I SA/Bk 437/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. oddala skargę Decyzją z [...] czerwca 2009 r. nr [...], Prezydent Miasta B. ustalił S. C. i S. C. wysokość podatku od nieruchomości na 2009 r. w kwocie [...] zł, przy zastosowaniu stawki podatkowej od gruntów pozostałych – [...] zł od 1 m2, od budynków lub ich części pozostałych – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] sierpnia 2009 r. nr [...] W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że małżeństwo Państwa C. posiada prawo własności do części działki gruntów nr geod. [...] położonej w B. przy ul. S. [...], w udziale [...] w odniesieniu do garażu nr [...] i w udziale [...] do lokalu mieszkalnego. W budynku mieszkalnym wielorodzinnym pod wyżej wymienionym adresem jest samodzielny wyodrębniony lokal o funkcji niemieszkalnej o pow. użytkowej [...] m2. Z treści aktu notarialnego - jako umowy o ustanowienie odrębnej własności lokalu i umowy sprzedaży - wynika, że doszło do ustanowienia i sprzedaży na rzecz S. i S. małżonków C. odrębnej własności samodzielnego lokalu - garażu nr [...], znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym w B. przy ul. S. nr [...]. W świetle przedstawionych dowodów, zdaniem SKO, niewątpliwie nastąpiło wyodrębnienie samodzielnego lokalu o funkcji użytkowej niemieszkalnej, tj. lokalu, który nie zaspakaja podstawowej potrzeby bytowej w zakresie zamieszkiwania. Odrębność tego lokalu, przeznaczonego na cele niemieszkalne, a który jest lokalem - garażem, nie może być więc postrzegana jako część lokalu mieszkalnego. W sytuacji, gdy garaż jest samodzielnym lokalem niemieszkalnym, to podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek przewidzianych dla budynków lub ich części pozostałych, o jakich mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. "e" ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 121, poz. 844 ze zm., dalej w skrócie "u.p.o.l."). Na powyższą decyzję S. C. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając organowi błędną ocenę stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że lokal garażowy będący przedmiotem opodatkowania stanowi samodzielny i odrębny lokal od budynku mieszkalnego. Zdaniem Skarżącego doszło również do naruszenia prawa materialnego, poprzez niezastosowanie do opodatkowania lokalu garażowego art. 5 ust. 2 lit. "a" u.p.o.l., wskutek błędnej oceny stanu faktycznego oraz błędnego rozumienia znaczenia pojęcia "samodzielność lokalu" i pojęcia "odrębność lokalu". Skarżący zarzucił także naruszenie zasady praworządności, wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP i art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej w skrócie: "o.p.") W ocenie Skarżącego wysokość podatku powinna być wyliczona jak dla budynków mieszkalnych lub ich części. Przedmiotowy lokal garażowy jest położony w kondygnacji podziemnej budynku mieszkalnego. Każdy z wyodrębnionych w tym budynku lokali jest częścią budynku mieszkalnego, a nie jest odrębny i samodzielny od budynku, jak stwierdzono w decyzji SKO. W związku z powyższym Skarżący wniósł o uchylenie decyzji obu instancji w części dotyczącej opodatkowania lokalu garażowego. W odpowiedzi na skargę, SKO w B., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie. Wyrokiem z 9 grudnia 2009 r., sygn. I SA/Bk 454/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę S. C. Zdaniem Sądu, organy zasadnie przyjęły, że sporny lokal (garaż), stanowiący odrębną własność, stosownie do art. 3 ust. 5 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. "e" u.p.o.l., powinien być opodatkowany podatkiem od nieruchomości, przy zastosowaniu stawki podatkowej od budynków lub ich części pozostałych, a nie jak od budynków lub ich części mieszkalnych. Na skutek skargi kasacyjnej S. C., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 12 października 2011 r., sygn. II FSK 733/11, uchylił wymieniony wyżej wyrok WSA w Białymstoku i przekazał temu Sadowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. NSA - inaczej niż Sąd I instancji - stwierdził, że garaż stanowiący część budynku mieszkalnego podlega, jako ta część, opodatkowaniu na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 1 a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., z zastosowaniem stawki podatkowej przewidzianej dla części budynku mieszkalnego, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, o których mowa w ustawie o własności lokali, pomimo tego że na mocy tej ustawy mogą stanowić odrębne nieruchomości, są faktycznie częściami określonego budynku mieszkalnego i z powodu wzmiankowanego wyodrębnienia nie przestają nimi być. Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skargę należało oddalić. Istota powstałego w tej sprawie sporu dotyczy wykładni przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. i sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, usytuowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e u.p.o.l., czy też wg stawki z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. Co prawda w wydanym w tej sprawie wyroku NSA jednoznacznie stwierdził, że garaż stanowiący część budynku mieszkalnego podlega, jako ta część, opodatkowaniu na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 1 a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., z zastosowaniem stawki podatkowej przewidzianej dla części budynku mieszkalnego, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l., to należy jednak zauważyć, że całkowicie odmienny pogląd został następnie wyrażony w uchwale 7 sędziów NSA z 27 lutego 2012 r., sygn. II FPS 4/11. Otóż w uchwale tej NSA stwierdził, cyt.: "W świetle art. 2 ust.1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844, ze zm.) garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, usytuowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) tej ustawy." Pogląd ten jest całkowicie zbieżny ze stanowiskiem prezentowanym dotychczas przez WSA w Białymstoku. Choć zgodnie z art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej w skrócie "p.p.s.a.") Sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, to jednak, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w innej uchwale 7 sędziów z 30 czerwca 2008 r., (I FPS 1/08), jeśli przed ponownym rozpoznaniem sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny, Naczelny Sąd Administracyjny podejmie w innej sprawie uchwałę w trybie art. 269 p.p.s.a. zawierającą odmienną wykładnię prawa, to w tym zakresie wykładnia dokonana w wyroku uchylającym przestaje wiązać. Z powołanej uchwały NSA wynika, że w przypadku kolizji pomiędzy wykładnią prawa wyrażoną w wyroku NSA uchylającym wyrok Sądu I instancji a wykładnią wskazaną w uchwale podjętej przez powiększony skład NSA, sądy powinny kierować się stanowiskiem zaprezentowanym w uchwale. W tej sytuacji orzekający ponownie w tej sprawie Sąd, kierując się poglądem wyrażonym w cyt. uchwale NSA z 27 lutego 2012 r., sygn. II FPS 4/11 – potwierdzającym słuszność stanowiska prezentowanego dotychczas przez WSA w Białymstoku – stwierdza, że nie doszło w tej sprawie do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. "e" u.p.o.l. Organy podatkowe zasadnie przyjęły, że sporny lokal (garaż), stanowiący odrębną własność, powinien być opodatkowany podatkiem od nieruchomości przy zastosowaniu stawki podatkowej od budynków lub ich części pozostałych, a nie jak od budynków lub ich części mieszkalnych. Podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji nie mogły też stanowić pozostałe zarzuty skargi, dotyczące naruszenia art. 2 Konstytucji RP, art. 120, art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 o.p. Tak jak wyjaśniał to Sąd przy pierwszym rozpoznaniu tej sprawy organy podatkowe wydając w sprawie decyzje działały w granicach prawa. Prawidłowo ustaliły stan faktyczny, opierając się na danych z "Rejestru lokali", stanowiącego dokument urzędowy. Z rejestru tego jednoznacznie wynika, że przedmiotowy lokal – garaż, stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, z uwagi na fakt, iż stanowi w nomenklaturze ewidencyjnej lokal niemieszkalny. Stosownie do treści art. 21 ust. 1 w związku z art. 2 pkt 8 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, organ podatkowy przy wymiarze podatku od nieruchomości w zakresie między innymi przedmiotu opodatkowania, jest związany zapisem zawartym w ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości). Jedynie wykazanie przez właścicieli nieruchomości, wadliwości zapisu w ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości), może skutkować jego odrzuceniem w całości lub w części, przy dokonywaniu wymiaru podatku od nieruchomości za dany rok. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.