I SA/Bk 440/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant referent stażysta Mateusz Kownacki, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 października 2016 r. sprawy ze skargi E. Spółki z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2015 roku oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. rozliczył "E." Sp. z o.o. w B. podatek od towarów i usług za luty 2015 r. w sposób odmienny, aniżeli zadeklarowała to Spółka. Organ pierwszej instancji zakwestionował korektę podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu dokonania przez Spółkę "E." dostawy towarów w przypadku wierzytelności od "M." Sp. z o.o. Stwierdzono, że nie został spełniony warunek określony w art. 89a ust. 1 i 2 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej w skrócie: "u.p.t.u."), tj. na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, dłużnik nie był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Po rozpatrzeniu odwołania Spółki, Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy podatnik miał prawo do korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności od "M." Sp. z o.o. Dyrektor Izby Skarbowej przedstawił zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności uregulowane w przepisach art. 89a i art. 89b u.p.t.u. W dalszej kolejności stwierdził, że skarżąca Spółka w deklaracji VAT-7 za luty 2015 r. złożonej w dniu [...] marca 2015 r., dokonała korekty podstawy opodatkowania na kwotę 20.220.418,70 zł oraz podatku należnego na kwotę 4.650.696,30 zł w związku z nieściągalnością wierzytelności za towary sprzedane "M." Sp. z o.o. W wyniku kontroli Spółka dokonała korekty rozliczenia podatku od towarów i usług za luty 2015 r. W złożonej deklaracji korygującej nie uwzględniła korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności od "M." Sp. z o.o. Następnie w dniu [...] maja 2015 r. Spółka złożyła kolejną korektę deklaracji VAT-7 za luty 2015 r., w której ponownie dokonała korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w związku z nieściągalnością wierzytelności. Do tej korekty Spółka załączyła zawiadomienie o skorygowaniu podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego (VAT-ZD), wykazując w nim dane identyfikacyjne dłużnika, kwoty korekty - 20.220.418,70 zł (podstawa opodatkowania), 4.650.696,70 zł (podatek należny) oraz wykaz faktur VAT, za które nie otrzymała zapłaty należności. Korekta dotyczy faktur wystawionych na rzecz spółki "M.". Termin płatności wierzytelności, wynikających z tych dokumentów został ostatecznie ustalony na podstawie porozumienia z dnia [...] marca 2014 r. zawartego pomiędzy skarżącą Spółką, a "M.", zawiera termin płatności faktur (wymienionych w załączniku nr 2) do dnia [...] września 2014 r. Zatem upływ 150 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie przypada na dzień [...] lutego 2015 r. Organ odwoławczy zauważył, że z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] października 2015 r. wynika, że "M." Sp. z o.o. na podstawie art. 96 ust. 9 u.p.t.u. została wykreślona z rejestru podatników VAT z dniem [...] lutego 2015 r. Zaświadczenie o tym fakcie (z dnia [...] marca 2015 r.) wydano spółce "E." na jej wniosek. Na dzień poprzedzający złożenie deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, dłużnik skarżącej Spółki nie był zarejestrowany jako podatnik VAT-czynny. Zatem nie doszło do spełnienia warunku określonego w art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. a u.p.t.u., uprawniającego do korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności. Rozpoznając niniejszą sprawę, Dyrektor Izby Skarbowej zauważył również inne okoliczności świadczące o braku możliwości korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego za luty 2015 r. Analizując załączniki do porozumienia, którym przedłużono termin płatności z faktur na [...] września 2014 r., z zestawieniem faktur objętych korektą, organ stwierdził istotne różnice. Faktury VAT, wyszczególnione w załączniku nr [...] do protokołu kontroli podatkowej z [...] kwietnia 2015 r. pod poz.: [...], [...] i jednocześnie ujęte w zawiadomieniu o skorygowaniu podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego, załączonym do korekty deklaracji VAT-7 za luty 2015 r. skarżącej Spółki nie występują w załączniku do porozumienia. Oznacza to, że termin płatności w przypadku tych faktur nie został zmieniony porozumieniem i faktury te nie mogą zostać objęte korektą za luty 2015 r. Ponadto organ zauważył, iż w załącznikach do porozumienia nr 1 (wykaz faktur, dotyczący zbytych wierzytelności) i nr 2 (wykaz faktur z przesuniętym terminem płatności) wykazano trzy te same faktury VAT z [...] listopada 2013 r. tj. [...]. Jeżeli więc te faktury dotyczą zbytych wierzytelności to jest to kolejna przesłanka świadcząca o braku możliwości korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego z tych faktur z tych faktur wynikających. Zdaniem organu odwoławczego okoliczność, że spółka "M." figurowała w Krajowym Rejestrze Sądowym, widniały tam dane prezesa jej zarządu, a od dnia [...] marca 2015 r. posiadała pełnomocnika w postaci nadzorcy sądowego nie zmieniają faktu, że w dniu [...] lutego 2015 r. spółka ta została wykreślona z rejestru podatników VAT. Wątpliwości organu nie wzbudziła ponadto kwestia podstawy prawnej i zastosowanej procedury wykreślenia z rejestru podatników. Powyższe było czynnością materialnotechniczną i z uwagi na przesłanki zawarte w art. 96 ust. 9 u.p.t.u., wbrew opinii strony nie wymagało wydawania decyzji lub postanowienia. W opinii organu nie można zgodzić się również z tezą, że dokonywanie przez komornika sprzedaży majątku spółki "M." i odprowadzanie podatku do właściwego organu podatkowego świadczy o tym, że spółka "M." była i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem Spółka wywiodła skargę do tut. Sądu. Działający w jej imieniu pełnomocnik zarzucił naruszenie: 1) art. 89a ust. 1 i ust. 2 pkt 3 lit. a) oraz art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u., poprzez błędną ich wykładnię spowodowaną nieprawidłowo ustalonym stanem faktycznym; 2) art. 120, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm. – dalej: "o.p.). Autor skargi wniósł o uchylenie w całości rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Skarbowego. Zdaniem pełnomocnika Spółki zebrany materiał dowodowy nie potwierdza, że dłużnik – "M." Sp. z o.o. - został skutecznie wykreślony z rejestru czynnych podatników VAT. W ocenie Spółki w przedmiotowej sprawie nie mogły być podjęte skuteczne czynności sprawdzające wskazujące na fakt, że dłużnik nie istnieje lub mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się z podatnikiem albo jego pełnomocnikiem. Z danych uzyskanych w Krajowym Rejestrze Sądowym (informacja z dnia [...] maja 2015 r.) wynika, że spółka "M." do dnia dzisiejszego nie została zlikwidowana, ani też nie została wykreślona z tego rejestru. Z materiałów zebranych w niniejszej sprawie nie wynika, aby Naczelnik Urzędu Skarbowego podjął działania wyjaśniające w zakresie tego, kto jest osobą reprezentującą spółkę "M.". Od dnia [...] lutego 2015 r. spółka ta posiada ponadto pełnomocnika w osobie nadzorcy sądowego, ustanowionego przez Sąd Rejonowy w B. Naczelnik Urzędu Skarbowego nie wskazuje, iż podjął próby skontaktowania się z tym pełnomocnikiem. Strona skarżąca zauważyła również, że w związku z prowadzonymi postępowaniami egzekucyjnymi, komornicy prowadzący w/w postępowania wystawiali w imieniu i na rzecz spółki "M." stosowne faktury jak również odprowadzali na rachunek organu należny podatek od towarów i usług. Powyższe świadczy o tym, że K. Urzędu Skarbowego miał pełną wiedzę, że spółka "M." istnieje, a zatem brak jest formalnych podstaw do jej wykreślenia z rejestru VAT. Autor skargi zwrócił także uwagę na niespójności informacji przekazanych przez tegoż Naczelnika, związane z podstawą wykreślenia "M." Sp. z o.o. z rejestru podatników VAT czynnych. W przedmiotowej sprawie żadna decyzja o wykreśleniu dłużnika skarżącej Spółki nie została