I SA/Bk 253/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. K. na postanowienie zawarte w wyroku z dnia 10 października 2012 r. w przedmiocie kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a 1. uchylić pkt 3 wyroku z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 253/12, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącego J. K. kwotę 5.389 zł (słownie: pięć tysięcy trzysta osiemdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, wyrokiem z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 253/12, uchylił zaskarżoną decyzję. W pkt 3 sentencji wyroku, Sąd zawarł postanowienie zasądzeniu od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącego J. K. kwoty 5.339 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na zawarte w tym wyroku postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując na błędne wyliczenie kosztów postępowania sądowego. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, kwota należnego stronie zwrotu kosztów postępowania sądowego nie powinna być niższa niż 5.389 zł. Wskazując na powyższe, pełnomocnik skarżącego wniósł o zmianę pkt 3 wyroku, poprzez zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącego J. K. kwoty 5.389 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, a także zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego (w tym kosztów zastępstwa procesowego) w/g norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest w pełni uzasadnione. Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływana także jako "p.p.s.a") w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego doradcy podatkowego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony – art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a. W świetle przepisu § 3 ust. 1 pkt 1 lit "f" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153) stawka minimalna za udział doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji w sprawie, w której wartość przedmiotu sporu mieści się w przedziale od 50.000 zł do 200.000 zł., wynosi 3.600 zł. W niniejszej sprawie na koszty postępowania składają się zatem: wpis od skargi - 1.772 zł; opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł; koszty zastępstwa procesowego – 3.600 zł. Łącznie koszty postępowania wynoszą 5.389 zł. Zgodnie z art. 194 .§ 1 pkt 9 p.p.s.a., na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej, służy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo - art. 195 § 2 p.p.s.a. Uznając, że w niniejszej sprawie zażalenie jest oczywiście uzasadnione, Sąd na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Odnośnie wniosku o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego zauważyć należy, że w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz orzeczenie, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a., sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania - art. 209 p.p.s.a. Oznacza to, że nie istnieje prawna podstawa do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. (tak również NSA w postanowieniu z 1 grudnia 2010 r., sygn. akt I FSK 1443/10, czy też w postanowieniu z 15 lutego 2007 r., sygn. akt II FZ 12/07).