I SA/Bk 361/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie asesor WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne z powodu wniesienia ich z uchybieniem terminu oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...], [...], [...], [...] i [...], wystawionych przez Urząd Miasta Z. wobec K. M. (dalej jako "Skarżący"), zawiadomieniem z [...] maja 2007 r., nr [...], dokonał zajęcia prawa majątkowego, stanowiącego wierzytelność pieniężną z tytułu odszkodowania. W piśmie złożonym osobiście przez Skarżącego w Urzędzie Skarbowym w Z. dnia [...] maja 2007 r., skarżący wniósł m.in. o "uchylenie postanowienia z [...].05.2007 r. nr [...]", podnosząc, że organ egzekucyjny dokonał zajęcia kwoty wolnej od zajęcia egzekucyjnego zgodnie z art. 871 Kodeksu pracy. Natomiast w piśmie z 5 czerwca 2007 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do sprecyzowania wniosku, Skarżący wyjaśnił, że zastosował się do pouczenia zawartego w zawiadomieniu o zajęciu praw majątkowych o możliwości złożenia zarzutów w terminie 14 dni od doręczenia zawiadomienia. Ponadto podniósł, że o treści pisma decyduje treść w nim zawarta a nie tytuł pisma. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z., w odpowiedzi pismo Skarżącego w dniu [...] lipca 2007 r. wydał postanowienie Nr [...], w którym odmówił zwolnienia spod egzekucji wierzytelności z tytułu odszkodowania w kwocie [...] zł zasądzonego od Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. wyrokiem Sądu Rejonowego w Z., a Dyrektor Izby Skarbowej w B. (dalej w skrócie także jako: "DIS") postanowieniem z [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Wyrokiem z 30 stycznia 2008 r. w sprawie I SA/Bk 511/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił zaskarżone postanowienie stwierdzając, że z treści pism składanych w trakcie postępowania wynika, że celem Skarżącego było złożenie zarzutów w trybie art. 33 u.p.e.a. Organy dokonały w sprawie zmiany kwalifikacji żądania, a w konsekwencji wadliwie zastosowały prawo rozstrzygając na podstawie art. 13 u.p.e.a. Mając na uwadze powyższe DIS, postanowieniem z [...] maja 2008 r., uchylił postanowienie organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia z egzekucji składnika majątku zobowiązanego, stwierdzając, że pismo z [...] maja 2007 r., zgodnie z oceną prawną zawartą w powołanym wyroku WSA, należy potraktować jako zarzuty na postępowanie egzekucyjne. W związku z powyższym sprawa została przekazana do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. w celu rozpatrzenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Postanowieniem z [...] lipca 2008 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. oddalił wniesione przez Skarżącego zarzuty, ze względu na wniesienie ich z uchybieniem ustawowego terminu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ egzekucyjny wskazał, że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte na podstawie wystawionych przez Burmistrza Miasta Z. tytułów wykonawczych obejmujących zobowiązania z tytułu podatków lokalnych tj.: doręczonego dnia [...] lutego 2007 r. tytułu oznaczonego - [...] oraz doręczonych w dniu [...] maja 2007 r. (razem z zawiadomieniem o zajęciu wierzytelności nr [...]), tytułów wykonawczych oznaczonych nr: [...], [...], [...] i [...], tym samym termin do wniesienia zarzutów upłynął dnia [...] maja 2007 r. W zażaleniu na to postanowienie Skarżący podniósł, że odebrał w dniu [...] maja 2007 r. zawiadomienie o zajęciu wierzytelności i tytuły wykonawcze razem. W pouczeniu zawartym w przesyłce wskazano termin 14 dni do wniesienia zażalenia na prowadzone postępowanie. Zastosował się do pouczenia i wniósł stosowne zażalenie. Podniósł, że nie może ponosić odpowiedzialności za wprowadzenie w błąd dotyczące terminu zawitego, choćby było nie zamierzone. Na uzasadnienie swojego stanowiska Skarżący przywołał treść art. 214 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym strona nie ponosi odpowiedzialności za błędne pouczenie - wprowadzenie w błąd, co do terminu wniesienia środka zaskarżenia. Dyrektor Izby Skarbowej w B., postanowieniem z [...] sierpnia 2008 r. Nr [...], utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie zajęcia wierzytelności z tytułu odszkodowania dokonano zawiadomieniem o zajęciu z [...] maja 2008 r. Zajęcie to dotyczyło należności objętych tytułami wykonawczymi o nr [...], [...], [...], [...] i [...]. Tytuł numer [...] został doręczony skarżącemu [...] lutego 2007 r., natomiast tytuły nr: [...], [...], [...] i [...] zostały doręczone wraz z zawiadomieniem o zajęciu [...] maja 2007 r. Termin do złożenia zarzutów upływał, więc odpowiednio [...] lutego 2007 r. dla tytułu wykonawczego nr [...] i [...] maja 2007 r. dla pozostałych tytułów. Zarzuty na postępowanie egzekucyjne zostały złożone przez skarżącego 23 maja 2007 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 27 § 1 pkt 9 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej w skrócie: "u.p.e.a."). Odnosząc się do zarzutu błędnego poinformowania o przysługujących środkach zaskarżenia Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, iż siedmiodniowy termin do złożenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego reguluje art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. i dotyczy instytucji przewidzianej w art. 33 u.p.e.a.. O prawie do wniesienia w powyższym terminie zarzutów skarżący został pouczony w tytułach wykonawczych nr [...], [...], [...], [...] i [...]. Natomiast czternastodniowy termin do złożenia skargi na czynności egzekucyjne, dotyczy odrębnej od zarzutów instytucji, określonej w art. 54 u.p.e.a.. Pouczenie zawarte w zawiadomieniu o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężna z [...] maja 2007 r. nr [...] dotyczyło właśnie tego środka zaskarżenia. W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. informując stronę o środkach zaskarżenia przysługujących w postępowaniu egzekucyjnym nie naruszył przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego czy też u.p.e.a.. Jednocześnie wskazał, iż przepisy Ordynacji podatkowej, na które powołano się w zażaleniu nie mają zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym. Nie godząc się z postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej wydanym w dniu [...] sierpnia 2008 r., strona wywiodła do tut. Sądu skargę, wnosząc o uchylenie powyższego rozstrzygnięcia w całości. Skarżący podniósł, że podtrzymuje w całości zarzuty zawarte w zażaleniu. Ponadto stwierdził, że organ odwoławczy nie może wykraczać poza rozstrzygnięcie zawarte w decyzji organu I instancji. Jego zdaniem, zaskarżone postanowienie, powołujące się na tytuły wykonawcze z [...] lutego 2007 r., jest niezgodne z prawem, gdyż brak jest takiego rozstrzygnięcia w decyzjach organu I instancji i zawiadomieniu z [...] maja 2007 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w skarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest nie zasadna. Uwzględnienie skargi może nastąpić w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miałoby ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogłoby ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w dalszej części powoływanej w skrócie: "u.p.p.s.a.". W przedmiotowej sprawie, w świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, a tym samym podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. Wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego (art.26 § 5 u.p.e.a.). Nie ma, więc wątpliwości, że egzekucyjna administracyjna została wszczęta na podstawie wystawionych przez Burmistrza Miasta Z. tytułów wykonawczych obejmujących zobowiązania z tytułu podatków lokalnych w tym na podstawie tytułu oznaczonego - [...] w dniu [...] lutego 2007 r. tj. w dniu jego doręczenia, a na podstawie tytułów oznaczonych nr [...], [...], [...] i [...] w dniu [...] maja 2007 r. tj. w dniu ich doręczenia wraz z zawiadomieniem o zajęciu wierzytelności nr [...]. W myśl postanowień art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje, w terminie 7 dni, prawo zgłoszenie zarzutów do organu egzekucyjnego w sprawie postępowania egzekucyjnego. Przy obliczaniu początku i końca terminu, w którym zobowiązanemu przysługuje uprawnienie do zgłoszenia zarzutów, z uwagi na brzmienie art. 18 u.p.e.a., mają (odpowiednie) zastosowanie przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej w skrócie: "K.p.a."). I tak zgodnie art. 57 §1 K.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Tym samym termin do wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym wszczętym w dniu [...] maja 2007 r. na podstawie tytułów wykonawczych: [...], [...], [...] i [...] doręczonych Skarżącemu wraz z zawiadomieniem o zajęciu wierzytelności nr [...], upłynął w dniu [...] maja 2007 r. (ostatni z wyznaczonych 7 dni), a w postępowaniu wszczętym [...] lutego 2007 na podstawie tytułu wykonawczego [...], w dniu [...] lutego 2007 r. Zgłoszone w piśmie z dnia 23 maja 2007 r. przez Skarżącego zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art.33 u.p.e.a., słusznie, więc organ uznał za złożone po terminie. Nie można się zgodzić z twierdzeniem Skarżącego, że został błędnie pouczony o terminie, w którym przysługiwało mu prawo wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W doręczonym Skarżącemu odpisie zawiadomienia nr [...], o zastosowanym środku egzekucyjnym doręczonym wraz tytułami wykonawczymi: [...], [...], [...] i [...], zawarto pouczenie, dotyczące prawa do złożenia skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego (tj. czynności zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego), o której mowa w art. 54 u.p.e.a. Skargę na czynności egzekucyjne składa się do organu nadzoru w terminie 14 dni od dnia zakwestionowanej czynności egzekucyjnej. Pouczenie zawarte w zawiadomieniu z dnia [...] maja 2007 r. o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności nie ma związku z procedurą postępowania w sprawie zgłaszania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, o której mowa w art.33 u.p.e.a. Skarga na czynności egzekucyjne dotyczy innej procedury nadzorczej, w której nie mogą być badane okoliczności, które są podstawą zarzutów. Pouczenie dotyczące terminu, w którym zobowiązanemu służy prawo do zgłaszania zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne umieszczone zostało w doręczonych Skarżącemu odpisach tytułów wykonawczych (TYT-2, stosowanych w egzekucji należności pieniężnych), na str.2/6 w części G zatytułowanej: "Klauzula o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji". Z uwagi na nie stwierdzenie przez Sąd naruszenia prawa, na mocy art. 151 u.p.p.s.a., skarga została oddalona.