I SA/Bk 20/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. C. na decyzję - z dnia - Nr - w przedmiocie - p o s t a n a w i a odrzucić skargę Dnia 12 stycznia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wpłynęła od Dyrektora Izby Skarbowej w B. odpowiedź na skargę Pana C. C. wraz z jego pismem nazwanym "pozew". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o odrzucenie skargi podając, że Pan C. C. w swoim piśmie stwierdza, iż nie jest ono odwołaniem od decyzji. Z treści pisma wynika, że zawiera ono zarzuty zawarte w skardze złożonej 16.08.2006 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...].07.2006 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...].05.2006 r. nr [...] ustalającą podatek od spadków i darowizn w wysokości 773,00 zł z tytułu nabycia spadku po zmarłym W. C. Odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy przekazana została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który postanowieniem z dnia 22.11.2006 r. w sprawie sygn. akt I SA/Bk 342/06 odrzucił skargę wobec nieuiszczenia przez skarżącego w wyznaczonym terminie wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po otrzymaniu w/w odpowiedzi na skargę wraz z pismem C. C. nazwanym "pozew", wysłał w dniu 18 stycznia 2007 r. do strony pismo informujące, że zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na: – decyzje administracyjne, – postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenia albo kończące postępowania, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; – postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; – inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; – bezczynność organów w w/w przypadkach. Wobec wątpliwości związanych z treścią "pozwu" Pana C. C. Sąd wezwał go do wskazania w terminie 14 dni "charakteru pisma z dnia 12 grudnia 2006 r., czy jest to skarga na określony akt bądź czynność organu administracji publicznej, skargą na bezczynność organu, ewentualnie czy jest to środek zaskarżenia orzeczeń wydanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w sprawach toczących się z Pana udziałem w charakterze strony". W odpowiedzi na wezwanie Sądu C. C. odpisał, że jego pismo z dnia 12.12.2006 r. jest pozwem do Sądu Administracyjnego w Białymstoku oskarżającym Dyrektora Izby Skarbowej w B. o to, że Dyrektor zignorował prawo strony do zwolnienia z podatku spadkowego I grupy spadkowej, zabytkowej nieruchomości przy ul. [...] w S. pozostałej po śmierci ojca W. C. Odnosząc się do powyższego żądania Sąd stwierdza, ze w myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności aktów administracyjnych z prawem. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienie, inne akty i bezczynność organów, o czym stanowi przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 52 § 1 w/w ustawy, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środka zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z obu pism Pana C. C. wynika, że dotyczą one przedmiotu rozstrzygniętego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Bk 342/06. Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. W myśl tego przepisu Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Dodatkowo Sąd nadmienia, że w myśl pkt 1 art. 58 § 1 tejże ustawy Sąd odrzuca skargę także, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi postanowieniem na posiedzeniu niejawnym nastąpiło na podstawie art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.