I SA/Bk 448/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Protokolant stażysta Mateusz Kownacki, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2013 roku oddala skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] Naczelnik D. Urzędu Skarbowego w B. dokonał rozliczenia A. S. (dalej: "Skarżący") podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r. Organ w wyniku przeprowadzonego postępowania stwierdził, że wystawiona przez niego faktura VAT nr [...] z wykazanym podatkiem naliczonym w wysokości 141.327,02 zł nie dokumentuje faktycznych czynności, a zatem faktura ta nie może stanowić podstawy do ujęcia jej w rozliczeniu podatku VAT (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej: "u.p.t.u."). Decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ ustalił, że z dniem [...] marca 2010 r. Skarżący rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej PHU R. z siedzibą w B. przy ul. W. [...]. Przedmiotem prowadzonej działalności była m.in. sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana, sprzedaż hurtowa odzieży i obuwia oraz sprzedaż detaliczna zegarków, zegarów i biżuterii prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach. W kontrolowanym okresie był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na spornej fakturze jako sprzedawca widnieje firma PHU "L." s.c. A K., A. S., jako nabywca - Skarżący, a jako przedmiot sprzedaży - biżuteria złota w ilości 15.050,60 g. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zebrany w sprawie materiał dowodzi, że sporna faktura nie odzwierciedla rzeczywistej transakcji sprzedaży pomiędzy wskazanymi w niej podmiotami. Organ zauważył też, że faktura ta została przedstawiona przez pełnomocnika Skarżącego dopiero przy piśmie z dnia [...] marca 2013 r., stanowiącego zastrzeżenia do protokołu kontroli. Pełnomocnik wskazał, że faktura ta dokumentuje nabycie w dniu [...] lutego 2010 r. wyrobów jubilerskich od spółki cywilnej L. Organ ustalił, że Skarżący od 1999 r. do [...] marca 2010 r. był wspólnikiem spółki cywilnej PHU L.. W dniu [...] lutego 2010 r., przed wystąpieniem ze spółki cywilnej L., Skarżący pobrał z magazynu spółki 20.058,60 g wyrobów ze złota próby 585. Przedmiotowe wyroby ze złota potraktował jako rozliczenie udziału w dochodach Spółki. Z uwagi na powyższe A. K. w imieniu PHU L. s.c. wystawiła w dniu [...] marca 2010 r. fakturę wewnętrzną nr [...] na kwotę brutto 1.019.315,88 zł (wartość netto 835.504,83 zł, podatek VAT 183.811,05 zł). Jako tytuł wystawienia faktury wewnętrznej wpisano "towar zabrany przez wspólnika (p. A. S.) bez wiedzy i zgody współwłaściciela", jako datę transakcji wskazano dzień [...] lutego 2010 r, natomiast jako przedmiot czynności opodatkowanej - biżuterię złotą różną pr. 585 o łącznej wadze 20.058,60 gramów. Spółka cywilna L. ujęła przedmiotową fakturę wewnętrzną w ewidencji sprzedaży za luty 2010 r. Skarżący tej faktury nie otrzymał. Skarżący - nie będąc już wspólnikiem Spółki L., ale będąc nadal w posiadaniu pieczątki tej firmy - wystawił dokument nazwany jako duplikat faktury wewnętrznej nr [...], w której ujął datę [...] czerwca 2013 r. Treść tego dokumentu nie odpowiadała w pełni treści faktury wewnętrznej nr [...]- jako datę wystawienia wskazano [...] lutego 2010 r. (na oryginale [...] marca 2010 r.), podano wartość kwoty netto 835.504,00 zł, podatek VAT 183.810,88 zł (na oryginale wystawionym przez Spółkę wartość netto 835.504,83 zł, podatek VAT 183.811,05 zł). Ponadto Skarżący wystawił fakturę korygującą nr [...] do faktury wewnętrznej nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. Faktura korygująca opiewa na kwotę netto (-) 193.108,48 zł, podatek VAT (-) 42.483,86 zł i jest datowana na [...] czerwca 2013 r. Zarówno duplikat faktury wewnętrznej nr [...], jak i fakturę korygującą nr [...] tę fakturę wewnętrzną, Skarżący zarejestrował w ewidencji zakupów za czerwiec 2013 r. Organ odwoławczy, podzielając stanowisko organu I instancji co do zawyżenia przez Skarżącego podatku naliczonego, wskazał na brak podstaw do uwzględnienia w rozliczeniu za kontrolowany okres kwoty wynikającej z tzw. duplikatu faktury wewnętrznej nr [...], który został wystawiony przez Skarżącego, który posłużył się pieczątką firmy L., której nie był już wspólnikiem. Co prawda w późniejszym okresie dokonał on korekty tej faktury, to jednak nie wyeliminował jej w całości. W dalszym ciągu - do dnia kontroli - z prowadzonego rejestru, a także rozliczenia w deklaracji VAT-7 wynikało, iż został zawyżony podatek naliczony o kwotę 141.327 zł. Organ zauważył, że po zakończeniu kontroli Skarżący przedłożył fakturę korygującą nr [...] do faktury wewnętrznej na kwotę VAT (-141.327 zł) oraz przedstawił kolejną fakturę nr [...] z podatkiem naliczonym 141.327 zł. Organ stwierdził, że dokonane w sprawie ustalenia miały wpływ na ocenę rzetelności prowadzonych przez Skarżącego ewidencji. Organ odwoławczy nie uwzględnił zarzutów odwołania. Odnosząc się do zarzutów co do postanowienia o włączeniu do akt postępowania wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia [...] października 2015 r., sygn. akt [...] organ wskazał, że w wyroku tym Sąd stwierdził, że Skarżący sfałszował fakturę VAT nr [...] z [...] lutego 2010 r., a zatem dokument, który ujął w ewidencji zakupów za czerwiec 2013 r. Wyrok ten jest zatem kolejnym dowodem potwierdzającym nierzetelność faktur zarejestrowanych w ewidencji zakupów. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto wniósł o: - przeprowadzenie przez Sąd dowodu z dokumentów urzędowych tj. postanowienia Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w B. nr [...] z dnia [...] stycznia 2017r. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia okresów, za które wyłącza się naliczanie odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r. oraz ostatecznego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017r. utrzymującego w mocy powyżej wymienione postanowienie organu podatkowego, w przedmiocie ustalenia, czy zasadnie organ odwoławczy określił w skarżonej decyzji z dnia [...] marca 2017r., iż odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r. winny zostać naliczone bez przerw w ich naliczaniu na zasadach określonych w art. 54 § 1 pkt 7 o.p., jako wskazuje Naczelnik D. Urzędu Skarbowego w B. ww postanowieniu z dnia [...] stycznia 2017r. mając za podstawę skarżoną decyzję, - włączenie do akt postępowania akt postępowania karnego prowadzonego przez Sąd Okręgowy w B. pod sygnaturą akt [...] oraz o przeprowadzenie dowodu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku. z powyżej wymienionych akt w zakresie ustalenia, czy faktycznie z akt ww postępowania karnego wynika, iż Skarżący sfałszował fakturę nr [...] z dnia [...] lutego 2010r. dokumentującą nabycie przez niego wyrobów jubilerskich od spółki cywilnej L. w dniu [...] lutego 2010r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 106 ust. oraz art. 109 ust. 3 u.p.t.u. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2013r., poprzez ich błędne zastosowanie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. w sytuacji, gdy przepisy te nie powinny znajdować zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż Skarżący prawidłowo prowadził ewidencję dla celów podatku od towarów i usług w czerwcu 2013 r., a podatek naliczony w kwocie 141.327.02 zł prawidłowo odliczył od podatku należnego za czerwiec 2013r., dysponując prawidłowo wystawioną fakturą odzwierciedlającą rzeczywiste nabycie przez niego wyrobów jubilerskich, które następnie sprzedał w ramach prowadzonej samodzielnej działalności gospodarczej po czerwcu 2013r., 2) art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 3 a pkt 4 lit. a u.p.t.u. poprzez odmowę zastosowania art. 86 ust. 1 u.p.t.u. oraz zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. w stanie faktycznym, w którym przepis ten nie ma zastosowania; art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c u.p.t.u. poprzez jego błędną wykładnię przez organ odwoławczy, polegającą na przyjęciu, że ww przepisy winny być interpretowane w ten sposób, że prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje, gdyż łącznie nie spełnił on następujących przesłanek: a) po pierwsze, transakcja z dnia [...] lutego 2010r., pomimo ustalenia, iż spełnia formalne przesłanki przewidziane w odpowiednich przepisach Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej Dz. .U. UE z 2006 nr 347/1 ze zm.) oraz ustawodawstwa krajowego transponującego tę Dyrektywę, skutkowała uzyskaniem przez Skarżącego korzyści podatkowej, której przyznanie byłoby sprzeczne z celem tych przepisów, b) po drugie, z ogółu obiektywnych okoliczności zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. wynika, że zasadniczym celem nabycia przez Skarżącego wyrobów jubilerskich w dniu [...] lutego 2010 r. było uzyskanie nienależnie korzyści podatkowej, 3) art. 58 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 65 § 1 i 2 k.c. poprzez niewłaściwe nie zastosowanie w sprawie art. 86 ust. 1 u.p.t.u. w sytuacji, gdy brak jest podstaw faktycznych do niezastosowania ww przepisu prawa materialnego, w szczególności wobec niedokonania przez organ odwoławczy ustalenia treści czynności prawnej bez uwzględnienia elementów subiektywnych oraz bez zwrócenia się przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. w trybie art. 199a § 3 Ordynacji podatkowej o wydanie orzeczenia przez sąd powszechny dotyczącego ważności zawartej transakcji handlowej w dniu [...] lutego 2010 r., 4) art. 121 § 1 art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1 art. 188 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, dalej: "o.p.") poprzez bezpodstawne uznanie przez organ odwoławczy, że stan faktyczny sprawy ustalono i rozpatrzono w sposób pełny i oceniono w granicach swobodnej oceny dowodów oraz przy pełnej akceptacji przedłożonych dowodów w trakcie postępowania, bez uwzględnienia przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie określonym przez Skarżącego w postępowaniu odwoławczym, 5) art. 193 §1, § 4 i § 6 o.p. poprzez bezpodstawne nieuznanie przez organ odwoławczy za prawidłową ewidencję prowadzoną przez Skarżącego dla celów podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r. oraz z uwagi na fakt, że za dowód tego, co wynika z ich zapisów dokonanych w ewidencji nie uznano zapisów dotyczących zakupu przeze biżuterii, którą Skarżący nabył w dniu [...] lutego 2010 r., 6) art. 199a § 1 i 3 o.p. poprzez bezpodstawne uznanie, że kwestionowana czynność prawna z dnia 21 lutego 2010r. (nabycie wyrobów jubilerskich od spółki cywilnej L.) stanowiła obejście ustawy o podatku od towarów i usług, bez uprzedniego wystąpienia do sądu powszechnego o ustalenie istnienia stosunku prawnego lub prawa; 7) art. 210 § 1 pkt 6 o.p. poprzez wydanie przez organ odwoławczy w dniu [...] marca 2017 r. decyzji niezawierającej wyczerpującego odniesienia do wszystkich zarzutów zawartych w dowodach przedstawianych przez Skarżącego w trakcie postępowania kontrolnego przed organem I instancji oraz w trakcie postępowania podatkowego, 8) art. 54 § 1 pkt 7 o.p. z uwagi na fakt, iż organ odwoławczy określił w skarżonej decyzji, iż będzie zobowiązany do zapłacenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu podatku do towarów i usług za czerwiec 2013r. bez okresów wyłączenia ich naliczenia, pomimo że Naczelnik D. Urzędu Skarbowego w B. decyzję określającą mu zaległości wydał w dniu [...] stycznia 2017r., tj. po upływie 3 miesięcy od daty wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie na podstawie postanowienia Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w B. nr [...] z dnia [...] maja 2014r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze VAT [...] r. z [...].02.2010 r. Jako sprzedawca na fakturze tej widnieje firma PHU "L." s.c. A K., A. S., jako nabywca p. A. S., a jako przedmiot sprzedaży - biżuteria złota w ilości 15.050,60 g. Faktura ta opiewa na kwotę brutto 783.722,54 zł (wartość netto 642.395,52 zł, podatek VAT 141.327,02 zł). Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe dało, zdaniem Sądu, podstawę do stwierdzenia, że faktura VAT [...] z [...].02.2010 r. nie odzwierciedla faktycznie dokonanej sprzedaży i nie daje podatnikowi prawa do odliczenia wykazanego w niej podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przy czym, stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a) ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Jednakże zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności. Z treści powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że podatnik może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej rzeczywisty obrót, czyli taki, w którym pomiędzy rzeczywistą sprzedażą a jej opisem w fakturze istnieje pełna zgodność pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Dana faktura odzwierciedlać musi zdarzenie gospodarcze dokonane pomiędzy podmiotami wymienionymi na fakturze, którego przedmiotem jest towar lub usługa opisana w tym dokumencie. Jeśli brak jest któregokolwiek z tych elementów (od strony podmiotowej lub przedmiotowej) faktura nie może rodzić skutków opisanych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem w przypadku, gdy kwota wskazana jako podatek wynika z faktury, która nie dokumentuje faktycznego zdarzenia rodzącego obowiązek podatkowy u jej wystawcy - faktura taka nie daje uprawnienia do odliczenia wykazanej w niej kwoty. Dysponowanie więc przez nabywcę fakturą wystawioną przez dostawcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia, który nie stanowi samo przez się uprawnienia do odliczenia podatku, jeżeli nie towarzyszy mu spełnienie warunku w postaci wykonania rzeczywistej czynności rodzącej u wystawcy faktury obowiązek podatkowy z tytułu jej realizacji na rzecz nabywcy. Reasumując, fakt posiadania faktur VAT nie przesądza jeszcze o prawie do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. Istotne znaczenie dla podjętego w sprawie rozstrzygnięcia mają ustalone okoliczności poprzedzające datę "ujawnienia" przez podatnika kwestionowanej faktury. W okresie od 1999 r. do dnia [...].03.2010 r. Skarżący był wspólnikiem PHU L. s.c. W dniu [...] lutego 2010 r., przed wystąpieniem ze spółki cywilnej L., Skarżący pobrał z magazynu spółki 20.058,60 g wyrobów ze złota próby 585. Przedmiotowe wyroby ze złota potraktował jako rozliczenie udziału w dochodach Spółki, należnego za poprzednie lata. Z uwagi na powyższe p. A. K. w imieniu PHU L. s.c. wystawiła w dniu [...].03.2010 r. fakturę wewnętrzną na kwotę brutto 1.019.315,88 zł (wartość netto 835.504,83 zł, podatek VAT 183.811,05 zł). Jako tytuł wystawienia faktury wewnętrznej wpisano "towar zabrany przez wspólnika (p. A. S.) bez wiedzy i zgody współwłaściciela", jako datę transakcji wskazano dzień [...] lutego 2010 r., natomiast jako przedmiot czynności opodatkowanej - biżuterię złotą różną pr. 585 o łącznej wadze 20.058,60 gramów. Spółka cywilna L. ujęła przedmiotową fakturę wewnętrzną w ewidencji sprzedaży za luty 2010 r. Skarżący tej faktury nie otrzymał. Wielokrotnie zwracał się do Spółki L. o wydanie duplikatu tej faktury. Po odmownej odpowiedzi Skarżący - nie będąc już wspólnikiem Spółki L., ale będąc nadal w posiadaniu pieczątki tej firmy - wystawił dokument nazwany jako duplikat faktury wewnętrznej, w której ujął datę [...].06.2013 r. Treść tego dokumentu nie odpowiadała w pełni treści pierwotnej faktury wewnętrznej - jako datę wystawienia wskazano [...].02.2010 r. (na oryginale [...].03.2010 r.), podano kwoty wartość netto 835.504,00 zł, podatek VAT 183.810,88 zł (na oryginale wystawionym przez Spółkę wartość netto 835.504,83 zł, podatek VAT 183.811,05 zł). Ponadto Skarżący wystawił fakturę korygującą nr [...] do faktury wewnętrznej z dnia [...].02.2010 r. Faktura korygująca opiewa na kwotę netto 193.108,48 zł, podatek VAT 42.483,86 zł i jest datowana [...].06.2013 r. Zarówno duplikat faktury wewnętrznej, jak i fakturę korygującą nr 1/06/2013 tę fakturę wewnętrzną, p. A. S. zarejestrował w ewidencji zakupów za czerwiec 2013 r. i rozliczył podatek naliczony w nich wykazany. W wyniku przeprowadzanej kontroli podatkowej za czerwiec 2013 r. organ I instancji w protokole (doręczonym podatnikowi [...].03.2014 r.) stwierdził, że wystawiony przez p. A. S. duplikat faktury wewnętrznej oraz faktura korygująca nr [...] nie stanowią podstawy do rozliczenia podatku naliczonego. W związku z tym, iż podatnik wykazał je w ewidencji zakupów i deklaracji VAT-7 za czerwiec 2013 r., organ wskazał na naruszenie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT i zawyżenie podatku naliczonego w rozliczeniu podatku VAT za czerwiec 2013 r. o kwotę 141.327,02 zł (183.810,88 zł - 42.483,86 zł). Dodać w tym miejscu należy, iż wnioskiem z [...].06.2013 r. p. A. S. wystąpił o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku VAT w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z duplikatu faktury wewnętrznej dokumentującej pobranie towarów z magazynu spółki, której był wspólnikiem. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia [...].09.2013 r. stwierdził, iż w przedstawionym stanie faktycznym podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku wykazanego na wystawionym w dniu [...].06.2013 r. duplikacie faktury wewnętrznej, która następnie została skorygowana w dniu 20.06.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku prawomocnym wyrokiem z dnia 12.02.2014 r., sygn. akt I SA/Bk 586/13 podzielił stanowisko organu i nadal je podtrzymuje. Po otrzymaniu protokołu kontroli Skarżący nie dokonał korekty deklaracji za czerwiec 2013 r., lecz złożył [...].03.2014 r. zastrzeżenia do kontroli. Załączył do nich wystawioną przez p. A. S. fakturę VAT nr [...] z [...].02.2010 r., na której jako sprzedawca widnieje firma PHU "L." s.c., a przedmiotem sprzedaży jest biżuteria złota różna pr. 585 w ilości 15.050,60 g. Faktura ta opiewa na kwotę brutto 783.722,54 zł (wartość netto 642.395,52 zł, podatek VAT 141.327,02 zł). Na jej odwrocie widnieje adnotacja: data otrzymania dokumentu [...].06.2013 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego przedłożył wystawioną przez p. A. S. fakturę korygującą nr [...] z dnia [...].06.2013 r. do faktury wewnętrznej. Wg strony została ona wystawiona błędnie, gdyż w zaistniałej sytuacji