I SA/Bk 241/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. R. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów osiągniętych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz określenia straty za 2008 r. ze źródła przychodów jakim są kapitały pieniężne p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] kwietnia 2011 r. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów osiągniętych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz określenia straty za 2008 r. ze źródła przychodów jakim są kapitały pieniężne, C. R. D. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków gospodarczych w przypadku egzekwowania należności na drodze przymusu z uwagi na znaczną wartość przedmiotu sporu w relacji do możliwości majątkowych i finansowych skarżącego. Wniosek ten nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, czego skarżący nie uczynił w stopniu uzasadniającym udzielnie ochrony tymczasowej. Skarżący uznał, że zachodzą dwie przesłanki wymienione w przywołanej regulacji i połączył ich wystąpienie ze znaczną wartością przedmiotu sporu (727.027,00 zł) w relacji do jego możliwości majątkowych i finansowych. Skarżący nie wskazał jednak konkretnie, na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków gospodarczych. O takich skutkach nie może sama w sobie świadczyć wysoka wartość przedmiotu zaskarżenia. W aktach sprawy znajdują się m.in. zeznanie skarżącego o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2010; dokumenty księgowe - sumowania księgi firmy "P" C. D. za okresy: styczeń - maj 2011 r., styczeń czerwiec 2011 r., styczeń - wrzesień 2011 r. i styczeń - październik 2011 r.; informacja o zmianie oprocentowania kredytu; harmonogram spłaty rat kredytu hipotecznego; zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z 19 lipca 2011 r.; ewidencja środków trwałych firmy skarżącego za 2011 r.; obwieszczenie o licytacji ruchomości przedsiębiorstwa skarżącego z 13 listopada 2009 r.; wyciąg łączony z Banku [...] za okres od 1 do 31 października 2011 r.; pismo z Banku [...] o nie prowadzeniu przez ten bank rachunków bankowych na rzecz skarżącego; zawiadomienie [...] Bank o stanie sald rachunków bankowych przeznaczonych do zamknięcia na dzień 7 października 2010 r. Z sumowania księgi firmy skarżącego za styczeń - październik 2011 r. wynika, że w tym okresie wykazana została strata w wysokości 123.162,28 zł przy uzyskanym przychodzie 327.540,00 zł. Podkreślić jednak należy, że strata w zakresie prowadzonej działalności jest wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, co skutkuje brakiem dochodu do opodatkowania. Nie musi natomiast oznaczać braku środków finansowych. Z sumowania księgi firmy strony w okresie od stycznia do czerwca 2011 r. wynika np., że w czerwcu 2011 r. skarżący wykazał dochód w kwocie 44.936,80 zł. Zwraca ponadto uwagę, że firma skarżącego dysponuje środkami trwałymi o wartości początkowej przekraczającej 4.380.000 zł. Pomimo zajęcia komorniczego tych środków, jak też zajęcia rachunków bankowych w związku z zadłużeniem z tytułu umów kredytowych na kwotę 6.855.418,99 zł wg stanu na 31 października 2011 r., skarżący był w stanie uzyskać środki finansowe na prowadzenie działalności gospodarczej, którą nadal prowadzi. Jednocześnie podkreślić należy, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Końcowo Sąd zaznacza, iż trudna sytuacja materialna może mieć wpływ na przyznanie stronie prawa pomocy (skarżący uzyskał zresztą w tej sprawie prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego ponad kwotę 500 zł), nie stanowi zaś wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki przyznania prawa pomocy nie są bowiem tożsame z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 189/10, LEX nr 643200). W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.