wydana i doręczona, w związku z czym rzekoma czynność wykreślenia nie mogła być skuteczna. Odnosząc się do stanowiska organu, iż inne okoliczności świadczą o braku możliwości korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego za luty 2015 r. strona Skarżąca stwierdziła, iż nie mogą one mieć wpływu na prawidłowość oraz skuteczność dokonanej przez spółkę "E." korekty z tytułu "ulgi na złe długi". Powyższe okoliczności nie były kwestionowane lub wręcz podnoszone, ani na etapie postępowania kontrolnego, ani na etapie postępowania podatkowego i decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Dyrektor Izby Skarbowej nie przeprowadził w tym zakresie żadnego postępowania, mającego na celu wyjaśnienie powyższych okoliczności z góry zakładając, iż okoliczności te świadczą o nieuprawnionym działaniu skarżącej Spółki. Przytoczone przez Dyrektora Izby Skarbowej porozumienie z dnia [...] marca 2014 r. dotyczyło przedłużenia do [...] września 2014 r. wszystkich płatności (zaległości) jakie miał dłużnik - spółka "M." – w stosunku do wierzyciela – "E." Sp. z o.o. z tytułu zrealizowanych dostaw węgla. Tym samym niezależnie od tego, czy w załączniku zostały wypunktowane wszystkie faktury, czy też ze względów technicznych niektóre z nich nie zostały tam wymienione, to nie zmienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, iż terminy płatności wszystkich faktur, dotyczących zaległości "M." zostały przesunięte na [...] września 2014 r. Podobnie fakt, iż w załącznikach do porozumienia nr 1 i 2 wykazano trzy te same faktury VAT nie może w ocenie Skarżącej przesądzać o braku możliwości dokonania korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego z tych faktur wynikających. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sportu w rozpatrywanej sprawie było zakwestionowanie prawa skarżącej Spółki do korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności od "M." Sp. z o.o. Organy podatkowe obu instancji uznały, że prawa do takiej korekty skarżąca Spółka nie miała z uwagi na to, że nie został spełniony warunek określony w art. 89a ust. 1 i 2 pkt 3 lit. a u.p.t.u. Organ odwoławczy stwierdził dodatkowo brak uprawnienia Spółki w tym zakresie, z powodu nie spełnienia warunku z art. 89a ust. 1a u.p.t.u. oraz wobec zbycia części wierzytelności. Zdaniem Sądu rację w tym sporze należy przyznać organom podatkowym. Zgodnie z art. 89a ust. 1 u.p.t.u. podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona. W myśl art. 89a ust. 1a u.p.t.u., nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Stosownie do treści art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. a u.p.t.u., przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1 wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni. Przepis art. 89a ust. 3 u.p.t.u. stanowi, że korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie. Zdaniem Sądu, przeprowadzone w tej sprawie postępowanie wykazało ponad wszelką wątpliwość, że dłużnik skarżącej Spółki został wykreślony z rejestru podatników VAT z dniem [...] lutego 2015 r. Powyższe potwierdza pismo Naczelnika K. Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2015 r. oraz zaświadczenie wydane przez ten organ w dniu [...] marca 2015 r. na wniosek spółki "E.". W ww. piśmie Naczelnik K. Urzędu Skarbowego jednoznacznie informuje, że "M." Sp. z o.o. na podstawie art. 96 ust. 9 u.p.t.u. została wykreślona z rejestru podatników VAT z dniem [...] lutego 2015 r. Strona skarżąca próbuje podważać skuteczność wspomnianego wykreślenia jej dłużnika z rejestru podatników VAT. W tym celu prowadzi wywód wskazujący na dalsze funkcjonowanie spółki "M.", co ma wynikać z danych uzyskanych w KRS. Podnosi, że spółka ta ma od [...] lutego 2015 r. ustanowionego nadzorcę sądowego. Dodaje, że komornicy podczas postępowania egzekucyjnego wystawiali w imieniu i na rzecz spółki "M." faktury VAT i odprowadzali należny podatek. To wszystko świadczyć ma o braku formalnych podstaw do wykreślenia tej spółki z rejestru podatników