I SA/Bk 239/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 października 2008 r. sprawy ze skargi L. B.-K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne dotyczące świadczeń pieniężnych oddala skargę W oparciu o tytuły wykonawcze nr: [...], [...], [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wszczął wobec Pana L. B.-K. postępowanie egzekucyjne obejmujące należności podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r., które zostały określone w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] grudnia 2005 r., nr [...]. Pismem z [...] stycznia 2006 r. Pan L. B. – K. wniósł na to postępowanie zarzuty, które oparł o przepisy art. 33 pkt 1 i 2 ustawy z 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz.1954 ze zm.) – w dalszej części uzasadnienia powoływanej w skrócie "u.p.e.a.". Podniósł, że w związku z niedoręczeniem podatnikowi decyzji wymiarowej oraz niezastosowaniem środka egzekucyjnego, w tej sprawie nastąpiło przedawnienie zobowiązań podatkowych za miesiące styczeń - listopad 2000 r. Ponadto zarzucił, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego było bezcelowe, z uwagi na złożenie na rachunek organu w dniu [...] grudnia 2005 r. kwoty [...] zł stanowiącej depozyt tytułem zabezpieczenia zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2000 r. Postanowieniem z [...] stycznia 2006 r., nr [...], Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B., wyrażając stanowisko wierzyciela w tej sprawie, uznał wniesione zarzuty za bezzasadne. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2006 r., nr [...]. Następnie Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. działając już jako organ egzekucyjny i opierając się na powyższym postanowieniu w przedmiocie stanowiska wierzyciela, wydał [...] maja 2006 r. postanowienie nr [...], w którym nie uwzględnił zgłoszonych zarzutów zobowiązanego. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazał, że w celu wyegzekwowania zaległości zobowiązanego, objętych przywołanymi wyżej tytułami wykonawczymi, w dniu [...] grudnia 2005 r. dokonano zajęcia rachunku bankowego dłużnika w Banku Spółdzielczym w S. Zajęcie o zostało wysłane w dniu następnym, tj. [...] grudnia 2005 r., a o fakcie tym Bank został dodatkowo skutecznie poinformowany w drodze teletransmisji faksowej z [...] grudnia 2005 r. Pracownik banku potwierdził, że zawiadomił osobiście Pana B. – K. najpóźniej [...] grudnia 2005 r. o fakcie nadejścia zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego. Potwierdza to, że Pan B. – K. posiadał wiedzę o dokonanych wobec niego czynnościach i zastosowanym środku egzekucyjnym, dlatego świadomie odebrał awizowaną [...] grudnia 2005 r. korespondencję dopiero [...] stycznia 2006 r. Odnośnie zarzutu bezcelowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego ze względu na złożenie depozytu w kwocie [...] zł organ zauważył, iż zarówno wszczęcie postępowania egzekucyjnego jak i zastosowanie środka egzekucyjnego nastąpiło wprawdzie już po dokonaniu przelewu tej kwoty na konto, ale niewątpliwie jeszcze przed rozstrzygnięciem co do przyjęcia lub odmowy przyjęcia zabezpieczenia. Już po wydaniu w pierwszej instancji postanowienia w przedmiocie zgłoszonych zarzutów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 26 października 2006 r., sygn. akt I SA/Bk 199/06, uchylił postanowienie organu drugiej instancji wydane w przedmiocie stanowiska wierzyciela. Sąd stwierdził, że zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego dłużnika zostało skutecznie doręczone skarżącemu [...] stycznia 2006 r., a więc po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń – listopad 2000 r. Wyrok ten stał się prawomocny po tym, jak Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 20 grudnia 2007 r., sygn. akt I FSK 63/07, oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w B. W uzasadnieniu swego wyroku NSA podkreślił, że uchylenie postanowienia organu było zasadne, jednakże z innego powodu. Mianowicie, w tej sprawie bezprzedmiotowe było wydawanie przez wierzyciela stanowiska w przedmiocie zgłoszonych zarzutów, jako że wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z [...] kwietnia 2008 r., nr [...], uchylił postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z [...] stycznia 2006 r. wydane w przedmiocie stanowiska wierzyciela i umorzył postępowanie w tej sprawie. Następnie postanowieniem z [...] kwietnia 2008 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z [...] maja 2006 r. wydane w przedmiocie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, w części dotyczącej zobowiązań w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do listopada 2000 r., uznając za uzasadniony zarzut przedawnienia tych zobowiązań. W pozostałej części, tj. dotyczącej zobowiązania za grudzień 2000 r., organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, z treści art. 224a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – w dalszej części uzasadnienia przywoływanej w skrócie "o.p.", wynika, iż obowiązek wstrzymania wykonania decyzji wywołuje nie samo złożenie wniosku o zabezpieczenie zobowiązań, ani też wpłata gotówki na rachunek Urzędu Skarbowego, ale dopiero jego przyjęcie przez organ podatkowy w drodze postanowienia. Wniosek dłużnika z [...] grudnia 2005 r. o przyjęcie zabezpieczenia zaległości w podatku od towarów i usług za 2000 r. w formie depozytu gotówkowego ([...] zł) został przez niego zmieniony pismem z [...] stycznia 2006 r., w którym dłużnik wniósł o przerachowanie wpłaconego depozytu na zabezpieczenie zaległości w VAT za 2001 r. i XII 2000 r. Organ pierwszej instancji nie wydał postanowienia w sprawie przyjęcia zabezpieczenia, przekazując ten wniosek do organu odwoławczego. Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z [...] lutego 2006 r. przyjął zabezpieczenie w formie depozytu gotówkowego w kwocie [...] zł na zobowiązania w podatku od towarów i usług za okresy I-XII 2001 r. i XII 2000 r. Jednocześnie Dyrektor Izby stwierdził, że wobec przyjęcia zabezpieczenia w formie depozytu na zobowiązanie w podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r. brak było podstaw do stosowania dalszych środków egzekucyjnych. Za bezpodstawny organ uznał także zarzut niedoręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania w VAT za poszczególne miesiące 2000 r. przed upływem terminu przedawnienia. Wskazał, że zgodnie z art. 153 § 1 i 2 o.p. jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu w sposób określony w art. 144, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy adnotacji z [...] grudnia 2005 r. Inspektor Kontroli Skarbowej w UKS w B. podjął próbę doręczenia Panu L.B.-K. decyzji w miejscu zamieszkania. Po poinformowaniu o tym, Skarżący wsiadł do samochodu i oddalił się bez podania przyczyny takiego zachowania. Jest to równoznaczne z odmową przyjęcia pisma. Świadkiem próby doręczenia powyższej decyzji był inny pracownik UKS w B. Tym samym należy uznać, iż decyzja została doręczona [...] grudnia 2005 r. O skutecznym doręczeniu decyzji wymiarowej świadczy również złożone przez Skarżącego odwołanie w terminie wynikającym z art. 223 § 2 pkt 1 o.p. Decyzja organu pierwszej instancji została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby z [...] kwietnia 2006 r. Postanowieniem z 23 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Bk 241/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę Pana L. B.-K. na tę decyzję. Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. Pan L.B.-K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżonemu postanowieniu postawił zarzuty naruszenia: 1. art. 6, art. 7 § 2, art. 26 § 5, art. 27 § 1 pkt 3, 6 i 11 oraz art. 32 u.p.e.a., poprzez niecelowe i bezpodstawne wszczęcie postępowania egzekucyjnego w sytuacji, gdy 15 grudnia 2005 r. została złożona na rachunek sum depozytowych prowadzony przez Drugi Urząd Skarbowy w B. kwota [...] zł tytułem zabezpieczenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2000 r. w formie określonej w art. 33d pkt 6 o.p. oraz złożone zostały w trybie art. 224a § 1 i § 2 o.p. wnioski o wstrzymanie wykonania decyzji; 2. art. 33 pkt 1 i 2, art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., poprzez pominięcie faktu przedawnienia się zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń-listopad 2000 r. i podjęcie postępowania egzekucyjnego; 3. art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 u.p.e.a., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, ograniczając inicjatywę dowodową strony podjętą celem ustalenia stanu faktycznego. 