I SA/Bk 271/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie asesor WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenie postępowania w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przeksięgowania depozytów gotówkowych oddala skargę R. K. (dalej: skarżący) wnioskiem z 25.06.2007 r. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w B. o wydanie dyspozycji w sprawie przeksięgowania na konto Drugiego Urzędu Skarbowego w B. depozytów gotówkowych w łącznej kwocie 262.600 zł, przyjętych jako zabezpieczenie wykonania zobowiązań wynikających z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...].10.2006 r. Nr [...], Nr [...] oraz Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy odpowiednio roku 2001, 2002 i 2003 wraz z odsetkami. Postanowieniem z [...].07.2007 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. na podstawie art. 165a ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), przywoływanej dalej w skrócie jako: "o.p." odmówił wszczęcia postępowania we wskazanym zakresie. Organ stwierdził, iż postępowanie takie nie może być prowadzone z uwagi na fakt wstrzymania wykonania decyzji wymiarowych. Powyższe postanowienie, po rozpoznaniu zażalenia, zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...].08.2007 r. nr [...]. W efekcie złożonej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 19.12.2007 r. sygn. akt I SA/Bk 512/07 uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...].08.2007 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek o przeksięgowanie wpłaconej wcześniej kwoty na konto organu podatkowego celem wykonania decyzji jest działaniem dozwolonym w świetle art. 224b § 1 o.p. W związku z tym wniosek podatnika należało potraktować nie jako wniosek o wszczęcie postępowania podatkowego lecz, jako wniosek o przyjęcie wpłat w celu dobrowolnej realizacji obowiązków wynikających z ww. decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...].10.2006 r. Następnie w piśmie z 05.03.2008 r. skarżący zmodyfikował treść wniosku z 25.06.2007 r. wnosząc o zwrot na rachunek bankowy złożonych depozytów gotówkowych w łącznej kwocie 262.600 zł. Postanowieniem z [...].05.2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. odmówił uwzględnienia żądania w zakresie zmiany zakresu postępowania określonego w powyższym wniosku. Wskazując na art. 167 § 1 o.p. organ stwierdził, że pismo z 05.03.2008 r. wpłynęło po wydaniu rozstrzygnięcia przez organ I instancji. Wyjaśnił również, iż pismo to wszczęło odrębne postępowanie. Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z [...].05.2008 r. nr [...] uchylił swoje postanowienie z [...].07.2007 r. nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu organ wskazał na fakt związania prawomocnym wyrokiem WSA w Białymstoku z 19.12.2007 r. W związku z tym należało uznać, że strona nie żądała wszczęcia postępowania podatkowego, a jedynie żądała dokonania czynności technicznej polegającej na dokonaniu przeksięgowania kwoty 262.600 zł na zaległości podatkowe wynikających z decyzji Dyrektora UKS w B. Organ stwierdził, że z uwagi na takie stanowisko należało uchylić zaskarżone postanowienie i jednocześnie zakończyć postępowanie umarzając je. Jednocześnie zauważył, że zostanie dokonane przeksięgowanie przedmiotowej kwoty na poczet zaległości podatkowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skarżący zarzucił naruszenie przepisów: art. 120 o.p. w zw. z art. 167 § 1 o.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż wniosek modyfikujący złożone poprzednio przez podatnika podanie został złożony z uchybieniem terminu; art. 122 o.p. i art. 123 o.p. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym; art. 187 § 1 o.p. poprzez niedopełnienie obowiązku zebrania materiału dowodowego oraz wyczerpującego i wnikliwego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Skarżący wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, bądź stwierdzenie jego nieważności. Stwierdził, że podatnik może wystąpić o rozszerzenie zakresu postępowania lub zgłosić nowe żądanie do czasu wydania decyzji przez organ I instancji. W ocenie skarżącego, w sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w B. był organem I instancji. WSA w Białymstoku wyrokiem z 19.12.2007 r. uchylił postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w B. odmawiające zwrotu podatnikowi depozytu. Dlatego podatnik mógł zmodyfikować swój uprzednio złożony wniosek do momentu wydania ponownie decyzji przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uwzględnienie skargi może nastąpić w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miałoby ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogłoby ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia którejś z wymienionych przesłanek uchylenia postanowienia. Przede wszystkim należy stwierdzić, iż Dyrektor Izby Skarbowej w B. rozstrzygając przedmiotową sprawę, stosownie do art. 170 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, związany był prawomocnym orzeczeniem tut. Sądu z 19.12.2007 r. sygn. akt I SA/Bk 512/07. We wskazanym wyroku Sąd stwierdził, iż wniosek podatnika z 25.06.2007 r. należało potraktować, nie jako wniosek o wszczęcie postępowania podatkowego lecz, jako wniosek o przyjęcie wpłat w celu dobrowolnej realizacji obowiązków wynikających z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...].10.2006 r. W tej sytuacji, jedynym prawidłowym rozstrzygnięciem było uchylenie postanowienia z [...].07.2007 r. nr [...], w którym odmówiono wszczęcia postępowania podatkowego i umorzenie postępowania w sprawie. Kwestię przeksięgowania kwoty 262.600 zł na poczet zaległości podatkowych, jako czynność techniczną, należało natomiast załatwić bez przeprowadzania postępowania podatkowego. Niezasadne są podniesione w skardze zarzuty dotyczące kwestii rozstrzygniętych w postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...].05.2008 r. nr [...], w którym odmówiono uwzględnienia żądania skarżącego w zakresie zmiany zakresu postępowania określonego we wniosku z 25.06.2007 r. Podstawę prawną tego postanowienia stanowił przepis art. 167 § 1 o.p., zgodnie z którym do czasu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji strona może wystąpić o rozszerzenie zakresu żądania lub zgłosić nowe żądanie, niezależnie od tego, czy żądanie to wynika z tej samej podstawy prawnej co dotychczasowe, pod warunkiem, że dotyczy tego samego stanu faktycznego. Przede wszystkim należy zauważyć, iż w niniejszej sprawie żądanie dotyczące modyfikacji wniosku skarżący złożył po uchyleniu przez tut. Sąd postanowienia z [...].07.2007r. Nr [...] wydanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w B., a zatem, gdy sprawa wróciła do etapu rozpoznania zażalenia na postanowienie pierwszoinstancyjne. Niezgodne z prawdą jest więc stwierdzenie zawarte w skardze, że Sąd uchylił "postanowienia DIS w B. odmawiające zwrotu podatnikowi depozytu", Sąd nie uchylił bowiem postanowienia pierwszoinstancyjnego. Nie ma przy tym żadnego znaczenia, że w tym przypadku, jako organ pierwszej i drugiej instancji sprawę rozpoznawał Dyrektor Izby Skarbowej w B. Trzeba dodać, że przepis art. 167 o.p. ma na celu zagwarantowanie realizacji zasady dwuinstancyjności postępowania wyrażonej w art. 127 o.p. Dopuszczenie do zmiany żądania na etapie postępowania odwoławczego prowadziłoby natomiast do sytuacji, w której zgłoszone nowe żądanie rozpoznałby tylko organ drugiej instancji, a stronie nie przysługiwałoby już prawo do odwołania się do kolejnej instancji. Postępowania takiego, jako sprzecznego z przywołaną powyżej zasadą, nie można zaakceptować. Należy też zaznaczyć, że zgodnie z art. 167 § 2 o.p. nieuwzględnione żądanie wszczyna odrębne postępowanie podatkowe, zatem strona ma gwarancję, że jej nowy wniosek zostanie rozpoznany przez organ z zachowaniem procedury właściwej dla tej czynności. Z tych względów, Sąd nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.