I SA/Bk 251/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych oraz Fundusz Pracy p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze skierowanej do tut. Sądu, a dotyczącej decyzji wydanej przez Prezesa ZUS [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych oraz Fundusz Pracy, Pan K. B. zawarł wniosek o "wstrzymanie realizacji ww. decyzji". Postanowieniem z 5 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił uwzględnienia powyższego wniosku uznając, że decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Nie jest więc aktem administracyjnym podgalającym wykonaniu co powoduje, że nie ma możliwości wstrzymania jej wykonania. Postanowieniem z 9 listopada 2011 r. sygn. akt II GZ 495/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone przez K. B. postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania. Sąd II instancji uznał za błędne stanowisko, że zaskarżona decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne nie jest aktem kwalifikującym się do wykonania. Zdaniem NSA decyzja taka jest ze swej natury decyzją kształtującą sytuację podmiotu w sferze finansowej. W sytuacji gdy strona zobowiązana jest na mocy aktu administracyjnego do uregulowania należności wobec ZUS, decyzja odmawiająca umorzenia tych należności mieć będzie skutek w postaci ciągłości tego obowiązku. Strona nadal będzie zobowiązaną do spełnienia tego świadczenia. Decyzja umarzająca należności natomiast wywoła przerwanie tego stosunku. Strona niejako zwolniona zostanie z konieczności uregulowania niezapłaconych należności na rzecz ZUS. Oznacza to, że decyzja pozytywna lub negatywna dla strony mieć będzie wpływ na jej sytuację, tak pod względem prawnym jaki i faktycznym. Wywoływać będzie bowiem skutki materialnoprawne odnoszące się do istniejącego po stronie wnioskującego obowiązku uregulowania należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne. W związku z powyższym Sąd I instancji powinien rozważyć, czy w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji istnieje w stosunku do wnioskodawcy możliwość wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając ponownie sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku. W złożonym w tej sprawie wniosku skarżący nie wskazał, jakie przesłanki przemawiają za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też czy występują okoliczności powodujące, że wykonanie tego aktu spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę. Nadmienić przy tym trzeba, że trudna sytuacja materialna może mieć wpływ na przyznanie stronie prawa pomocy (skarżący uzyskał zresztą w tej sprawie prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego), nie stanowi zaś wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając jak w sentencji w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.