I SA/Bk 30/16

WyrokWSA w Białymstoku2016-03-31

Skład orzekający: Wojciech Stachurski, Małgorzata Anna Dziemianowicz, Paweł Janusz Lewkowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny prawidłowo określił wysokość egzekwowanego obowiązku, jeśli tytuł wykonawczy został wystawiony na kwotę wyższą niż faktyczna pozostała do zapłaty należność po częściowej wpłacie mandatu karnego?
Ratio decidendi
Organ egzekucyjny prawidłowo określił wysokość egzekwowanego obowiązku, dochodząc jedynie kwoty faktycznie nieuiszczonej po częściowej wpłacie mandatu karnego. Twierdzenie skarżącego o niezgodności egzekwowanego obowiązku z treścią tytułu wykonawczego jest nieuzasadnione, ponieważ obowiązek zapłaty pozostałej kwoty mieści się w ramach pierwotnego mandatu.
Stan faktyczny
Skarżący zarzucił organom egzekucyjnym nieprawidłowe określenie wysokości egzekwowanego obowiązku z tytułu nieopłaconego mandatu karnego. Organ egzekucyjny zajął świadczenie Skarżącego z ZUS na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Wójta Gminy B. na kwotę 200 zł. Skarżący podniósł, że wpłacił już 20 zł z mandatu, a mimo to organ dochodzi całej kwoty. Organy administracji utrzymały w mocy postanowienie o uznaniu zarzutów za nieuzasadnione, wskazując, że faktycznie dochodzona kwota wynosiła 180 zł.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2016 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzenie postepowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Wójta Gminy B. oddala skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z [...] listopada 2015 r., Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z [...] października 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzenie postępowania egzekucyjnego wobec J. K. (dalej: "Skarżący"). Z uzasadnienia postanowienia organu II instancji wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku Skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez Wójta Gminy B. z tytułu nieopłaconego mandatu karnego. Organ egzekucyjny dokonał zajęcia świadczenia wypłacanego przez ZUS. W związku z tym, że Skarżący złożył zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny wystąpił do wierzyciela o zajęcie stanowiska w sprawie zgłoszonego zarzutu. Postanowieniem z [...] maja 2015 r. znak [...] wierzyciel odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego i uznał wniesiony zarzut za nieuzasadniony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. postanowieniem z [...] lipca 2015 r. nr [...] uchyliło postanowienie Wójta Gminy B. w całości i nie uznało zgłoszonego przez Skarżącego zarzutu dotyczącego określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z treści mandatu karnego kredytowanego [...] z [...] października 2014r. W związku z tym, że postanowienie SKO w O. stało się ostateczne Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. postanowieniem z [...] października 2015 r. nr [...] uznał za nieuzasadnione zarzuty Skarżącego złożone w postępowaniu egzekucyjnym. Dyrektor Izby Skarbowej w B. rozpatrując zażalenie na to postanowienie przytoczył treść art. 33 i 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwanej "u.p.e.a." i wskazał, że stanowisko w sprawie zarzutów wierzyciel wyraził postanowieniem z [...] maja 2015 w którym uznał zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej za nieuzasadnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. postanowieniem z [...].07.2015 r. nie uznało zarzutu dotyczącego określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z treści mandatu karnego kredytowanego [...] z [...].10.2014r. Organ odwoławczy stwierdził, że skoro wierzyciel uznał za niezasadne zarzuty z art. 33 § 1 pkt 3 u.p.e.a, - to Dyrektor Izby Skarbowej w B. nie może kwestionować takiego rozstrzygnięcia. Odnośnie pkt. 1 postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] lipca 2015r. tj. uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości, organ stwierdził, iż dotyczy on rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. w uzasadnieniu w/w orzeczenia wskazało, iż Wójt Gminy B. nie jest organem właściwym do rozstrzygania w sprawie zarzutów i w przedmiocie umorzenia postępowania. Ważny w tej sprawie jest pkt 2 sentencji w/w postanowienia, w którym SKO w O. nie uznało zarzutu zgłoszonego przez Skarżącego dotyczącego określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z treści mandatu karnego. Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że niezrozumiałe i niezasadne jest żądanie Skarżącego dochodzenia kwoty 200 zł skoro wcześniej wpłacił on z tytułu mandatu karnego część zaległości tj. 20 zł. W tej sytuacji Wierzyciel nie mógł wystawić tytułu wykonawczego na kwotę 200 zł, gdyż zaległość na ten dzień wynosiła jedynie 180 zł. W skardze do tut. Sądu Skarżący podniósł, że w prowadzonych postępowaniach organy nie dokonały jednoznacznego stwierdzenia, czy treść obowiązku określonego w tytule wykonawczym jest zgodna z treścią obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego. Jego zdaniem organy nie rozumieją treści art. 59 § 1 pkt 3 oraz 3, 4, i 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarżący składał wniosek o umorzenie postępowania i nie otrzymał na ten wniosek odpowiedzi, tylko organy informują go, że nie uwzględniają zarzutów. Skarżący podniósł też, że sprawę umorzenia postępowania rozpatrywało SKO w O., podczas gdy nie składał on skargi do tego organu. Na tej podstawie Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] listopada 2015 r. i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka niewątpliwie nie zachodzi. Wbrew twierdzeniu skarżącego właściwe organy określiły egzekwowany obowiązek w prawidłowej kwocie. Zgodnie z art. 33 § 1 pkl 3 upea podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; W uzasadnieniu skarżonego postanowienia wskazano, że podstawą dochodzenia należności jest mandat karny kredytowany o nr [...] wysokości 200 zł. Różnica 20 zł między kwotą wskazaną w tym mandacie, a kwotą opisaną w tytule wykonawczym wynika z faktu, iż w dniu [...].11.2014r. zobowiązany wpłacił na konto Urzędu Gminy B. [...] zł tytułem mandatu karnego [...]. Do zapłaty pozostała zatem kwota 180 zł, której dochodził organ egzekucyjny. W związku z uiszczeniem przez zobowiązanego części grzywny tj. kwoty 20 zł wierzyciel -Wójt Gminy B. nie miał podstaw wystawiania tytułu wykonawczego na kwotę 200 zł i dochodzenia kwoty 200 zł, a jedynie kwoty nieuiszczonej - 180 zł. Nieuprawnione jest zatem twierdzenie skarżącego, iż określono egzekwowany obowiązek niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, czym naruszony został przepis art. 33 § l pkt 3 upea. Obowiązek zapłaty 180 zł mieści się bowiem w ramach mandatu karnego i jego wartości. Odnośnie zarzutu zakwalifikowania pisma zobowiązanego z [...].04.2015r. jako zarzutu egzekucyjnego stwierdzić należy co następuje. Na każdym etapie postępowania egzekucyjnego przysługują zobowiązanemu różne uprawnienia służące jego ochronie w postępowaniu egzekucyjnym. W przypadku gdy wszczęto egzekucję, strona ma możliwość w pierwszej kolejności wniesienia zarzutów egzekucyjnych na prowadzone postępowanie. Na tym etapie postępowania to właśnie środek zaskarżenia w postaci zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne jest podstawowym i najpełniejszym środkiem ochrony zobowiązanego przed niezgodnym z prawem skierowaniem do jego majątku egzekucji administracyjnej. W związku z tym w przypadku, gdy organ egzekucyjny otrzymał pismo zawierające stwierdzenie, że egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa, a pismo wniesione zostało w terminie do złożenia zarzutów, organ ma obowiązek rozpoznać zarzut na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Należy zauważyć, że odmowa uwzględnienia zarzutów jest równoznaczna z odmową umorzenia postępowania egzekucyjnego i w tym przypadku organ nie wydaje odrębnego postanowienia (wyrok WSA w Białymstoku z 16.07.2014r. Sygn. akt I SA/Bk 212/14). Ponadto skarżący na żadnym etapie postępowania nie kwestionował sposobu kwalifikacji wniosku. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło