I SA/Bk 394/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 maja 2015 r. wniosku H. s.c. J. M., w J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi H. s.c. J. M., w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: marzec, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2009 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; , W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: marzec, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2009 r., skarżący: J. M., prowadzący działalność gospodarczą H. s.c. w J., wnieśli o wstrzymanie jej wykonania. Wskazali, że kwoty podatku nałożone przez organy podatkowe są dla nich bardzo duże i na dzień dzisiejszy wpłata tak dużych sum przekracza ich możliwości finansowe. Skarżący wyjaśnili dodatkowo egzekwowanie powyższych kwot spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenie skutków. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak: NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Brak zatem we wniosku argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (postanowienia NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FZ 167/06 oraz z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Istotne jest również, że sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona zaś dokumentacja sprawy może posłużyć jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w omówionym art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący uzasadniając złożony wniosek ograniczyli się wyłącznie do stwierdzenia, iż wykonanie decyzji przekracza ich możliwości finansowe, a w konsekwencji może narazić ich na egzekucję poprzez zajęcie rachunków bankowych. Takie uzasadnienie wniosku nie pozwala jednak Sądowi na jego uwzględnienie, gdyż dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji istotne znaczenie mają, jak to już wyżej podkreślono, rzeczywiste skutki wynikające z wykonania określonej decyzji, a takich skarżący nie przestawili. Brak szczegółowego przedstawienia obecnej sytuacji finansowej prowadzonej przez skarżących spółki, rozmiaru prowadzonej działalności, składników jej majątku, nie pozwala sądowi na ocenę, czy wykonanie decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ponadto o niebezpieczeństwie wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może świadczyć, jak wywodzą to skarżący, sama w sobie wysoka wartość przedmiotu zaskarżenia. Również ogólne powołanie się na groźbę niewypłacalności nie może być wystarczającą przesłanką do zastosowania wnioskowanej ochrony. Należy również podkreślić, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego wykonania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia