I SA/Bk 374/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 8 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. T. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego wykonanego na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji ostatecznej i przyznania płatności z sankcjami na zalesianie gruntów rolnych p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi Ł. T. kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym VAT 138 zł (sto trzydzieści osiem złotych), tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Wyrokiem z 19 stycznia 2012 r., sygn. I SA/Bk 374/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę W. P. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z [...] sierpnia 2011 r. nr [...], w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji ostatecznej i przyznania płatności z sankcjami na zalesianie gruntów rolnych. W postępowaniu przed Sądem brał udział wyznaczony z urzędu pełnomocnik Skarżącego – adwokat Ł. T., który poprzez upoważnionego do działania aplikanta adwokackiego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej ani w całości ani w części pomocy prawnej udzielonej z urzędu, dołączając do akt sprawy spis kosztów na kwotę 738 zł. Postanowieniem z 23 stycznia 2012 r., sygn. I SA/Bk 374/11, referendarz sądowy przyznał wnioskodawcy wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w kwocie 295,20 zł, w pozostałym zakresie wniosek oddalając. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że stawka minimalna w niniejszej sprawie za zastępstwo procesowe wynosi 240 zł, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stawkę tę, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co stanowi o kwocie 295,20 zł. Natomiast, w sprawie niniejszej (biorąc pod uwagę przedmiot zaskarżonego rozstrzygnięcia) nie mają zastosowania przepisy § 18 ust. 1 pkt 1 lit.a i § 6 pkt 3 cyt. rozporządzenia, w oparciu, o które pełnomocnik skarżącego wyliczył koszty zastępstwa procesowego – spis kosztów z urzędu. Od powyższego postanowienia adwokat Ł. T. złożył sprzeciw, zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie § 18 ust. 1 pkt 1 lit.a w zw. z § 6 pkt 3 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, poprzez ich błędne niezastosowanie, w sytuacji gdy w sprawie w której przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w ramach prawa pomocy winny zostać wyliczone z uwzględnieniem wartości przedmiotu sporu. W uzasadnieniu sprzeciwu podniesiono, że zaskarżona decyzja Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z [...] sierpnia 2011 r., dotyczyła uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji ostatecznej i przyznania płatności z sankcjami na zalesianie gruntów rolnych. Jak wskazano w uzasadnieniu decyzji na skarżącego W. P. nałożone zostały sankcje w wysokości [...] zł. Stąd uznać należy, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była należność pieniężna - zgodnie z którą, w oparciu o § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. a w zw. z § 6 pkt. 3 cyt. rozporządzenia, winny zostać przyznane koszty zastępstwa procesowego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Sprzeciw adwokata Ł. T. na postanowienie referendarza sądowego z 23 stycznia 2012 r., sygn. I SA/Bk 374/11, został wniesiony w terminie, o którym mowa w art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a zatem stosownie do art. 260 tej ustawy, postanowienie to traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Rozpoznając wniosek wyznaczonego z urzędu adwokata o przyznanie nieopłaconych kosztów zastępstwa procesowego należy rozstrzygnąć, czy przedmiotem zaskarżenia w sprawie, w której brał on udział, była należność pieniężna, czy też była to tzw. "inna sprawa". Stosownie bowiem do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit.a cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, stawki minimalne wynagrodzenia adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie § 6, a więc z uwzględnieniem wartości przedmiotu sporu, natomiast w tzw. "innych sprawach" stosuje się stawkę stałą w wysokości 240 zł, co wynika z kolei § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c tego rozporządzenia. W tej sprawie, jak słusznie zauważył wyznaczony z urzędu adwokat, zaskarżona decyzja Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z [...] sierpnia 2011 r., nr [...], dotyczyła uchylenia decyzji ostatecznej i – co istotne- przyznania płatności z sankcjami na zalesianie gruntów rolnych. Przedmiotem zaskarżenia była więc należność pieniężna. Sam zaś fakt, że zaskarżona decyzja została wydana po uprzednim uchyleniu decyzji w wyniku wznowienia postępowania nie może stanowić o "innej sprawie" i stawce wynagrodzenia pełnomocnika określonej na podstawie § 18 ust. 1 litc. cyt. rozporządzenia. Pogląd taki zaprezentował NSA w postanowieniu z 30 września 2011 r., o sygn. II FZ 460/11, a Sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości go podziela. W pojęciu "innej sprawy", o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, mieszczą się te sprawy, w której organ administracyjny odmawia uruchomienia trybu nadzwyczajnego, bądź też po jego uruchomieniu wydaje stricte decyzję, w której nie kształtuje praw lub obowiązków pieniężnych. Jeżeli natomiast przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja wydana w wyniku przeprowadzenia postępowania nadzwyczajnego, w której organ określa lub ustala na nowo obowiązki lub uprawnienia o charakterze pieniężnym, to przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest należność pieniężna w rozumieniu § 18 ust. 1 pkt 1 lit.a cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 250 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit.a w zw. z § 6 pkt 3 oraz § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzekł jak w sentencji postanowienia. Przy wyliczeniu należnego adwokatowi wynagrodzenia Sąd przyjął, jako wartość przedmiotu zaskarżenia, kwotę [...] zł, stanowiącą sankcję, o którą pomniejszono Skarżącemu należne dopłaty.