winna być wystawiona faktura VAT. Do pisma z [...].03.2014 r. pełnomocnik podatnika załączył wydruk rejestru VAT za czerwiec 2013 r. po korekcie, z ujętą w nim m.in. fakturą VAT nr [...] z [...].02.2010 r. Biorąc powyższe pod uwagę organy zasadnie stwierdziły, iż podatnik zawyżył kwotę podatku naliczonego o 141.327 zł. Przede wszystkim brak było podstaw do uwzględnienia w rozliczeniu za kontrolowany okres kwoty wynikającej z duplikatu faktury wewnętrznej. Jak wskazano wcześniej, została ona wystawiona przez Skarżącego, który posłużył się pieczątką firmy L., której nie był już wspólnikiem. Co prawda w późniejszym okresie podatnik dokonał korekty tej faktury, to jednak nie wyeliminował jej w całości. W dalszym ciągu - do dnia kontroli - z prowadzonego rejestru, a także rozliczenia w deklaracji VAT-7 wynikało, iż został zawyżony podatek naliczony o kwotę 141.327 zł. Jak już wspomniano, po zakończeniu kontroli podatnik przedłożył fakturę korygująca nr [...] do faktury wewnętrznej na kwotę VAT (-141.327) zł oraz przedstawił kolejną fakturę nr [...] z podatkiem naliczonym 141.327 zł. Zeznając [...].07.2014 r. podatnik podał, że fakturę nr [...] wystawił w dniu pobrania wyrobów jubilerskich ze Spółki, tj. w dniu [...].02.2010 r. Odnośnie widniejącej na jej odwrocie daty otrzymania stwierdził, że faktura ta zaginęła w firmie "L.". Przy czym w dalszej części zeznań podał, że to on był przez cały czas w posiadaniu oryginału faktury nr [...], ale ujawnił go dopiero [...].06.2013 r. Jak zeznał, powodem powyższego był w/w wyrok WSA. Zeznaniom tym słusznie organy nie dały wiary. Są one bowiem wewnętrznie sprzeczne. Podatnik raz zeznaje, iż faktura nr [...] z [...].02.2010 r. zaginęła w Spółce "L." i nie wie, co się działo z tym dokumentem przez 3 lata, a następnie podczas tego samego przesłuchania zeznaje, że cały czas był w jej posiadaniu. W ocenie Sądu potwierdzeniem tego, że sporna faktura VAT nie odzwierciedla rzeczywistej transakcji sprzedaży pomiędzy wskazanymi w nich podmiotami, a tym samym brak jest podstaw do ujęcia jej w rozliczeniu podatku VAT za czerwiec 2013 r., są również zeznania p. A. K. z [...].10.2014 r. Podała ona, że w/w fakturę otrzymała od p. A. S. za pośrednictwem poczty w marcu lub kwietniu 2014 r., zaś wcześniej nie wiedziała o jej istnieniu. Podniosła przy tym, że w lipcu 2013 r. wezwała podatnika do zwrotu pieczątki firmowej spółki "L.", na co otrzymała od niego negatywną odpowiedź. Dodała także, iż m.in. w sprawie wystawienia tej faktury toczy się postępowanie w Sądzie Okręgowym w B. Wyjaśniła, że w/w dokument został wystawiony przez p. A. S. bezprawnie, po odejściu ze Spółki i nie dokumentuje faktycznych czynności. W wyroku z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w B. [...] Wydział Karny, prowadzący postępowanie z wniosku p. A. K., stwierdził m.in., że p. A. S. sfałszował fakturę nr [...] celem wyłudzenia pieniędzy od Skarbu Państwa. Powyższe zostało szczegółowo przedstawione w skarżonej decyzji. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dawał podstawy do stwierdzenia, że faktura nr [...] z [...].02.2010 r. wystawiona przez p. A. S. nie dokumentuje faktycznych czynności. Nie może zatem stanowić podstawy do ujęcia w rozliczeniu podatku VAT ( art. 88 ust. 3 a pkt 4 lit. a ustawy o VAT). Wbrew zarzutom skargi, postępowanie było przeprowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, tj. zgodnie z art. 121 Ordynacji podatkowej. W myśl zasady zawartej w art. 191, organy oceniły na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, że okoliczności, na podstawie których dokonano ustaleń zostały udowodnione. Organy w zaskarżonych decyzjach zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej), podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 122 Ordynacji podatkowej) oraz jako dowód dopuściły wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (art. 180 Ordynacji podatkowej). Przede wszystkim zostało dowiedzione, dlaczego faktura z wykazanym podatkiem została zakwestionowana. Organy podatkowe odniosły się do wszystkich dowodów przedstawianych przez skarżącego. Odmienna od organów podatkowych ocena tych dowodów przez stronę nie jest równoznaczna z nierzetelnością przeprowadzonego postępowania dowodowego, zwłaszcza w sytuacji, gdy strona nie wskazała dodatkowych dowodów potwierdzających jej racje. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej materiał dowodowy pozwalał na stwierdzenie, że wskazane w niniejszej sprawie nieprawidłowości powodują, że ewidencja VAT nabyć towarów i usług za czerwiec 2013 r. jest nierzetelna w zakresie zaewidencjonowanych i zakwestionowanych faktur. Tym samym - w ocenie organu - nie został naruszony, wskazany w skardze przepis art. 193 § 1, § 4 i § 6 Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze stwierdzone w sprawie okoliczności, nie są trafne zarzuty strony dotyczące naruszenia art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c ustawy o VAT. Należy bowiem wskazać, że przepis ten w mniejszej sprawie nie stanowił podstawy prawnej do zakwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego. W ocenie Sądu nie sposób zgodzić się z zarzutem naruszenia przepisów art. 199a § 1 i 3 Ordynacji podatkowej. Stosownie do art. 199a § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności. Natomiast art. 199a § 3 stanowi, że jeżeli z dowodów zgromadzonych w toku postępowania, w szczególności zeznań strony, chyba że strona odmawia składania zeznań, wynikają wątpliwości co do istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, z którym związane są skutki podatkowe, organ podatkowy występuje do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia tego stosunku prawnego lub prawa. Wskazana regulacja prawna nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, faktura wewnętrzna została wystawiona na okoliczności pobrania przez p. A. S. z magazynu Spółki L. wyrobów ze złota jako rozliczenie udziału w dochodach Spółki. Okoliczność ta nie była kwestionowana również przez p. A. S., który domagał się jedynie od Spółki L. wydania mu egzemplarza tej faktury. W piśmie z [...].11.2012 r. kierowanym do Spółki podatnik wprost podał, iż faktura wewnętrzna dokumentuje przekazanie wyrobów jubilerskich stanowiących rozliczenie 50 % udziałów w związku z jego wystąpieniem ze Spółki w dniu [...].03.2010 r. Dopiero po niekorzystnym dla siebie wyroku WSA w B. i otrzymaniu protokołu kontroli podatkowej, w których zakwestionowano prawo do odliczenia podatku VAT z faktury wewnętrznej, stwierdził, że nabył towary od Spółki na podstawie wystawionej przez siebie faktury VAT nr [...]. Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia przez organ odwoławczy art. 54 § 1 pkt 7 wskazać należy, iż skarżący dokonał wpłaty na konto urzędu kwoty 141.327 zł tytułem zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług i jednocześnie wniósł do Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w B. o ustalenie przez ten organ okresów w trakcie postępowania podatkowego, za które wyłącza się naliczanie odsetek za zwłokę. Z informacji uzyskanych od organu wynika, iż kwestia zaliczenia dokonanej przez podatnika wpłaty zostanie rozstrzygnięta przez Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w B. w odrębnym postępowaniu. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.