I SA/Bk 223/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Pietrasz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 02 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe Ł. Klubu Sportowego z tytułu podatku od towarów i usług za okresy sierpień i wrzesień 2007 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. S. K., zwany dalej Skarżącym, we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Ł. Klubu Sportowego z tytułu podatku od towarów i usług za okresy sierpień i wrzesień 2007 r. zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu wiek i stan zdrowia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest emerytem. Ukończył 75 rok życia. Choruje na serce i rwę kulszową. Większość emerytury wydaje na leki i bieżące wydatki dnia codziennego - wyżywienie, prąd, ogrzewanie, wodę, podatki. Skarżący wskazał, iż w sytuacji, gdy odpowiedzialnością solidarną został obciążony niesłusznie i że odpowiedzialność ta zostanie uchylona, nagłe obciążenie spłatą wysokich kwot, może spowodować nieodwracalne skutki zdrowotne. Skarżący wskazał również, iż funkcję Prezesa Ł. Klubu Sportowego pełnił społecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a. ), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (niepubl.) stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 1241556). W literaturze podkreśla się, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek ; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2006, s. 162). W przeciwnym przypadku brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). Wskazuje się ponadto, iż w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, poza powołaniem się na wiek, chorobę serca i rwę kulszową oraz wskazanie, iż większość emerytury wydawana jest na leki i bieżące wydatki dnia codziennego – nie został w żaden sposób wykazany materiałem dowodowym. Także nieodwracalne skutki zdrowotne, jakie w opinii Skarżącego może wywołać konieczność uiszczenia należności wynikających z ostatecznej decyzji podatkowej nie zostały w żaden sposób poparte chociażby stosowną dokumentacją medyczną. Nie są także przesłankami wstrzymania wykonania decyzji przekonanie o wadliwości rozstrzygnięcia organu podatkowego oraz okoliczność, iż funkcję Prezesa Ł. Klubu Sportowego Skarżący pełnił społecznie. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.