I SA/Bk 438/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi I. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie zawieszenia postępowania kontrolnego postanawia odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z 29 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę I. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] września 2011 r. nr [...], wydane w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie zawieszenia postępowania kontrolnego. Powodem było nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie wyznaczonym przez Sąd. Rozstrzygnięcie to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej 2 stycznia 2012 r. W piśmie z 9 stycznia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w tej sprawie. Przypomniał, że wezwanie do jego uiszczenia zostało doręczone stronie w sposób zastępczy, po dwukrotnym awizowaniu przesyłki pod adresem wskazanym w skardze. Wskazał jednak, powołując się na wyjaśnienia skarżącej i jej małżonka, iż w skrzynce pocztowej nie było żadnego dokumentu awizującego przesyłkę. W ocenie pełnomocnika istnieje duże prawdopodobieństwo, że listonosz mógł go źle umieścić i mógł zostać zniszczony przez działania atmosferyczne. Strona działając w przeświadczeniu, że nie ma żadnej przesyłki, nie mogła więc udać się na pocztę w celu jej odbioru. Dlatego też nie ma winy w przekroczeniu terminu. Do wniosku dołączony został dowód uiszczenia wpisu sądowego. Postanowieniem z 23 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przywrócił skarżącej termin do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie uznając, iż okoliczności wskazane we wniosku uprawdopodobniają brak winy strony w uchybieniu tego terminu. Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej w B., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 lutego 2012 r. sygn. akt II FZ 145/12 uchylił zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - w dalszej części powoływanej w skrócie "u.p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 u.p.p.s.a.). W ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku nie dają podstawy do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy strony w uchybieniu terminowi podlega natomiast ocenie z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Tymczasem skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Za takie nie można uznać gołosłownych twierdzeń o braku awizo w skrzynce pocztowej. W przeciwnym razie, jak podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w tej sprawie postanowieniu, przekreślałoby to istotę instytucji doręczenia zastępczego i sens istnienia terminów procesowych w ogóle, gdyż dla ich przywrócenia wystarczałoby podanie przez stronę, że listonosz nie pozostawił awizo przesyłki, od doręczenia której rozpoczyna się bieg terminu do dokonania czynności procesowej. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepisy art. 86 § 1 oraz 87 § 1 i 2 u.p.p.s.a.