VAT. Ponadto strona zwraca uwagę na nieścisłości w informacji przekazanej przez Naczelnika K. Urzędu Skarbowego i wskazuje, że wynika z niej, iż faktyczną podstawą do wykreślenia ww. podmiotu z rejestru podatników VAT był art. 97 ust. 15 u.p.t.u., co powoduje, że wykreślenie powinno przybrać formę decyzji. Strona odwołuje się dodatkowo do interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia [...] marca 2016 r., dotyczącej rozliczeń podatku VAT z tytułu sprzedaży majątku dłużnika "M.". Konkluzja skarżącej Spółki jest taka, że wykreślenie "M." z rejestru podatników VAT było sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa. Odnosząc się do powyższych okoliczność Sąd stwierdza, że pozostają one bez wpływu na wynik tej sprawy. Jak już wyżej zaznaczono, z pisma Naczelnika K. Urzędu Skarbowego jednoznacznie wynika, że "M." Sp. z o.o. została wykreślona z rejestru podatników VAT z dniem [...] lutego 2015 r. Podstawę ku temu stanowił zaś art. 96 ust. 9 u.p.t.u. Wykreślenie podmiotu z rejestru podatników VAT na tej podstawie odbywa się, nie w drodze decyzji, lecz jest czynnością materialno-techniczną, która może być skontrolowana przez sąd administracyjny w odrębnym postępowaniu. W rozpatrywanym przypadku badane było prawo do skorzystania przez wierzyciela z tzw. ulgi na złe długi. Jedną z przesłanek do skorzystania z tej ulgi jest pozostawanie przez dłużnika podmiotem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny w momencie, który ustawa identyfikuje jako dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1 art. 89a u.p.t.u. Niezależnie od powyższego należy zgodzić się z argumentacją organu, że takie okoliczności jak figurowanie spółki "M." w KRS, posiadanie przez ten podmiot pełnomocnika w postaci nadzorcy sądowego, nie zmieniają faktu, że w dniu [...] lutego 2015 r. spółka ta została wykreślona z rejestru podatników VAT. Na uwzględnienie nie mogła zasługiwać również argumentacja strony, że dokonywanie przez komornika sprzedaży majątku jej dłużnika i odprowadzanie podatku do właściwego organu podatkowego świadczyło o tym, że spółka "M." była i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dyrektor Izby Skarbowej słusznie zauważył, że komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne są płatnikami (a nie podatnikami) odprowadzanego podatku od dokonywanej w drodze egzekucji dostawy towarów, będących własnością dłużnika. Z pisma komornika sądowego wynika, że wystawił on dwie faktury w czasie kiedy spółka "M." faktycznie była podatnikiem, zaś po wykreśleniu jej z rejestru podatników VAT wystawiał już tylko zaświadczenia o nabyciu przedmiotu licytacji. Odnosząc się natomiast do interpretacji indywidualnej Ministra Finansów, na którą powołano się w skardze, Sąd zauważa, że dotyczy ona zdarzenia przyszłego w postaci sprzedaży komorniczej nieruchomości. Podzielić należy stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że jest to zagadnienie odrębne, które nie ma wpływu na rozpatrywaną sprawę. Mając na uwadze powyższe Sąd w pełnie zgodził się z organami, że w sprawie tej nie został spełniony warunek określony w art. 89a ust. 1 i 2 pkt 3 lit. a u.p.t.u., co stanowiło podstawę do zakwestionowania dokonanej przez skarżącą Spółkę korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności od "M." Sp. z o.o. W dniu składanych korekt skarżąca Spółka posiadała wiedzę o wykreśleniu dłużnika z rejestru podatników VAT. Niezasadne są zatem zarzuty art. 89a ust. 1 i 2 pkt 3 lit. a u.p.t.u. i art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. Status danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług jest kategorią obiektywną, niezależną w szczególności od rejestracji dla potrzeb tego podatku. Niewątpliwie podmiot niezarejestrowany jako podatnik VAT może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanym przypadku jednak to nie obiektywna okoliczność bycia podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u. ma dominujące znaczenie, tylko istotny jest fakt, czy Spółka i jej dłużnik na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni. Istotny jest zatem status podatnika jako zarejestrowanego. Pozbawione podstaw okazały się również zarzuty kwestionujące prawo organu odwoławczego do zidentyfikowania innych okoliczności świadczących o braku możliwości korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego, bez przeprowadzenia w tej kwestii postępowania dowodowego i wbrew temu, że powyższe okoliczności nie były kwestionowane i podnoszone na etapie postępowania kontrolnego ani postępowania podatkowego oraz w decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Odpowiadając na takie argumenty Sąd zauważa, że wyrażona w art. 127 o.p. zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego wymaga, aby w wyniku odwołania sprawa podatkowa była w całości przedmiotem rozpatrzenia przed organem drugiej instancji. Istota postępowania odwoławczego polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, która była przedmiotem rozpatrzenia i rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie może się ograniczyć do kontroli decyzji organu pierwszej instancji, obejmującej np. jedynie niektóre elementy stanu faktycznego lub prawidłowość przyjętej podstawy prawnej. Wymieniony organ jest bowiem obowiązany ponownie rozpatrzyć sprawę i wydać decyzję, dążąc do tego, aby zawarte w niej rozstrzygnięcie załatwiało merytorycznie sprawę (zob. S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. M. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz do art. 233, WK 2015). Powyższe nie wyklucza zatem zweryfikowania zebranego przed organem pierwszej instancji materiału dowodowego pod kątem istnienia innych przyczyn uniemożliwiających skarżącej Spółce korektę podstawy opodatkowania i podatku należnego. Dyrektor Izby Skarbowej rozpoznając sprawę w drugiej instancji ocenił zebrane już dowody i dodatkowo wskazał na okoliczności nie przedstawione w decyzji pierwszoinstancyjnej, które przemawiały za pozbawieniem strony skarżącej prawa do skorzystania z tzw. ulgi na złe długi. Została zatem zachowana reguła dwuinstancyjności postępowania rozumiana jak wyżej. W tej kwestii trzeba zauważyć, że organ odwoławczy zestawił faktury objęte korektą z załącznikiem do porozumienia zawartego pomiędzy skarżącą Spółką a "M.". Okazało się, że niektóre faktury ujęte w zawiadomieniu o skorygowaniu podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego, nie występują w załączniku do ww. porozumienia. Tym samym Dyrektor Izby Skarbowej trafnie skonkludował, że termin płatności w przypadku tych faktur nie został zmieniony porozumieniem i faktury te nie mogą zostać objęte korektą za luty 2015 r. z uwagi na to, że nie został spełniony warunek z art. 89a ust. 1a u.p.t.u. Nieuprawnione są wnioski pełnomocnika, że porozumienie z dnia 26 marca 2014 r. dotyczyło przedłużenia do dnia [...] września 2014 r. wszystkich płatności (zaległości) jakie miał dłużnik - spółka "M." - w stosunku do wierzyciela. Wspomniane porozumienie w § 3 ust. 2 stanowi, że "W wykonaniu postanowienia zawartego w ust. 2 E. przesuwa termin wymagalności faktur wskazanych w załączniku nr 2 do niniejszego porozumienia na dzień [...] września 2014 r.". Wobec tego w stosunku faktur nie ujętych w tym załączniku, co do których nie zmieniono terminu płatności, Spółce nie przysługiwało prawo do korekty deklaracji za luty 2015 r. Podobnie należało ocenić stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, który zwrócił uwagę na to, że w załącznikach do porozumienia, z których jeden stanowi - wykaz faktur, dotyczący zbytych wierzytelności, a drugi - wykaz faktur z przesuniętym terminem płatności, ujęte zostały trzy te same faktury VAT. Wobec powyższego nie może ulegać wątpliwości, że w świetle art. 89a ust. 3 u.p.t.u. Spółka nie mogła skorygować podstawy opodatkowania i podatku należnego wynikających z tych faktur. Zgodnie z tą regulacją korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Orzeczono zatem jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).