I SA/Bk 305/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 21 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na negatywny wynik oceny Zarządu Województwa P. z dnia [...] maja 2021 r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dotyczącego wsparcia utrzymania działalności gospodarczej przedsiębiorstwa w sytuacji znaczącego spadku obrotów na skutek COVID-19 p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , Pismem z [...] maja 2021 r., [...], Zarząd Województwa P. – Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa P. na lata 2014-2020, dokonał negatywnej oceny wniosku K. P. o dofinansowanie projektu pt.: "Wsparcie utrzymania działalności gospodarczej przedsiębiorstwa w sytuacji znaczącego spadku obrotów na skutek COVID-19". Organ wskazał, że szczegółowe uzasadnienie powodów niespełnienia kryteriów formalno-merytorycznych przedstawił w załączonej karcie oceny formalno-merytorycznej projektu. Wskazał, że z uwagi na tryb nadzwyczajny naboru nie przysługują środki odwoławcze. K. P. złożyła na powyższy wynik negatywnej oceny wniosku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o jej uwzględnienie i uchylenie (cyt.:) "zaskarżonej decyzji" w całości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a., w którym wymieniono formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Według art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Ustawą taką jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm., dalej jako: "ustawa wdrożeniowa"). Katalog rozstrzygnięć, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, zawarty w powołanych wyżej przepisach, ma charakter zamknięty. Zaskarżenie aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. oznacza, że zainicjowana przez dany podmiot sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że IZ organizowała nabór wniosków o dofinansowanie projektów w trybie nadzwyczajnym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 kwietnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 w 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 649 ze zm., dalej jako: "specustawa"). Tymczasowe modyfikacje reguł wdrażania projektów dofinansowywanych ze środków europejskich wprowadzone specustawą w celu zapobiegania negatywnym skutkom epidemii związanej z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 umożliwiały wybór dofinansowania projektów mających na celu ograniczenie wystąpienia negatywnych skutków COVID-19 (art. 10 specustawy). Jak słusznie zauważył organ, tryb nadzwyczajny był stosowany w sytuacji wyjątkowej, gdy nie było możliwe ze względu na pilną potrzebę osiągnięcie zakładanych efektów z użyciem trybów podstawowych. W stosunku do projektów składanych w tym trybie, zgodnie z art. 1 ust. 2 specustawy, w mocy pozostały przepisy ustawy wdrożeniowej. Szczegółowe zasady naboru projektów do dofinansowania, warunki, jakie spełnić muszą beneficjenci oraz procedura oceny i wyboru projektów do dofinansowania w trybie nadzwyczajnym określone zostały w "Wezwaniu w trybie nadzwyczajnym do złożenia wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej I Wzmocnienie potencjału i konkurencyjności gospodarki regionu, Działania 1.4 Promocja przedsiębiorczości oraz podniesienie atrakcyjności inwestycyjnej województwa, Poddziałania 1.4.1 Promocja przedsiębiorczości oraz podniesienie atrakcyjności inwestycyjnej województwa, Wsparcie na kapitał obrotowy dla mikro i małych przedsiębiorstw" (nr naboru: [...], dalej jako: "Wezwanie"), w ramach którego skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie. Wezwanie to, stanowiące swego rodzaju regulamin naboru, nie przewiduje, w przypadku negatywnej oceny wniosków, możliwości wnoszenia środka odwoławczego, ani możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ustawa wdrożeniowa przewiduje dwa podstawowe tryby wyboru projektów do dofinansowania: konkursowy i pozakonkursowy, a ponadto tryb, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (tryb ten dotyczy wyłącznie projektów realizowanych w ramach instrumentów finansowych, o których mowa w art. 28 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Z art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania (art. 53 ust. 2). Podkreślenia wymaga, że art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej mówi o proteście tylko w odniesieniu do oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym. W art. 48 ustawy wdrożeniowej przewidziano także tryb pozakonkursowy wyboru wniosków o dofinansowanie projektu. W takim trybie wnioskodawcy nie przysługuje ani prawo do wniesienia protestu, ani, w dalszej kolejności, skarga do sądu. Bowiem zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, skarga do sądu administracyjnego przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, co należy odnieść do dokonania przez organ oceny projektu na podstawie kryteriów wyboru projektów. Z kolei wniosek o dofinansowanie złożony w trybie art. 10 specustawy nie jest wnioskiem składanym w trybie konkursowym w znaczeniu ustawy wdrożeniowej. Tryb ten wynika bowiem z odrębnego aktu, tj. specustawy, w niewielkim zakresie odsyłającej do stosowania ustawy wdrożeniowej. Z art. 1 ust. 1 i 2 specustawy wynika bowiem, że określa ona szczególne rozwiązania związane z realizacją lub rozliczaniem programów operacyjnych w związku z wystąpieniem choroby zakaźnej wywołanej wirusem SARS-CoV-2 oraz że w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się przepisy ustawy wdrożeniowej. Specustawa nie przewiduje procedury odwoławczej dla trybu nadzwyczajnego wyboru projektów do dofinansowania. Skoro również ustawa wdrożeniowa nie przewiduje możliwości złożenia protestu, a następnie skargi do sądu dla wszystkich form oceny wniosków o dofinansowanie, a jedynie w odniesieniu do konkursowego trybu oceny projektu, to nie ma podstaw, aby uznać, że procedurę tę można stosować w ramach wyboru do dofinansowania projektów mających na celu ograniczenie wystąpienia negatywnych skutków COVID-19, tj. w trybie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 specustawy. Zgodnie z tym przepisem wybór do dofinansowania projektów mających na celu ograniczenie wystąpienia negatywnych skutków COVID-19 może następować w trybie nadzwyczajnym. Warto przy tym zauważyć, że zgodnie z ust. 2 tego artykułu wynika, że w trybie nadzwyczajnym wnioskodawca składa na wezwanie właściwej instytucji w terminie przez nią wyznaczonym wniosek o dofinansowanie projektu służącego ograniczeniu negatywnych skutków wystąpienia COVID-19. Przepis art. 48 ust. 4a ustawy wdrożeniowej stosuje się odpowiednio. Treść przytoczonych przepisów wskazuje, że do wniosku składanego w omawianym trybie stosuje się jedynie art. 48 ust. 4a ustawy wdrożeniowej. Zatem, co do zasady, w sprawach z wniosków o dofinasowanie projektu składanych w trybie art. 10 specustawy wyłączona jest możliwość złożenia protestu, a następnie skargi do sądu administracyjnego. Warto w tym miejscu wskazać, że skarżąca nie złożyła protestu, występując od razu ze skargą do tut. sądu. W świetle powołanych przepisów, spod kognicji sądów administracyjnych wyłączone zostały rozstrzygnięcia podejmowane w ramach naboru wniosków o dofinansowanie, przeprowadzonego w trybie nadzwyczajnym, określonym w art. 10 specustawy. Nie ulega wątpliwości, że negatywna ocena wniosku o dofinansowanie, dokonana w trybie nadzwyczajnym wyboru wniosków do dofinansowania nie jest żadnym z rozstrzygnięć wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Również przepisy ustaw szczególnych nie przewidują w tej sprawie sądowej kontroli, o której mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a. Zauważyć końcowo należy, że problem ten był już przedmiotem orzeczeń sądów administracyjnych, m.in. w orzeczeniach: WSA w Olsztynie z 26 marca 2021 r., I SA/Ol 160/21; WSA w Lublinie z 13 stycznia 2021 r., III SAB/Lu 23/20; WSA w Białymstoku z 7 czerwca 2021 r., I SA/Bk 240/21; WSA w Warszawie z 22 kwietnia 2021 r., V SA/Wa 2046/20. Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.