4. art. 29 u.p.e.a., poprzez zaniechanie zbadania z urzędu czy w sprawie istnieją podstawy dopuszczalności egzekucji administracyjnej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie organowi egzekucyjnemu sprawy do ponownego rozpoznania w zakresie, w jakim uznaje za nietrafne zarzuty strony dotyczące braku podstaw do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w przedmiotowej sprawie zobowiązanie podatkowe przedawniło się z końcem 2005 r. - zarówno wobec niedoręczenia podatnikowi decyzji w tym terminie, jak i niezastosowania względem niego środka egzekucyjnego skutecznie przerywającego bieg terminu przedawnienia. Ponadto, zdaniem skarżącego w sprawie brak było podstaw do wszczęcia postępowania egzekucyjnego ze względu na złożony przez podatnika w trybie art. 224 a § 1 pkt 1 w zw. z art. 33d o.p. wniosek o udzielenie zabezpieczenia w formie depozytu w gotówce. Podatnik bezpośrednio po uzyskaniu informacji o wydaniu przez organ podatkowy decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2000 r., złożył do organu prowadzącego postępowanie podatkowe wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji i jednocześnie do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B., wniosek o przyjęcie zabezpieczenia, przekazując na rachunek sum depozytowych Drugiego Urzędu Skarbowego w B. kwotę [...] złotych tytułem zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami. Podatnik składając kaucję w kwocie przewyższającej określone za 2000 r. zobowiązanie podatkowe, pozbawił tym samym organ egzekucyjny podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Jedynym bowiem celem postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do realizacji ciążących na zobowiązanym obowiązków. Nadto zgodnie z art. 6 u.p.e.a. egzekucję wszczyna się w przypadku gdy zobowiązany uchyla się od wykonania obowiązku. W niniejszym przypadku nie mogło być mowy o uchylaniu się od wykonania ciążących na podatniku obowiązków, skoro jeszcze przed doręczeniem decyzji podatnik zabezpieczył jej wykonanie. Brak było więc celowości w działaniu organu egzekucyjnego. W ocenie strony skarżącej, wszczęcie postępowania egzekucyjnego w opisanej wyżej sytuacji narusza zasadę słusznego interesu obywateli (art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego), a także zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów (art. 8 tego Kodeksu). Zdaniem skarżącego złożenie wniosku i dobrowolne wykonanie decyzji blokuje możliwość stosowania środków egzekucyjnych i postępowania organu egzekucyjnego co najmniej do czasu ewentualnego wydania postanowienia odmawiającego przyjęcia zabezpieczenia. Odmowa lub przyjęcie proponowanego zabezpieczenia nie jest pozostawione uznaniu organu podatkowego. Przepis art. 33d o.p. zawiera kategoryczne stwierdzenie, że wykonanie decyzji o zabezpieczeniu następuje przez przyjęcie przez organ podatkowy na wniosek strony zabezpieczenia. Jeżeli proponowane przez stronę zabezpieczenie zgadza się z wymogami określonymi w ordynacji podatkowej, to organ musi przyjąć to zabezpieczenie, wydając stosowne postanowienie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie. Organ powtórzył, że obowiązek wstrzymania wykonania decyzji wywołuje nie samo złożenie wniosku o zabezpieczenie zobowiązań, ani też wpłata gotówki na rachunek Urzędu Skarbowego, ale dopiero jego przyjęcie przez organ podatkowy w drodze postanowienia. W tej sprawie, po zmianie wniosku zobowiązanego, Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z [...] lutego 2006 r. przyjął zabezpieczenie w formie depozytu gotówkowego w kwocie [...] zł na zobowiązania w podatku od towarów i usług za okresy I-XII 2001 r. i XII 2000 r. Zobowiązania za I-XI 2000r. nie zostały więc zabezpieczone. Ponadto, wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...] grudnia 2005 r., nr [...], nastąpiło dopiero postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] lutego 2006 r., nr [...], i to jedynie w odniesieniu do zobowiązania w VAT za grudzień 2000 r. Za nietrafny organ uznał również zarzut dotyczący wszczęcia postępowania egzekucyjnego z pominięciem faktu przedawnienia zobowiązań w VAT za okres od stycznia do listopada 2000 r. Zobowiązania te uległy przedawnieniu dopiero z końcem 2005 r., zatem w dacie skierowania tytułów wykonawczych do egzekucji ([...] grudnia 2005 r.) były jeszcze wymagalne. W tym stanie faktycznym i prawnym, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, nie było przeszkód do podjęcia kroków zmierzających do przymusowego wykonania decyzji wymiarowej i nie doszło do naruszenia powołanych przez skarżącego przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna Wnosząc zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...], [...], [...], skarżący oparł je na przepisach art. 33 pkt 1 i 2 u.p.e.a. Zgodnie ze wskazanymi uregulowaniami, podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku, jak też odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej. Zdaniem Sądu żadna z tych okoliczności w tej sprawie nie wystąpiła i wydając zaskarżone postanowienie organ nie naruszył przywołanych przepisów prawa, jak też nie naruszył przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie ulega wątpliwości, że skarżący złożył na rachunek organu w dniu [...] grudnia 2005 r. kwotę [...] zł, określając tę wpłatę jako depozyt tytułem zabezpieczenia zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2000 r. Poza sporem pozostaje również okoliczność, że wniosek ten został następnie zmieniony przez dłużnika pismem z [...] stycznia 2006 r., w którym dłużnik wniósł o przerachowanie wpłaconego depozytu na zabezpieczenie zaległości w VAT za 2001 r. i XII 2000 r. Kwestią sporną między stronami stał się natomiast moment, w którym zabezpieczenie depozytowe zaległości wywołuje skutki prawne w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący wywodzi, że brak było podstaw do wszczęcia postępowania egzekucyjnego ze względu na złożony przez podatnika w trybie art. 224a § 1 pkt 1 o.p. wniosek o przyjęcie zabezpieczenia w formie depozytu w gotówce. Zdaniem skarżącego, składając ten depozyt pozbawił on organ egzekucyjny podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zdaniem Sądu stanowisko to jest błędne. Otóż stosownie do art. 224a § 1 pkt 1 o.p., organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji w całości lub w części do dnia wydania ostatecznej decyzji lub, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego w przypadku przyjęcia na wniosek strony zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33d - wstrzymanie wykonania decyzji następuje do wysokości zabezpieczenia. Jak słusznie podniósł organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu, z przepisu tego wynika, iż obowiązek wstrzymania wykonania decyzji następuje w przypadku przyjęcia na wniosek strony zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego. Nie jest zatem wystarczające samo złożenie wniosku o przyjęcie depozytu i jego wpłacenie. Z przepisów art. 33d, art. 33g, art. 224a o.p. jednoznacznie wynika, że musi nastąpić określona sekwencja zdarzeń, aby został wywołany skutek w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Poza złożeniem wniosku o przyjęcie depozytu i wpłaceniem depozytu, organ musi jeszcze wydać postanowienie o przyjęciu tego depozytu. Celowość wprowadzenia takiego rozwiązania prawnego najlepiej potwierdzają okoliczności faktyczne tej sprawy, kiedy to zobowiązany zmieniał swój wniosek w zakresie tego, jakie zaległości mają być objęte zabezpieczeniem w postaci wpłaconego przez niego depozytu. Dlatego też dopiero wydanie postanowienia w przedmiocie przyjęcia zabezpieczenia rodzi, w świetle przywołanych przepisów o.p., obowiązek wstrzymania wykonania decyzji. Samo złożenie depozytu w gotówce bez postanowienia organu o jego przyjęciu nie jest wystarczające dla powstania po stronie organu obowiązku w postaci wstrzymania wykonania decyzji. W sprawie niniejszej, jak już wyżej wskazano, skarżący złożył wniosek o przyjęcie zabezpieczenia i wpłacił na rachunek organu w dniu [...] grudnia 2005 r. kwotę [...] zł. Z uwagi na zmodyfikowanie tego wniosku w zakresie przerachowania wpłaconego depozytu na zabezpieczenie zaległości w VAT za 2001 r. i XII 2000 r., postanowienie o przyjęciu zabezpieczenia zostało wydane [...] lutego 2006 r. (vide: postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B., nr [...]). Konsekwencją tego było wydanie [...] lutego 2006 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. postanowienia nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] grudnia 2005 r., nr [...], w części dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2000 r. Rozstrzygnięcia organów w przedmiocie przyjęcia depozytu i w konsekwencji wstrzymania wykonania decyzji miały miejsce już po wszczęciu postępowania egzekucyjnego w tej sprawie. W monecie wszczęcia egzekucji nie istniała zatem żadna przesłanka, która by się temu wszczęciu sprzeciwiała. Organ mógł w tej sprawie wszcząć i skutecznie prowadzić egzekucję, albowiem samo złożenie wniosku o zabezpieczenie, bez wydania przez organ postanowienia w przedmiocie jego przyjęcia, nie zrodziło obowiązku wstrzymania wykonania decyzji. W momencie wszczęcia postępowania egzekucyjnego istniał zatem obowiązek, który nie został wykonany przez dłużnika i którego wykonanie nie zostało wstrzymane. Sąd pragnie przy tym zauważyć, że wstrzymanie wykonania decyzji w toku postępowania egzekucyjnego, także w związku z przyjęciem zabezpieczenia, nie stanowi podstawy do uznania zarzutu o nieistnieniu lub braku wymagalności obowiązku i w rezultacie nie może prowadzić do umorzenia tego postępowania. Okoliczność ta stanowi natomiast przesłankę do zawieszenia tego postępowania - art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. W niniejszej sprawie organ egzekucyjny wypełnił dyspozycję tego przepisu wydając z [...] marca 2006 r. postanowienie nr [...], w którym zawiesił postępowanie egzekucyjne w związku z wcześniej wydanym postanowieniem z [...] lutego 2006 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych dłużnika z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2000 r., można stwierdzić, że zostały one sformułowane w oderwaniu od okoliczności faktycznych tej sprawy. Otóż w tej kwestii wypowiedział się już tut. Sąd w wyroku z 26 października 2006 r., sygn. akt I SA/Bk 199/06. Uchylając postanowienie organu wydane w przedmiocie stanowiska wierzyciela, Sąd wyraził pogląd, że w kontekście przesłanek zawartych w art. 70 § 4 o.p., podatnik został zawiadomiony o zastosowaniu środka egzekucyjnego już po upływie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń – listopad 2000 r. Pogląd ten został uwzględniony w postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w B., które stało się przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Organ uwzględnił zarzut przedawnienia obowiązków dłużnika w części dotyczącej zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2000 r. W tym stanie rzeczy, rozpoznając sprawę w jej granicach (sprawa dotycząca zarzutów na prowadzone wobec dłużnika postępowanie egzekucyjne), Sąd nie dostrzega naruszenia przez organy egzekucyjne przepisów prawa, w szczególności wskazanych w skardze przepisów art. 6, art. 7 § 2, art. 26 § 5, art. 27 § 1 pkt 3, 6 i 1, art. 29, art. 32 u.p.e.a., art. 33 pkt 1 i 2, art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. oraz art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie było bezprawne i bezcelowe, jak to podnosi skarżący. Dlatego też Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, stosując przepis art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).