I SA/Bk 163/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Katarzyna Luto, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 października 2007 r. sprawy ze skargi M. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. Decyzją z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. określił M. Ż. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż z załączonej przez podatniczkę do zeznania podatkowego PIT-37 za 2005 r. informacji PIT-D wynika, iż M. Ż. poniosła w 2005 r. na remont i modernizację budynku mieszkalnego wydatki w kwocie [...] zł. Kwota przysługująca do odliczenia w 2005 r. z tyt. poniesionych w/w wydatków mieszkaniowych została określona przez M. Ż. na kwotę [...] zł. Organ wskazał, iż z prowadzonego postępowania podatkowego wynika, że zakres wykonywanych robót budowanych w budynku mieszkalnym położonym w [...] nie może być uznany za remont bądź modernizację budynku mieszkalnego. Podkreślił, że z przedłożonych przez stronę dowodów, w szczególności decyzji Starosty S. o pozwoleniu na nadbudowę istniejącego budynku mieszkalnego oraz projektu architektonicznego-budowlanego pod nazwą "Rozbudowa domu jednorodzinnego o część poddasza z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe" wynika, iż wykonane roboty nie mieszczą się w pojęciu remontu i modernizacji. Organ zaznaczył, że zarówno pojęcie remontu jak i modernizacji nie jest wyjaśnione w przepisach podatkowych, dlatego też należy ich używać w znaczeniu powszechnie stosowanym. Przez remont należy rozumieć wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy istniejącego już budynku lub lokalu mieszkalnego, natomiast przez modernizację należy uważać trwałe ulepszenie i unowocześnienie istniejącego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, które podnosi jego wartość użytkową, techniczną lub obniża koszty eksploatacji. Z uwagi na powyższe należało uznać, że roboty remontowe i modernizacyjne polegają na wymianie, naprawie lub zamianie – przebudowie elementów lokalu lub budynku już istniejącego w celu przywrócenia lub poprawy ich stanu pod względem użytkowym i technicznym. Organ powołując się na ustalenia poczynione w sprawie przyjął, że podatniczka niezasadnie wykazała w zeznaniu rocznym PIT-37 za 2005 r. odliczenie od podatku w wysokości [...] zł, które faktycznie dotyczy wydatków poniesionych na nadbudowę budynku mieszkalnego a nie jego remont lub modernizację. W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik strony zarzuciła organowi I instancji niesłuszne zakwalifikowanie poniesionych wydatków jako związanych z nadbudową budynku mieszkalnego, podczas gdy w rzeczywistości zostały one poniesione na remont i modernizację. Zaznaczyła, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć remontu i modernizacji, jak również "brak jest pisemnych informacji organu podatkowego dla podatnika na ten temat". Zakres przeprowadzonych robót budowlanych w 2005 roku nie jest nadbudową tylko remontem, a przede wszystkim modernizacją budynku mieszkalnego, gdyż podwyższenie jednej ściany związane było z przebudową układu funkcjonalnego budynku, powodując minimalne podwyższenie konstrukcji dachowej i wynikało z faktu, że przy rozbiórce starej więźby dachowej, część ścian szczytowych, do których przybite były krokwie uległa zniszczeniu powodując ich dobudowanie nowymi materiałami budowlanymi. Zdaniem odwołującej się strony organ I instancji błędnie przyjął, że w 2005 r. miała miejsce nadbudowa budynku mieszkalnego. Przeprowadzone prace inwestycyjne wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, jednakże nie zostały one w całości wykonane. Dopiero po ich zakończeniu będzie można mówić o rozbudowie budynku mieszkalnego i powstaniu nowego lokalu mieszkalnego, natomiast roboty wykonane w 2005 r. były typowym remontem a przede wszystkim modernizacją budynku mieszkalnego. Odwołują się zaznaczyła, iż w punkcie informacyjnym Urzędu Skarbowego w S. uzyskano ustną informację, iż "takie prace budowlane" można zaliczyć do remontu i modernizacji budynku mieszkalnego, a poniesione wydatki na ten cel wykazać w załączniku PIT/D do zeznania rocznego za 2005 r. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji, ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, organ wskazał, iż nie znajduje podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, iż organ I instancji wszechstronnie udokumentował zakres przeprowadzonych przez odwołująca się w 2005 roku robót budowlanych w budynku mieszkalnym i prawidłowo uznał, że przeprowadzony zakres robót budowlanych i poniesione w 2005 roku wydatki mieszczą się w kategorii nadbudowy budynku mieszkalnego, a nie jego remontu i modernizacji. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 27a ust. 1 pkt 1 i ust.1 pkt 2 oraz ust.6 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym także w 2005 r., podatnikom, którzy ponieśli wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przysługuje prawo do odliczenia poniesionych wydatków w ramach ulgi remontowo-modernizacyjnej budynku mieszkalnego jeżeli te wydatki mieszczą się w zakresie wydatków wymienionych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzajów wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy (Dz.U. Nr 156, poz. 788). Załącznik nr 1 do w/w rozporządzenia wymienia roboty zaliczane do remontu i modernizacji elementów konstrukcyjnych budynku mieszkalnego. Roboty remontowe i modernizacyjne polegają na wymianie, naprawie, zmianie – przebudowie, elementów lokalu lub budynku już istniejącego w celu przywrócenia lub poprawy ich stanu pod względem użytkowym i technicznym. W przypadku przedmiotowej inwestycji, po zakończeniu prac na poddaszu powstanie mieszkanie z osobnym wejściem od strony północnej, na którym planuje się aneks kuchenny, holl, trzy pokoje, trzy łazienki. Prace powyższe związane są jednoznacznie z nadbudową istniejącego budynku, nie zaś z wymianą jego elementów. Odnosząc się do kwestii uzyskania korzystnej informacji w punkcie obsługi podatników Urzędu Skarbowego w S., organ wyjaśnił, iż nie może ona stanowić źródła interpretacji przepisów podatkowych. W razie wątpliwości podatnik ma prawo złożyć wniosek o udzielenie interpretacji w formie pisemnej, która będzie wiążąca dla organu podatkowego, który ją wydał. Z powyższą decyzją nie zgodziła się skarżąca i za pośrednictwem pełnomocnika złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Nie wskazując jakie przepisy prawa zostały naruszone przez organy podatkowe, skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie. W jej ocenie przeprowadzone w 2005 r. prace budowlane w budynku mieszkalnym są związane z modernizacją i remontem, zaś organy podatkowe nieprawidłowo prace te uznały jako związane z nadbudową budynku mieszkalnego w oparciu o wydane pozwolenie na budowę i wniosek o zwrot VAT niektórych wydatków na materiały budowlane związanych z budownictwem mieszkaniowym. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uznał, iż w zaskarżonej decyzji zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania podatkowego, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zasadniczy spór pomiędzy stronami niniejszego postępowania dotyczył oceny, czy poniesione przez skarżącą w 2005 r. wydatki mogą być uznane za poniesione na remont i modernizację budynku mieszkalnego, a w konsekwencji ustalenia, czy skarżąca mogła dokonać odliczenia tychże wydatków na podstawie art. 27a ust. 1 pkt. 1 i ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do treści art. 27 a ust.1 pkt. 1 i ust. 3 pkt. 2 oraz ust. 6 pkt. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2003 r. podatnikom, którzy ponieśli wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe przeznaczone na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie tytułu prawnego, przysługuje prawo odliczenia tych wydatków. W myśl postanowień art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 202, poz. 1956 ze zm.) wydatki, o których mowa w art. 27a ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2003 r. poniesione w latach 2004-2005 podlegają odliczeniu od podatku w wysokości i na zasadach określonych w art. 27a i art. 45 ust. 3a pkt. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2003 r. Ponadto prawo do odliczenia poniesionych wydatków w ramach ulgi remontowo-modernizacyjnej budynku mieszkalnego możliwe jest, o ile wydatki: - mieszczą się w zakresie wydatków wymienionych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzajów wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy (Dz.U. Nr 156, poz. 788), - zostały udokumentowane fakturą wystawioną wyłącznie przez podatnika podatku od towarów i usług, niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku, lub dowodem odprawy celnej (art. 27a ust. 6 pkt. 1 ww. ustawy). Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć remontu i modernizacji. Definicji takiej nie podają również, przepisy prawa budowlanego, które wyjaśniają jedynie, co należy rozumieć przez remont w rozumieniu tych przepisów. I tak zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (tj. Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji. Tak więc pojęcia remont i modernizacja należy interpretować w znaczeniu powszechnie stosowanym a nie wskazanym w prawie budowlanym. W związku z powyższym wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy istniejącego już budynku lub lokalu mieszkalnego należy uznać za remont. Natomiast przez modernizację należy uznać trwałe ulepszenie i unowocześnienie istniejącego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, które podnosi jego wartość użytkową, techniczną lub obniża koszty eksploatacji. Przy kwalifikacji poszczególnych robót do prac remontowych albo związanych z modernizacją należy uwzględniać rzeczowy zakres wykonanych prac. Zgodnie z tymi pojęciami roboty remontowe i modernizacyjne polegają na wymianie, naprawie, zmianie – przebudowie elementów lokalu lub budynku już istniejącego w celu przywrócenia lub poprawy ich stanu pod względem użytkowym i technicznym. Mając na uwadze powyższe rozważania należało stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie organy podatkowe zbyt pochopnie przyjęły, iż poczynione przez skarżącą wydatki, przynajmniej w części, nie mogą zostać zakwalifikowane jako remont i modernizacja budynku mieszkalnego tylko z tej przyczyny, iż stanowią nadbudowę budynku mieszkalnego. Organy podatkowe nie poddały analizie wykonanych w 2005 r. poszczególnych prac budowlanych i nie rozważyły, czy stanowią wymianę, naprawę lub też przebudowę istniejących elementów budynku mieszkalnego. Uzasadniając swoją decyzję, Dyrektor Izby Skarbowej w B., podobnie jak organ I instancji, oparł się w głównej mierze na fakcie wydania skarżącej przez Starostę S. decyzji z dnia [...] kwietnia 2005 r. o pozwoleniu na nadbudowę istniejącego budynku mieszkalnego wolnostojącego, parterowego z poddaszem użytkowym zlokalizowanego w miejscowości [...] oraz przedłożenia przez skarżącą projektu architektoniczno-budowlanego pod nazwą "Rozbudowa domu jednorodzinnego o część poddasza z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe". Zdaniem organu powyższe dokumenty świadczą, iż skarżąca w 2005 r. poniosła wydatki na nadbudowę i rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego, nie zaś na remont i modernizację budynku mieszkalnego. Zgodzić się należy ze skarżącą, iż powyższe dokumenty nie uzasadniały przyjęcia, iż żadne z wydatków poczynionych przez skarżącą w związku z prowadzonymi pracami budowlanymi nie kwalifikują się do remontu, bądź modernizacji budynku mieszkalnego. Poniesienie przez podatnika wydatków na nadbudowę budynku mieszkalnego, zgodnie z decyzjami organów budowlanych oraz projektem architektoniczno-budowalnym nie oznacza, iż wydatki takie nie mogą być, przynajmniej w części, kwalifikowane jako poniesione na remont i modernizację w rozumieniu art. 27a ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyjąć należy, iż przy nadbudowie budynku mieszkalnego, część prac budowlanych a zatem i wydatków, w zależności od ich charakteru, może być uznana za remont lub modernizację tego obiektu. Podkreślić należy, iż w toku przeprowadzonego postępowania podatkowego organ przesłuchał w charakterze świadka M. S., pełniącego obowiązku kierownika budowy prowadzonej pod adresem [...]. Świadek potwierdził, iż w 2005 r. zostały wykonane prace zapisane w dzienniku budowy, w tym m.in. przebudowano dwa istniejące kominy i dodatkowo wykonano trzeci komin wentylacyjny oraz dokonano wymiany poszycia dachowego wraz z więźbą dachową. Również z przeprowadzonych w dnu [...] oględzin nieruchomości, udokumentowanych zdjęciami wynika, iż w budynku zostały przebudowane kominy oraz zmieniono pokrycie poszycia dachowego – obecnie jest pokryty blachodachówką. Organy obu instancji powyższe prace budowlane uznały za wykonywane w ramach nadbudowy budynku mieszkalnego. Tymczasem w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzaju wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy (Dz.U. Nr 156, poz. 788) do wykazu robót zaliczanych do remontu i modernizacji budynku mieszkalnego zaliczono m.in. remont i modernizację elementów konstrukcyjnych budynku lub jego części dotyczące konstrukcji i pokrycia dachu oraz kanałów spalinowych i wentylacyjnych. Zatem, co do zasady wydatki poczynione przez podatnika na remont i modernizację konstrukcji i pokrycia dachu oraz kanałów spalinowych i wentylacyjnych mieszczą się w pojęciu wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego w rozumieniu art. 27a ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ocenie