I SA/Bk 157/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 sierpnia 2012 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych za 2005 r. źródłach przychodów p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2012 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych za 2005 r. źródłach przychodów - G. S. w piśmie z 6 czerwca 2012 r. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych w przypadku egzekwowania należności na drodze przymusu. Wniosek ten dodatkowo uzasadnił brakiem środków finansowych i majątkowych. Powołał się przy tym na wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, czego zresztą skarżący nie uczynił w stopniu uzasadniającym udzielnie ochrony tymczasowej. Ogólne wskazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych w przypadku egzekwowania należności na drodze przymusu, nie pozwala Sądowi na ocenę, czy wyegzekwowanie należności wynikającej z zaskarżonej decyzji może wyrządzić wnioskodawcy znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. O takich skutkach nie może sama w sobie świadczyć wysoka wartość przedmiotu zaskarżenia. Również powołanie się na sytuację finansową skarżącego nie może być wystarczającą przesłanką do zastosowania wnioskowanej ochrony tymczasowej. Owszem, trudna sytuacja materialna może mieć wpływ na przyznanie stronie prawa pomocy (skarżący uzyskał zresztą w tej sprawie prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych), nie stanowi zaś wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki przyznania prawa pomocy nie są bowiem tożsame z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 189/10, LEX nr 643200). W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne odmówić udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.