I SA/Bk 194/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. Ś. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. K. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2003 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku datowanym na 27 kwietnia 2009 r. pełnomocnik E. K. Ś. wniósł na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.p.s.a.") - o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do tut. Sądu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2009 r. Nr [...], wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2003 r. We wniosku wskazano, że przedmiotowa decyzja oparta jest tylko na zeznaniach niewiarygodnego świadka, złożonych w innym postępowaniu kontrolnym, nie dotyczącym Skarżącej i nie są poparte żadnym dowodem potwierdzającym ich prawdziwość. Podniesiono, że materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że Skarżąca nie dopuściła się zarzucanych jej czynów. W dalszej kolejności stwierdzono, że zapłacenie kwoty należności podatkowych wynikających z decyzji przekracza możliwości strony. Skarżąca nie posiada niezbędnych środków finansowych ani oszczędności, nie ma możliwości zaciągnięcia dodatkowego kredytu. Pełnomocnik wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje, że Skarżąca będzie zmuszona zlikwidować działalność gospodarczą ([...]), z uwagi na niezbędny wymóg rozliczenia się z dostawcami trzody chlewnej w formie przelewów na ich rachunek bankowy. Spowoduje to konieczność zwolnienia zatrudnionych pracowników. We wniosku podniesiono również, że likwidacja działalności gospodarczej - jedynego źródła utrzymania strony i jej sześcioosobowej rodziny, spowoduje zagrożenie egzystencji, jednocześnie nie przyczyniając się do ewentualnego spłacenia zobowiązań podatkowych w przypadku niekorzystnej decyzji organów odwoławczych. W ocenie pełnomocnika występuje zatem szczególnie ważny interes podatniczki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl postanowień art. 61 § 1 u.p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). W orzecznictwie podnosi się, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę przez stronę jedynego źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04 przywołane w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz, Zakamycze 2005, s.167). Jednak w realiach niniejszej sprawy wnioskodawca nie wykazał, że istnieje potencjalna możliwość utraty jedynego źródła dochodu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Trudno jest bronić stanowiska, iż wysokość należności podatkowych nałożonych na stronę w skarżonej decyzji spowoduje w konsekwencji tak daleko idący i nieodwracalny skutek, jak zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej. W przedmiotowej sprawie zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług zostało ostatecznie określone w postępowaniu podatkowym na kwotę 6.935 zł. W ocenie Sądu ewentualne wykonanie tej decyzji nie musi skutkować likwidacją prowadzonej przez Skarżącą działalności gospodarczej. Sąd pragnie przy tym zwrócić uwagę, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Zobowiązanie podatkowe ma tymczasem charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem ustalonym według zasad przewidzianych w ustawie - Ordynacja podatkowa. Zasadności uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej w niniejszej sprawie decyzji pełnomocnik strony upatruje również w tym, że decyzja oparta jest tylko na zeznaniach niewiarygodnego świadka, złożonych w innym postępowaniu kontrolnym, nie dotyczącym Skarżącej i nie są poparte żadnym dowodem potwierdzającym ich prawdziwość. Należy jednak zwrócić uwagę, że rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej. W innym przypadku, Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji i oceniając jednocześnie wagę postawionych w skardze zarzutów, dokonałby kontroli legalności decyzji administracyjnej, do czego na tym etapie postępowania sądowego nie jest uprawniony (por. np. postanowienie NSA z 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.; postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, niepubl.). W związku z powyższym nie można stwierdzić, że istnieje prawdopodobieństwo, iż wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Dlatego też Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.