I SA/Bk 23/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.),, sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2012 oddala skargę. K. S. (dalej powoływany także jako: "Skarżący"), w dniu [...] maja 2012 r., złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w B. wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012, w którym zadeklarował pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne, wariant 2.4 - trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) na powierzchni 1,10 ha oraz wariant 2.10 - uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) na powierzchni 2,85 ha. Po rozpatrzeniu materiału dowodowego w dniu [...] grudnia 2012 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012 na kwotę 5 493,00 zł, zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. Następnie Skarżący w dniu [...] maja 2013 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w B. wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, w którym zadeklarował pakiet 2 - Rolnictwo ekologiczne, wariant 2.4 - trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) na powierzchni 1,10 ha oraz wariant 2.10 - uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) na powierzchni 2,85 ha. Po rozpatrzeniu materiału dowodowego w dniu [...] listopada 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2013 na kwotę 5 364,30 zł, tj. za wariant "2.4 do powierzchni stwierdzonej 0,97 ha w wysokości 234,30 zł i za wariant 2.10 do powierzchni 2,85 ha w wysokości 5 130,00 zł. W dniu [...] marca 2014 r. do wnioskodawcy została wysłana informacja o możliwości dokonania zwrotu nienależnie pobranych płatności, w związku z niedotrzymaniem zobowiązania rolnośrodowiskowego w pakiecie 2. Rolnictwo ekologiczne, wariant 2.4 - trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) na powierzchni 0,13 ha (rok 2012-1,10 ha-rok 2013 - 0,97 ha). W odpowiedzi na wezwanie w dniu 5 marca 2014 r. Skarżący dokonał dobrowolnego zwrotu nienależnie pobranych płatności w wysokości 42,90 zł (0,13 ha x 330,00 zł). W dniu [...] maja 2014 r. Skarżący złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w B. wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014, w którym zadeklarował pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne, wariant 2,3 - trwałe użytki zielone (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 0,97 ha oraz wariant 2.10 - uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) na powierzchni 2,85 ha. W dniach [...] lipca 2014 r. – [...] sierpnia 2014 r. w gospodarstwie wnioskodawcy przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie działania "Program rolnośrodowiskowy" (nr raportu [...]), podczas której stwierdzono nieprawidłowości mające wpływ na pomniejszenie płatności rolnośrodowiskowej. Obecny podczas kontroli podpisał raport z przeprowadzonych czynności kontrolnych i nie wniósł żadnych zastrzeżeń. Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. przyznał Skarżącemu płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości na rok 2014 na kwotę 4 133,53 zł, tj., za wariant 2.10 do powierzchni 2,85 ha w wysokości 3 939,84 zł i za wariant 2:4 do powierzchni 0,97 ha na podstawie art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 w wysokości 193,69 zł oraz zastosował sankcję w wysokości 20 % za zmniejszenie powierzchni TUZ, zgodnie z § 38 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2013 r., poz. 361 ze zm., dalej powoływane jako "rozporządzenie rolnośrodowiskowe") i dokonał pomniejszenia płatności o 4 % za złożenie wniosku po wyznaczonym terminie. W dniu [...] marca 2015 r. organ I instancji wystosował do Skarżącego zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych na mocy decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej i decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Jednocześnie poinformował stronę o możliwości zapoznania się z materiałami zgromadzonymi w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na ww. wezwanie Skarżący w dniu [...] kwietnia 2015 r. zapoznał się ze zgromadzonym materiałem i złożył wniosek o przysłanie płyty CD z kontroli na miejscu w zakresie Programu rolnośrodowiskowego przeprowadzonej w jego gospodarstwie. W dniu [...] maja 2015 r. Skarżący złożył zastrzeżenia do przeprowadzonej kontroli, wnosząc o przeprowadzenie ponownego pomiaru działki nr [...], obręb Ł. Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. ustalił kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu rolnośrodowiskowego, na mocy której dokonał ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w wysokości 2 162,88 zł Po rozpoznaniu wniosku Skarżącego z dnia [...] lipca 2015 r., organ I instancji w dniu [...] sierpnia 2015 r. doręczył mu uwierzytelnione akta sprawy za lata 2012 – 2014. W dniu [...] sierpnia 2015 r. Skarżący złożył zastrzeżenia i uwagi do sposobu przeprowadzonej kontroli. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Po rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. ustalił kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu rolnośrodowiskowego, na mocy której dokonał ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w wysokości 2 194,56 zł. W wyniku rozpatrzenia odwołania Skarżącego, Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. uchylił dotychczasową decyzję w całości i ustalił Skarżącemu kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu rolnośrodowiskowego w wysokości 2190,31 zł. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że Skarżący składając wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012 zobowiązał się do realizacji podjętych zobowiązań we wniosku z dnia [...] maja 2012 r. przez okres 5 lat od dnia podjęcia zobowiązania, czyli od 15 marca 2012 r. do dnia 14 marca 2017 r. Powyższe zobowiązanie zostało określone w decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. Mając dokonany w dniu [...] marca 2014 r. dobrowolny zwrot płatności, powierzchnia zobowiązania w ramach wariantu 2.4 uległa zmniejszeniu do 0,97 ha. W 2013 r. powierzchnia realizacji zobowiązania nie uległa zmianie (wariant 2.4-097 ha, wariant 2.10-2,85 ha). Natomiast w 2014 r. w wyniku kontroli na miejscu w zakresie działania Program rolnośrodowiskowy, w gospodarstwie Skarżącego stwierdzono zmniejszenie obszaru realizacji zobowiązania w pakiecie 2, wariant 2.4-trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania), tj. powierzchnia deklarowana 0,97 ha-powierzchnia stwierdzona 0,91 ha. Następnie organ podniósł, że zgodnie z § 39 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego płatność rolnośrodowiskowa podlega zwrotowi w przypadku, gdy rolnik zmniejszył obszar, na którym powinien realizować zobowiązanie rolnośrodowiskowe, przy czym zwrotowi podlega ta część płatności, która została przyznana do działki rolnej lub jej części objętych zmniejszeniem. Organ odwoławczy wskazał również, że niezachowanie któregokolwiek z występujących w gospodarstwie rolnym i określonych w planie działalności rolnośrodowiskowej trwałych użytków zielonych i elementów krajobrazu rolniczego nieużytkowanych rolniczo, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, zgodnie z § 38 ust. 6 rozporządzenia rolnośrodowiskowego skutkowało w danym roku zmniejszeniem płatności rolnośrodowiskowej o 20 %. W dalszej kolejności organ odwoławczy podniósł, że podstawą do uchylenia w całości zaskarżonej decyzji jest nieprawidłowe przyjęcie przez organ I instancji podstawowej stawki płatności przy ustalaniu kwoty zwrotu z tytułu niedochowania obszaru objętego zobowiązaniem za rok 2013, co miało wpływ na prawidłowe wyliczenie kwoty do zwrotu w oparciu o art. 18 ust. 1 akapit 2 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. w związku z § 38 ust. 6 rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Organ II instancji wskazał, że organ I instancji w roku 2013, przyznał Skarżącemu płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości, tj. za realizację pakietu 2, wariant 2.4 do powierzchni stwierdzonej 0,97 ha w wysokości 234,30 zł. Natomiast wysokość ustalonej przez organ I instancji kwoty do zwrotu z tytułu niedochowania obszaru objętego zobowiązaniem w pakiecie 2, wariant 2.4 nie odpowiada kwocie płatności przyznanej w 2013 roku, tj. w wariancie 2.4: kwota przyznana w decyzji za rok 2013 do 1 ha to 241,5463937 zł (234,30 zł: 0,97 ha = 241.5463917 zł a kwota ustalona w zaskarżonej decyzji to 330,00 zł (0,06 ha x 330,00 = 19,80 zł). Następnie organ podkreślił, że przepis art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a ustawy o ARiMR przewiduje wydanie decyzji w razie dokonania nienależnej lub nadmiernej wypłaty rodzajowo określonych środków publicznych. Przepis nie uzależnia konieczności wydania decyzji od przyczyny, z powodu której nastąpiła taka wypłata. Obejmuje więc swoim zakresem pobranie środków publicznych przekazanych na rachunek bankowy wnioskodawcy, uznanych następnie za pobrane nienależnie z powodu niedotrzymania warunków 5-letniego okresu zobowiązania, co miało miejsce w tej sprawie. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania, organ stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Sprawa przyznania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2014 stanowiła przedmiot odrębnego postępowania, zakończonego wydaniem przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r. Organ odwoławczy podkreślił, że ww. decyzja nie została przez Skarżącego zaskarżona, a tym samym stała się ostateczna. Odnośnie kwestii odstąpienia od ustalania kwoty nienależnie pobranych płatności organ wskazał, że ustalona w decyzji kwota przekracza kwotę stanowiącą równowartość 100 euro przeliczoną na złote wg kursu euro ustalonego zgodnie z art. 11 ust. 2 w zw. z art. 36 pkt g rozporządzenia Komisji (WE) nr 907/2014 a zatem w odniesieniu do tych płatności nie zachodzą przesłanki uzasadniające takie odstąpienie. Organ odwoławczy stwierdził również, że w przedmiotowej sprawie nie znalazły zastosowania przesłanki wykluczające obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności, pod względem wystąpienia kategorii siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności. Zdaniem organu, w sprawie nie zaistniały też przesłanki z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 skutkujące brakiem obowiązku zwrotu nienależnie pobranej płatności rolnośrodowiskowej za 2012 i 2013 rok. Płatność rolnośrodowiskowa za 2012 rok została przekazana w dniu [...] stycznia 2013 r., zaś za 2013 r. w dniu [...] listopada 2013 r. na rachunek bankowy wskazany przez Skarżącego i nie wynikała z pomyłki ARiMR. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji z zaleceniem wykonania pomiarów spornej powierzchni działki oznaczonej nr geod. [...]. W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że nielogiczne i sprzeczne z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 jest stanowisko organu, iż raport jest dokumentem urzędowym korzystającym domniemania prawdziwości i w sytuacji, gdy nie złożył do niego zarzutów, organ nie będzie się zajmował jego argumentami. Wskazał, że nie miał możliwości złożenia zastrzeżeń do przedmiotowego protokołu kontroli. Ponadto Skarżący podważył wyniki kontroli przeprowadzonej w dniach [...] lipca 2014 r.- [...] sierpnia 2014 r., zawarte w raporcie z przedmiotowej kontroli, powołując się na potwierdzenie obszaru trwałych użytków zielonych przez jednostkę certyfikującą. Zdaniem Skarżącego faktycznie powierzchnia trwałych użytków zielonych jest większa niż została przez niego zgłoszona. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że zarzuty podnoszone w skardze dotyczą postępowania poprzedzającego ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności oraz, że ustalenie powierzchni użytkowanej rolniczo były szczegółowo wyjaśniane w toku prowadzonego postępowania o przyznanie płatności na 2014 r., a tym samym nie zasługują na uwzględnienie. Wskazał, że niniejsze postępowanie zostało zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. Pismem procesowym z dnia 22 lutego 2016 r. Skarżący podtrzymał skargę i argumenty w niej zawarte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem, a zarzuty skargi są niezasadne. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną skargi. Obowiązkiem sądu jest zbadanie prawidłowości wydanych w sprawie aktów zarówno pod względem zastosowania przepisów postępowania, jak i przepisów prawa materialnego. Należy jednak zauważyć, że kontrola decyzji w aspekcie zgodności z prawem materialnym możliwa jest tylko w przypadku braku istotnego naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności braku naruszenia przepisów dotyczących postępowania dowodowego, zapewniających prawidłowość ustaleń faktycznych. Tylko na podstawie prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych możliwa jest bowiem prawidłowa subsumcja do przepisów prawa materialnego i ocena zaskarżonego aktu co do zastosowania i wykładni prawa materialnego. Na wstępie należy podnieść, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...] listopada 2015 r. uchylająca decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] września 2015 r. i ustalająca kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu rolnośrodowiskowego w wysokości dotycząca przyznania tych płatności, nie zaś decyzja dotycząca przyznania tych płatności. Zatem kwestia przyznania płatności na rok 2014 nie mogła być przedmiotem postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności, tj. w sprawie o wydanie decyzji, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2014 r., poz. 1438.), który w dacie wydawania decyzji stanowił, że ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych: 1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; 2) krajowych, przeznaczonych na:a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej- następuje w drodze decyzji administracyjnej. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, z akt sprawy wynika, że kwestia przyznania Skarżącemu płatności na rok 2014 została rozpatrzona decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] przyznającą ww. płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości na rok 2014 na kwotę 4 133,53 zł, tj., za wariant 2.10 do powierzchni 2,85 ha w wysokości 3 939,84 zł i za wariant 2.4 do powierzchni 0,97 ha w wysokości 193,69 zł oraz zastosował sankcję w wysokości 20 % za zmniejszenie powierzchni TUZ, zgodnie z § 38 ust. 6 rozporządzenia rolnośrodowiskowego i dokonał pomniejszenia płatności o 4 % za złożenie wniosku po wyznaczonym terminie. Ponadto organ ustalił, że dopiero po zakończeniu postępowania w sprawie przyznania Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na 2014 rok organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie przyznania Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na 2014 r. zmierzające do wydania decyzji w trybie art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji. Powołana decyzja organu I instancji z dnia [...] stycznia 2015 r., została skutecznie doręczona Skarżącemu w dniu [...] stycznia 2015 r. (k. 109 akt admin.). W związku zaś z faktem, że Skarżący nie złożył od niej odwołana stała się ona ostateczna w administracyjnym toku instancji, przez co strona zgodziła się z poczynionymi tam ustaleniami faktycznymi i związanymi z tym konsekwencjami. W świetle powyższych ustaleń organ II instancji prawidłowo stwierdził, że określenie wielkości powierzchni gruntów rolnych uprawnionych do płatności, stanowiło przedmiot postępowania w sprawie przyznania płatności a nie postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków. Postępowanie dotyczące przyznania płatności poprzedza postępowanie w sprawie ustalenia obowiązku zwrotu płatności pobranych nienależnie lub nadmiernie. W tym miejscu warto też zaznaczyć, że w postępowaniu uregulowanym w art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji Prezes ARIMR ma za zadanie zbadać czy dana kwota stanowi kwotę nienależnie pobranych lub nadmiernie pobranych środków, co ma miejsce w postępowaniu odrębnym od postępowania o przyznanie danej płatności. Zaznaczenie odrębności postępowania w przedmiocie zwrotu nienależnych płatności ma istotne znaczenie, bowiem w jego ramach Prezes ARiMR ma za zadanie ustalenie, że doszło do dokonania nienależnej płatności oraz czy nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość żądania jej zwrotu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2014 r. sygn.. akt II GSK 1201/13, opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl) Stąd też zarzuty dotyczące błędnie ustalonej powierzchni trwałych użytków zielonych, czy też przeprowadzonej kontroli nie zasługują na uwzględnienie. Organ odwoławczy słusznie zaznaczył, że organ I instancji, po przeprowadzeniu w dniach [...] lipca 2014 r. – [...] sierpnia 2014 kontroli na miejscu w zakresie działania Program rolnośrodowiskowy stwierdził zmniejszenie obszaru realizacji zobowiązania w pakiecie 2, wariant 2.4 - trwale użytki zielone (w okresie przestawiania), tj. (powierzchnia zobowiązania podjętego w 2012 roku 0,97 ha - powierzchnia stwierdzona 0,91 ha). Wykazał również, że z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządzono raport nr [...], z którego treścią Skarżący (obecny przy kontroli) zapoznał się i nie wniósł, stosownie do art. 31 ust. 8 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z- udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, zastrzeżeń w terminie 14 dnia od dnia doręczenia raportu. W ocenie Sądu na treść rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie mogły mieć też wpływu twierdzenia Skarżącego, że sposób prowadzenia uprawy nie był kwestionowany w toku kontroli dokonywanej przez jednostki certyfikujące. Jak słusznie podniósł organ odwoławczy sam fakt stwierdzenia przez jednostkę certyfikującą, że dany producent rolny spełnił wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym, nie może oznaczać, iż w sposób niejako automatyczny zostały spełnione wymagania niezbędne do przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Stosowanie metod ekologicznych uprawy i uzyskanie certyfikatu zgodności jest tylko jednym z warunków przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne. Wymagania w zakresie produkcji ekologicznej nie są tożsame ze spełnieniem wymagań do uzyskania dopłat. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że pomimo, iż wynik przeprowadzonego postępowania jest niezgodny z oczekiwaniami strony skarżącej, nie może to oznaczać, że zaskarżona decyzja narusza prawo. Sąd administracyjny niezwiązany granicami skargi nie stwierdził innych naruszeń prawa, które mogłyby stanowić podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.