I SA/Bk 281/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Józef Orzel, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, asesor WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Grzegorz Dudar, po rozpoznaniu w dniu 13 września 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. R. - właściciela firmy P.H. "A" w B. w upadłości na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2002 r. p o s t a n a w i a: Umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. W dniu 16.08.2004 r. pełnomocnik R. R., doradca podatkowy M. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...].07.2004 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2002 r. Następnie do Sądu wpłynęło pismo Syndyka masy upadłości A. S. informujące, iż Sąd Rejonowy w B. postanowieniem z dnia [...].08.2004 r. sygn. akt [...] ogłosił upadłość R. R. – przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą po nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe "A" z siedzibą w B. W związku z powyższym Sąd wezwał Syndyka do podpisania skargi, ewentualnie podpisania pełnomocnictwa M. D. Po podpisaniu skargi przez Syndyka Sąd rozpoznał sprawę wydając w dniu 20.04.2005 r. wyrok sygn. akt I SA/Bk 284/04, w których uchylił zakażoną decyzję. W następstwie skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w B., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25.05.2006 r. sygn. akt I FSK 753/05 uchylił powyższy wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę ponownego rozpatrzenia. Po wyznaczeniu terminu rozprawy przed Sądem Syndyk masy upadłości złożyła wniosek o cofnięcie skargi. W uzasadnieniu podniosła, że w swoim orzeczeniu NSA rozstrzygnął już jednoznacznie spór dotyczący preferencyjnej stawki w podatku od towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu i warunków, których spełnienie umożliwia sprzedawcy zastosowanie stawki podatku 0%. Na rozprawie w dniu 13.09.2006 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w B. nie oponował wnioskowi strony skarżącej o cofniecie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z art. 144 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28.02.2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535 ze zm.), jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka i przeciwko niemu. Postępowania te syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym. Powyższe oznacza, że z dniem ogłoszenia upadłości upadły traci legitymację do występowania przed sądem w sprawach dotyczących masy upadłości. Z kolei zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże Sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Uwzględniając okoliczności faktyczne niniejszej sprawy oraz przywołane wyżej przepisy prawa, Syndyk masy upadłości R. R. mogła skutecznie cofnąć wniesioną do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. Sąd nie dostrzega przy tym, aby cofnięcie skargi przez Syndyka zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Istotnie, Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w tej sprawie wyroku z dnia 25.05.2006 r. sygn. akt I FSK 753/05, dokonał oceny przepisów prawa regulujących zasady zastosowania preferencyjnej stawki w podatku od towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu. Ocena ta zbieżna jest ze stanowiskiem, które przyjął organ podatkowy w zaskarżonej do Sądu decyzji. W myśl przepisu art. 161 §1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 60 oraz art. 161 §1 pkt 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.