I SA/Bk 368/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2011 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2006 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] sierpnia 2011 r. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2006 r. oraz w piśmie z 6 października 2011 r. skarżący D. K. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek ten motywował tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ekonomicznych dla jego gospodarstwa domowego w przypadku egzekwowania należności na drodze przymusu. Powołał się na trudną sytuację majątkową przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazując, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Ogólne wskazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ekonomicznych dla gospodarstwa domowego skarżącego w przypadku egzekwowania należności na drodze przymusu, nie pozwala Sądowi na ocenę, czy wyegzekwowanie należności wynikającej z zaskarżonej decyzji może wyrządzić wnioskodawcy znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Również powołanie się na sytuację finansową skarżącego i rodziny nie może być wystarczającą przesłanką do zastosowania wnioskowanej ochrony tymczasowej. Owszem, trudna sytuacja materialna może mieć wpływ na przyznanie stronie prawa pomocy (skarżący uzyskał zresztą w tej sprawie prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych), nie stanowi zaś wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki przyznania prawa pomocy nie są bowiem tożsame z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 189/10, LEX nr 643200). W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne odmówić udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.