strony nie doszło do obrotu towarowego z zagranicą, bowiem otrzymane przez Spółkę plany są tylko potwierdzeniem wykonania usług przez firmę L[...]., zaś ww. faktury dotyczą zapłaty za wykonanie usług. Ponadto pełnomocnicy strony wskazali, iż plany rozbudowy zakładu stanowią dobro niematerialne przekazane Spółce na nośniku w postaci papieru. Zdaniem pełnomocników Spółki w takim wypadku jedynym towarem, który należałoby zgłosić do odprawy celnej byłby papier a wartość celną stanowiłaby wartość tego papieru. W odwołaniu Strona zarzuciła również organowi celnemu naruszenie zasad postępowania podatkowego wyrażonych w art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Jednocześnie Strona nie zakwestionowała określenia kwoty długu celnego od pozostałych towarów nielegalnie wprowadzonych na polski obszar celny wymienionych w decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w B. Nr [...] z dnia [...].11.2001r. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2002 r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej określenia kwoty wynikającej z długu celnego od towarów: teflon do sklejania folii i taśma pas napędowy wciągający - wymienionych w pkt 3 i 4 zaskarżonej decyzji z powodu zastosowania odpowiednio stawki celnej konwencyjnej i stawki celnej autonomicznej oraz ponownie orzekł o jej wymiarze, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wymiaru odsetek od ww. towarów oraz skorygował ich wymiar, zaś w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W decyzji tej stwierdzono, iż w stosunku do towaru - planów rozbudowy zakładu nielegalnie wprowadzonych na polski obszar celny powstał z mocy prawa dług celny w przywozie, prawidłowo zastosowano wartość celną importowanego towaru oraz zastosowano właściwą stawkę celną z tytułu pochodzenia towaru. Ponadto Dyrektor Izby Celnej w B. nie stwierdził zarzucanego przez Stronę naruszenia przepisów proceduralnych wyrażonych w art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Na powyższą decyzję w dniu 08.07.2002 r. została złożona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku. W skardze tej zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 13 § 1 i § 5 Kodeksu celnego oraz sprzeczność istotnych ustaleń organu celnego z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, iż indywidualny utwór działalności architektonicznej został zakwalifikowany jako towar, chociaż nie był przeznaczony do sprzedaży i nie spełniał cech towaru z uwagi na indywidualny charakter. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu sprawy wyrokiem sygn. akt SA/Bk 937/02 z dnia 28.03.2003 r. oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. Nr [...] z dnia [...].06.2002 r. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono , iż organ celny zasadnie uznał, iż przesłane drogą pocztową plany rozbudowy zakładu jako towar celny podlegają obowiązkom celnym. Zaś jako wartość celną tego towaru prawidłowo przyjęto wartość określoną w fakturach Nr [...] z 31.01.1999r, Nr [...] z 31.12.1999 r. Ponadto Sąd zauważył, iż nie jest zasadny zarzut strony dotyczący zastosowania do wymiaru cła stawki autonomicznej podwyższonej o 100%, bowiem strona skarżąca nie wykazała, stosownie do § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z 15.10.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu ustalania nie preferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia ( Dz. U. Nr 130, poz. 85 z 1997 r. ze zm.) kraju pochodzenia towaru. Faktury, które według skarżącej Spółki dokumentują pochodzenie towaru nie zawierają oznaczenia kraju, z którego towar pochodzi, zgodnie z wymogiem § 11 powołanego rozporządzenia. Pismem z dnia 08.12.2003 r. strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...].06.2002 r., na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu strona podniosła, iż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Wraz z wnioskiem strona przedłożyła zestawienia blankietów zamówień do faktur Nr [...] z 31.01.1999 r., Nr [...] z 31.12.1999 r., kontrakty z B. - projekt i faktury za prace projektowe wystawione przez B. Po wznowieniu postępowania postanowieniem Nr [...] z dnia [...].01.2004 r. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w B. Nr [...] z dnia [...].06.2002r, Dyrektor Izby Celnej w B. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Nr [...] z dnia [...].06.2002 r., z uwagi na brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Od powyższej decyzji strona pismem Nr [...] z dnia 18.02.2004 r. wniosła odwołanie, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu błędną ocenę materiału zgromadzonego w sprawie, polegającą na nie uwzględnieniu dowodu w postaci tłumaczenia z języka francuskiego faktur o numerach: [...] z 31.01.1999 r. oraz [...] z 31.12.1999 r. Zdaniem strony analiza tłumaczenia tych faktur dowodzi, iż zostały one wystawione z tytułu kompletacji urządzeń i technologii na terytorium Francji przez firmę L[...], a nie jak stwierdzono w zaskarżonej decyzji z tytułu dokumentacji projektowej. Jako dowód na powyższą okoliczność strona w załączeniu odwołania nadesłała tłumaczenia stron tytułowych planów Nr [...] z dnia 22.10.1996 r., Nr [...] z 17.09.1997 r., Nr [...] z 19.09.1997 r., Nr [...] z 22.09.1997 r., Nr [...] z 23.09.1997 r. , Nr [...] z 17.09.1997 r., Nr [...] z 30.09.1997r., Nr [...] z 19.11.1998 r., stwierdzając ponadto, iż te projekty wstępne - oferty przetargowe zostały wykorzystane przez B. do stworzenia właściwego projektu rozbudowy zakładu. W odwołaniu strona zarzuciła również organowi celnemu, iż przy analizie materiału dowodowego nie zostało uwzględnione oświadczenie złożone przez firmę L[...] Francja z dnia 08.01.2004 r. Nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją Nr [...] z dnia [...].03.2004r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia 30.04.2004 r. (nadanym w dniu 30.04.2004 r. - data stempla pocztowego) strona zaskarżyła ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o jej uchylenie. Skarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie prawa procesowego tj. art. 245 § l ust. l w związku z art. 240 § l pkt 5 oraz art. 180 § l i 187 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926) poprzez uznanie, że nie istnieją nowe, istotne fakty lub dowody nie znane organowi, ale istniejące w chwili wydania decyzji ostatecznej mogące być podstawą uchylenia decyzji ostatecznej, 2. naruszenie prawa procesowego tj. art. 122, 180 § l i 187 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926) w związku z art. 65 kodeksu cywilnego poprzez zastosowanie niewłaściwej wykładni woli polegające na uznaniu, że Prezes skarżącego w swoich wyjaśnieniach i zeznaniach używając określenia "plany" miał na myśli wytwory mające postać materialną, 3. naruszenia art. 19 ustawy z 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny w związku z § 11 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 1997 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu ustalania nie preferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia (Dz. U. Nr 130, poz. 851) oraz art. 122, 180 § l i 187 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926) polegające na nie uznaniu, że skarżący nie dokumentował pochodzenia towarów w wyniku czego organ naliczył należność celną przy zastosowaniu stawki autonomicznej podwyższonej o 100%. Skarżący wnosili o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. W skardze pełnomocnik skarżącego wywodził, że spełnione zostały przesłanki do uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej w B., z uwagi na spełnienie przesłanki z art. 245 § l pkt 5 Ordynacji podatkowej. W trakcie bowiem prowadzonego, po wydaniu postanowienia o wznowieniu, postępowania zarówno w I jak i II instancji ustalono, że francuska firma L[...], świadczy wszystkim podmiotom, posiadającym siedziby w wielu krajach świata, a wchodzącym w skład grupy L. (głównego udziałowca P.) usługi w szczególności, w zakresie realizacji i kompletacji zamówień wyposażenia. Z wyjaśnień skarżącego zawartych we wniosku o wznowienie postępowania, późniejszych wyjaśnień składanych w trakcie postępowania, treści oświadczenia firmy L[...], załączonych do wniosku o wznowienie postępowania tłumaczeń blankietów zamówień dołączonych do faktur z 1999 r. czy wreszcie z zeznań składanych przez Prezesa Spółki Pana J. M. C. w sprawie [...] wynika, że tego typu usługi firma L[...] świadczyła również na rzecz spółki P. w S. W istocie, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji fakt czy też nowa okoliczność, że tego typu usługa była w 1999 r. wykonywana przez L[...] na rzecz P. nie był kwestionowany przez organ wydający decyzję zarówno w I jak II instancji. Dalej skarżący podnosił, iż z tytułu więc tych usług doradztwa zostały wystawione faktury przez L[...] w 1999 r. W ocenie strony skarżącej, organ celny wydając decyzję w II instancji całkowicie pominął te nowe okoliczności mimo, iż winny one mieć decydujący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Nawet bowiem przyjmując, że w trakcie wykonywania przez L[...] tej usługi zostały sporządzone w formie rysunków na papierze obojętnie jak byśmy tego nie nazwali czy wstępne projekty - oferty przetargowe, czy też koncepcje, szkice, założenia itp., to – zdaniem skarżącego - stanowiłyby jedynie niewiele znaczące uzupełnienie wielu innych czynności jakie musiał wykonać zleceniobiorca podczas wykonywania usługi doradztwa. Zakwalifikowane przez organ celny jako towar projekty wstępne dotyczyły tylko nieruchomości, przedmiotem zaś łączącej strony umowy było doradztwo w zakresie modernizacji i wyposażenia zakładu w S., a więc jej przedmiot był o wiele szerszy. Nie można więc jako podstawy wymiaru należności celnych przyjąć całej wartości wystawionych przez L[...] w 1999 r. faktur bowiem usługa wykonywana na rzecz skarżącego w ogromnej większości dotyczyła zupełnie innych czynności nie mających nic wspólnego ze wstępnymi projektami/ofertami zgodnie zakwalifikowanymi jako towar. Podnoszone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji okoliczności - nie zawarcia w oświadczeniu L[...] z dnia 8.01.2004 r. informacji, że faktura nr [...] nie dotyczyła planów rozbudowy zakładu nie mogą przemawiać na niekorzyść skarżącego. Zgodnie z art. 187 § l Ordynacji podatkowej organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast zgodnie z art. 180 § l ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Kontakt z firmą L[...] w celu wyjaśnienia tej wątpliwości nie stanowił żadnego problemu. Można więc było w trakcie postępowania wyjaśnić podnoszoną wątpliwość. Zdaniem skarżącego, z uzasadnienia decyzji wynika, że organ na niekorzyść skarżącego zinterpretował wyraz "plany" jakim posługiwał się Pan J. M. C. - Prezes Spółki składając wyjaśnienia i zeznania. Prezes Spółki jest cudzoziemcem znającym język polski bardzo słabo, w stopniu co najwyżej umożliwiającym komunikowanie się w podstawowym zakresie. Używane przez niego określenie "opracowanie i przygotowanie planów budowy" należy rozumieć nie jako sporządzenie planów mających postać wytworu materialnego, ale w szerszym zakresie jako doradzanie i przedstawianie szerokiej koncepcji związanej z planowaną rozbudową zakładu. Nawet jeżeli by przyjąć założenie, że faktury wystawione przez L[...] w 1999 r. dokumentowały nabycie planów rozbudowy zakładu to nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, że należało zastosować stawkę autonomiczną cła podwyższoną o 100 %. Zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 1997 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia. Dowodem pochodzenia towarów jest dokument, w którym został umieszczony zapis o pochodzeniu towarów lub trwale oznaczenie kraju pochodzenia na towarze. Przepisy te dotyczą towarów innych niż wymienione w wykazie nr 3 (co do których jedynym dowodem pochodzenia jest świadectwo pochodzenia) i mają znaczenie kontrolne. Zapis o kraju pochodzenia lub trwałe oznaczenie kraju pochodzenia nie oznacza, że na dokumencie lub na towarze musi być nazwa kraju. (w jakim języku? zbywcy, nabywcy a może w jakimkolwiek ze wszystkich znanych na świecie ?, pełna nazwa czy potoczna?). Przepisy § 11 ww. rozporządzenia nakazują zamieszczenie takich zapisów, aby można było bez żadnych wątpliwości ustalić kraj pochodzenia. Załączone w toku postępowania oświadczenie firmy L[...] z dnia 8.01.2004 r. spełnia wymogi określone w tym przepisie. Ponadto skarżący nadmieniał, że organy celne na żadnym z etapów postępowania nie kwestionowały faktu, że Francja była faktycznym krajem wystawienia faktur (była nazwa wystawcy, siedziba miasto, inne dane pozwalające zidentyfikować kraj pochodzenia ale nie było wprost wymienionej nazwy państwa). W ocenie skarżącego podobne problemy powstawały przy fakturach VAT wystawianych niezgodnie z przepisami wykonawczymi do ustawy o podatku od towarów i usług. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie zajmował się tą kwestią. Utrwalona linia orzecznictwa stanowi, że rozszerzenie wymogów co do treści faktury w przepisach wykonawczych, jeżeli dotyczy innych wymogów niż określone w ustawie ma na celu usprawnienie kontroli nie stanowi nowych materialno-prawnych wymogów - wyrok NSA z 10.06.1997 ISA/Łd 46/96, wyrok NSA z 18.06.1997 r. ISA Lu/59/69, wyrok NSA z 17.11.1997 ISA/Wr 758/97. W odpowiedzi na powyższą skargę Dyrektor Izby Celnej w B. nie zgodził się z zarzutami strony skarżącej, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 240 § l pkt 5 Ordynacji podatkowej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję. Natomiast w myśl art. 245 § l pkt 1 Ordynacji podatkowej, organ po przeprowadzeniu postępowania co do przesłanek wznowienia, uchyla w całości lub w części decyzję dotychczasową, jeżeli stwierdzi istnienie – w przedmiotowej sprawie - podstaw, o których wyżej mowa. W literaturze przedmiotu (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2003, s. 634-637) wskazuje się, iż w istocie aby można było mówić o zaistnieniu opisywanej podstawy prawnej, powinny zostać spełnione łącznie trzy przesłanki: 1. ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy, są nowe, 2. istniały "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" w dniu wydawania decyzji ostatecznej, 3. "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" nie były znane organowi, który wydał decyzję. Żadna z podnoszonych przez stronę skarżącą okoliczności mających przemawiać za uchyleniem dotychczasowej decyzji nie spełnia łącznie trzech wyżej opisanych przesłanek. Przedłożone bowiem przez skarżącego (jeszcze na etapie wniosku o wznowienie) zestawienia blankietów zamówień do faktur Nr [...] z 31.01.1999 r. Nr [...] z 31.12.1999 r., były znane organowi celnemu i stanowiły przedmiot oceny w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w B. Nr [...] z dnia 04.06.2002 r. (brak zachowania przesłanki pierwszej i trzeciej). Z kolei kontrakty z B. (projekt i faktury za prace projektowe wystawione przez B.) nie są dowodami, które są istotne dla sprawy, mogące mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, bowiem dotyczyły one czynności budowlanych związanych z modernizacją i rozbudową zakładu, przeprowadzanych zgodnie z krajowymi przepisami budowlanymi z uwzględnieniem planów technologicznych i wyposażenia - usługi wykonanej przez firmę L[...] we Francji (brak zachowania przesłanki pierwszej). Sąd pragnie zauważyć, iż stosownie do treści art. 30 cytowanej wyżej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm), ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Natomiast w myśl art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., z zastrzeżeniem art. 100 tejże ustawy, wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku po rozpatrzeniu sprawy wyrokiem sygn. akt SA/Bk 937/02 z dnia 28.03.2003 r. oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. Nr 0[...] z dnia [...].06.2002 r. NSA stwierdził, iż "... stanowisko skarżącego należy uznać za nietrafne. Pozostaje ono w sprzeczności z art. 2 § 3 kodeksu celnego, stanowiącym, iż do wprowadzenia na polski obszar celny lub wyprowadzenia z polskiego obszaru celnego przedmiotów objętych z mocy odrębnych przepisów ochrona wartości intelektualnej, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące towaru wprowadzonego lub wyprowadzonego z polskiego obszaru celnego. Przepis ten zatem nakazuje traktować przedmioty objęte ochroną własności intelektualnej, w tym wypadku plany rozbudowy zakładu, za utwory architektoniczne, o których mowa w art. l ust. 2 pkt 6 ustawy z 4.02.1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 80, póz. 404 z 1994r. ze zm.), jak towary. Konsekwencją tego jest objęcie planów i rysunków architektonicznych, technicznych i przemysłowych, handlowych i topograficznych odpowiednią klasyfikacją w taryfie celnej. Uznanie więc przez organy, iż przesłane drogą pocztową plany rozbudowy zakładu podlegają obowiązkom celnym, jak towar, należy uznać za prawidłowe ...". Ponadto NSA we wskazanym wyroku odniósł się także do innego zarzutu, który jest przedmiotem także rozpatrywanej skargi. Mianowicie NSA jednoznacznie ocenił, iż "... faktury, które według skarżącej dokumentują pochodzenie towaru, nie zawierają oznaczenia kraju, z którego towar pochodzi, który to wymóg stawia powołany § 11 Rozporządzenia, dotyczący dokumentowania pochodzenia towarów. Nie jest także trafny zarzut dotyczący zastosowania do wymiaru cła podwyższonej stawki autonomicznej o 100%. Zastosowanie tej stawki jest konsekwencją nie wykazania stosownie do § 11 cytowanego na wstępie Rozporządzenia, kraju pochodzenia towaru". W tym stanie rzeczy nie można uznać za słuszne zarzuty skarżącego naruszenia przepisów art. 19 opisywanej wyżej ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny, oraz art. 120, art. 187 § l, art. 240§ l pkt 5 i art. 245§ l pkt 1 cytowanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w związku z art. 99 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega oddaleniu.