I SA/Bk 382/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania decyzji: - Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w VAT za niektóre miesiące 2007 r., - Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w VAT za poszczególne miesiące 2006 r., - Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odnowy wznowienia postępowań kontrolnych w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. J. S., łącznie ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie odmowy uwzględnienie zarzutów na postępowanie egzekucyjne, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania dwóch decyzji Dyrektora UKS w B. z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku VAT za poszczególne okresy rozliczeniowe 2006 i 2007 r. oraz decyzji Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowań kontrolnych. Wskazał, że wykonanie wskazanych decyzji spowoduje wyrządzenie szkody Skarżącemu, albowiem nie posiada żadnych stałych przychodów i utrzymuje się z emerytury żony w wysokości 900 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w graniach tej samej sprawy. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się przy tym, że w cytowanym przepisie mowa jest o sprawie w ujęciu materialnym, którą wyznaczają elementy tak podmiotowe, jak i przedmiotowe (tak T. Woś w komentarzu do art. 61 P.p.s.a.. Lex Polonica, uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2000-06-27, FPS 12/99, Orzecznictwo NSA rok 2001, Nr 1, poz. 7). By móc zatem twierdzić, iż określone rozstrzygnięcie zostało wydane (podjęte) w granicach konkretnej sprawy musi być ono tożsame z zakresem tej sprawy w obydwu jej aspektach a więc przedmiotowym i podmiotowym. Tożsamość elementów podmiotowych odnosi się do podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa dotyczy treści tych praw oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Wstrzymanie wykonania aktu innego niż zaskarżony wymaga zatem wystąpienia identyczności podmiotów, identyczności przedmiotu skonkretyzowanego w akcie stosunku administracyjnoprawnego (węzła praw i obowiązków jego stron) oraz identyczności obu jego podstaw - prawnej i faktycznej. W ocenie Sądu, owa identyczność w niniejszej sprawie nie zachodzi. Przedmiotem skargi jest bowiem postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych od Nr [...] do Nr [...]. Skarżący dopomaga się zaś, m.in. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora UKS w B., które były podstawą wystawienia powyższych tytułów wykonawczych. Nie może budzić wątpliwości tożsamość podmiotowa postępowań zakończonych wymienionymi wyżej decyzjami Dyrektora UKS w B., decyzją Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej oraz zaskarżonym postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. – wszystkie zostały skierowane do skarżącego J. S. Zakresy przedmiotowe tych postępowań są jednakże różne. Inna jest bowiem podstawa, tak faktyczna jak i prawna wydanych w nich rozstrzygnięć. Decyzje Dyrektora UKS w B. opierały się o przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), natomiast skarżone w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. podjęto na podstawie regulacji zawartej w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). W postępowaniu egzekucyjnym nie bada się legalności rozstrzygnięcia, które stanowiło podstawę jego wszczęcia, w jego wyniku nie można zatem takiego rozstrzygnięcia w żaden sposób wzruszyć. Podobnie rozstrzygnięcie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej dotyczyło innej kwestii i zostało wydane na innej podstawie prawnej, niż zaskarżone postanowienie. Dlatego też należy uznać, iż każde ze wskazanych wyżej postępowań stanowi odrębną sprawę administracyjną. Dlatego też, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.