Sądu powyższej oceny nie może zmieniać fakt, iż wydatki te poniesione zostały w ramach prac budowanych na które wymagane było pozwolenie na budowę – nadbudowę czy przebudowę budynku mieszkalnego. Sąd pragnie podkreślić, iż powyższej oceny nie zmienia fakt, iż do końca 2004 r. istniała możliwość odliczenia przez podatników wydatków poniesionych na własne potrzeby mieszkaniowe przeznaczonych na nadbudowę lub rozbudowę budynku na cele mieszkaniowe – art. 27a ust. 1 pkt. 1 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzemieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001 r. Wykładnia historyczna art. 27a usta. 1 ww. ustawy wskazuje, iż do końca 2004 r. możliwe było odliczenie wydatków związanych z nadbudową budynku mieszkalnego w całości, zaś później, w 2005 r. jedynie wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego. Tym niemniej powyższe nie oznacza, iż wydatki poniesione w ramach nadbudowy budynku mieszkalnego, kwalifikujące się jako remont i modernizacja tegoż obiektu nie mogą zostać odliczone również w 2005 r. W przedmiotowej sprawie organy podatkowe obu instancji w niewystarczający sposób rozważyły, jaką część wydatków poniesionych na nadbudowę budynku mieszkalnego kwalifikuje się również jako remont i modernizacja takiego budynku. Wątpliwości budzą na przykład wydatki poniesione na wymianę pokrycia dachowego przedmiotowego budynku mieszkalnego. Zarówno "pierwotny" jak i nadbudowany budynek mieszkalny, aby spełniał swoje funkcje musi posiadać dach, zatem jego wymiana (zastąpienie blachy ocynkowanej blachodachówką) z pewnością stanowi wymianę istniejącego elementu konstrukcyjnego budynku. Wątpliwości dotyczą również kominów, które zostały przebudowane a nie wybudowane od podstaw. W świetle powyższych rozważań należało stwierdzić, iż Dyrektor Izby Skarbowej w B. wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy prawa materialnego zawarte w art. 27a ust. 1 pkt. 1 i ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2003 r. albowiem do ustalonego stanu faktycznego podciągnął hipotezę niewłaściwego przepisu (tzw. błąd w subsumcji). Z uwagi na powyższe należało przyjąć, iż organ naruszył również przepisy postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy - art. 121§1, 122, 187§1 i 191 Ordynacji podatkowej. Istotą postępowania dowodowego jest ustalenie wszelkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy, po to, by następnie dokonać ich oceny pod kątem przepisów materialnoprawnych. Tymczasem organ podatkowy w niniejszej sprawie ustalając stan faktyczny, nie wziął pod uwagę wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie, w szczególności nie dokonał pogłębionej analizy rodzaju wykonanych prac budowlanych i poniesionych na nie wydatków. Organ podatkowy z góry założył, iż skoro podatnik otrzymał pozwolenie na nadbudowę budynku mieszkalnego i prace wykonywał według projektu budowlanego dotyczącego rozbudowy tegoż budynku, to wykonanych prac nie można zaliczyć jako remontu i modernizacji budynku mieszkalnego. Taka ocena jest błędna i nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. W związku z powyższym dokonaną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie należało uznać za dowolną a nie swobodną, co przewiduje art. 191 Ordynacji podatkowej. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż poniesienie przez podatnika wydatków na nadbudowę budynku mieszkalnego, zgodnie z decyzjami organów budowlanych oraz projektem architektoniczno-budowalnym nie oznacza, iż wydatki takie nie mogą być, przynajmniej w części, kwalifikowane jako poniesione na remont i modernizację takiego budynku w rozumieniu art. 27a ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ podatkowy powinien, uwzględniając powyższe rozważania dokonać wnikliwej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów pod kątem ustalenia, jaka część z wykonanych prac budowlanych w ramach nadbudowy budynku mieszkalnego może być uznana za remont i modernizację budynku mieszkalnego. Powyższe pozwoli na ewentualne ustalenie zakresu wydatków poniesionych na remont i modernizację budynku mieszkalnego. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję. W oparciu o przepisy art. 152 tejże ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu. Sąd nie zasądził od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie, albowiem na rozprawie w dniu 24 października 2007 r. pełnomocnik skarżącej, po pouczeniu przez Sąd, oświadczyła, że nie zgłasza wniosku o zwrot kosztów postępowania sądowego (k. 65 akt).