I SA/Bk 497/16

WyrokWSA w Białymstoku2017-01-05

Skład orzekający: Paweł Janusz Lewkowicz, Andrzej Melezini, Jacek Pruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odpowiedzialność podatkowa byłego wspólnika spółki jawnej za zaległości podatkowe spółki może zostać orzeczona, jeśli decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego wobec spółki została wydana przez organ nieuprawniony?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że zarzuty dotyczące wadliwości decyzji organu kontroli skarbowej, która określiła wysokość zobowiązania podatkowego spółki, nie mogą być rozpatrywane w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej (byłego wspólnika). Decyzja organu kontroli skarbowej była ostateczna i nie była przedmiotem postępowania w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej. Sąd podkreślił, że odpowiedzialność byłego wspólnika spółki jawnej jest uregulowana w art. 115 Ordynacji podatkowej, a organ podatkowy ma obowiązek wykazać istnienie zaległości podatkowych spółki oraz fakt bycia wspólnikiem w czasie ich powstania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. orzekającą o odpowiedzialności podatkowej W. K. jako byłego wspólnika spółki jawnej "K." za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2010 r. Skarżący kwestionował m.in. prawidłowość wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe spółki przez organ nieuprawniony oraz naruszenie przepisów postępowania. Sąd oddalił skargę, uznając większość zarzutów za niedopuszczalną w kontekście postępowania dotyczącego odpowiedzialności osoby trzeciej.
Rozstrzygnięcie
Oddalenie skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.),, sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłego wspólnika za zaległości podatkowe "K." W. R. Spółka jawna w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października i grudzień 2010 r., za odsetki za zwłokę od tych zaległości i koszty postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. orzekł o odpowiedzialności podatkowej W. K. (zwanego dalej: "Skarżący") jako byłego wspólnika za zaległości podatkowe "K." Spółka jawna z siedzibą w B. w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2010 r. w łącznej kwocie 11.812.358,00 zł oraz za odsetki za zwłokę od tych zaległości w kwocie 6.864.759,00 zł (wg stanu na dzień wydania skarżonej decyzji) oraz za koszty postępowania egzekucyjnego w wysokości 179.211,50 zł. Po rozpoznaniu odwołania od tej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części orzekającej o odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki za listopad 2010 r. w kwocie 815.218,00 zł i za odsetki za zwłokę od tej zaległości w kwocie 452.323,00 zł i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie oraz utrzymał decyzję w mocy w części dotyczącej zaległości podatkowych za styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, grudzień 2010 r. w łącznej kwocie 10.997.140,00 zł, za odsetki za zwłokę od tych zaległości w kwocie 6.487.517,00 zł. Organ w pierwszej kolejności ustalił, że w dniu [...] września 2003 r. z chwilą wpisu do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego powstała "K." Spółka jawna w S. W dniu [...] czerwca 2008 r. przystąpił do Spółki trzeci wspólnik – J. D., a z dniem [...] lipca 2008 r. wystąpił z niej R. B. Organ wskazał, że wiązało się to ze zmianą nazwy na "K." W. K., J. D. Spółka jawna. Następnie z dniem [...] grudnia 2010 r. do Spółki przystąpili dwaj wspólnicy: J. W. oraz B. R. Z kolei z dniem [...] lutego 2011 r. ze Spółki wystąpili Skarżący i J. D. Doszło też do zmiany nazwy Spółki na "K." W. R. Spółka jawna. W dniu [...] marca 2011 r. do Spółki przystąpił trzeci wspólnik M. I., a następnie w dniu [...] marca 2011 r. wystąpił z niej J. W. W dniu [...] października 2011 r. przystąpili do Spółki: J. W. oraz D. F., a z dniem [...] października 2011 r. ze Spółki wystąpili B. R. i M. I. Organ zauważył, że "K." W. R. Spółka jawna powstała w wyniku przekształcenia spółki cywilnej Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego "K." działającego uprzednio pod firmą "K." W. K., J. D. Spółka jawna z siedzibą w B. Dalej organ wskazał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. w decyzji z dnia [...] września 2014 r. nr [...] rozliczył Spółce jawnej "K." R. I. z siedzibą w B. podatek od towarów i usług w kwotach odmiennych od deklarowanych za miesiące od stycznia do grudnia 2010 r. Organ stwierdził, że określone decyzją organu kontroli skarbowej zobowiązania podatkowe stały się zaległościami podatkowymi, za które Skarżący ponosi odpowiedzialność jako osoba trzecia. Rozpoznając sprawę organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Z 2015 r., poz. 1649), do odpowiedzialności podatkowej osób trzecich z tytułu zaległości podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie tej ustawy, tj. przed 1 stycznia 2016 r. Badając kwestię przedawnienia zobowiązań podatkowych organ ustalił, że w postanowieniu nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w B. na podstawie art. 303 kpk w związku z art. 113 § 1 kks i art. 151 kks wszczął śledztwo w sprawie uszczuplenia w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 31 października 2010 r. należności publicznoprawnych w podatku od towarów i usług wielkiej wartości w wysokości 12.008.218 zł przez Spółkę jawną "K." Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. zawiadomił Spółkę jawną K. o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe, wobec czego bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okresy styczeń - październik 2010 r. stosownie do art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., zwanej dalej: "o.p."), został zawieszony. Jednocześnie organ podatkowy I instancji poinformował, że podejrzenie popełnienia przestępstwa wiąże się z niewykonaniem tych zobowiązań. Z uwagi na to, że wszczęte śledztwo nie objęło uszczupleń z tytułu VAT za listopad 2010 r., organ odwoławczy stwierdził, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad 2010 r. wygasło wskutek przedawnienia z dniem 31 grudnia 2015 r., wobec czego uchylił zaskarżoną decyzję w tej części i umorzył postępowanie w sprawie. Następnie organ stwierdził, że Skarżący w dacie powstania zaległości podatkowych objętych decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. był wspólnikiem Spółki jawnej "K.", zmienionej następnie na skutek zmian osobowych w "K." W., R. Spółka jawna, i z tego tytułu, jako były wspólnik tej Spółki ponosi odpowiedzialność podatkową. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 108 § 2 pkt 2 lit. a o.p., poprzez wszczęcie postępowania i wydanie decyzji w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej przed dniem wydania i doręczenia decyzji wobec spółki jawnej. Organ wskazał, że w decyzji z dnia [...] września 2014 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określił spółce jawnej – K. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r. a decyzja ta jest ostateczna. Odnosząc się do twierdzenia, że "K." Spółka jawna nigdy nie istniała, wobec czego decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. została wydana na nieistniejący podmiot organ stwierdził, że z dokumentów uzyskanych w toku postępowania prowadzonego przez organ podatkowy I instancji wynika, że nazwa spółki "K." Spółka jawna została ustalona przez organ kontroli skarbowej zgodnie z treścią art. 24 § 1 Kodeksu spółek handlowych. Wszczęcie postępowania kontrolnego nastąpiło wobec "K." Spółka jawna, natomiast postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. nr [...] wydanej w stosunku do Spółki "K." zostało zakończone decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji. Obecny wspólnik "K." W., R. Spółki jawnej nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ. Ponadto zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2010 r. powstały u podatnika "K." W. K. J. D. Spółka jawna w czasie, w którym Skarżący był wspólnikiem tej spółki (od [...] września 2003 r. do [...] lutego 2011 r.), działającej następnie pod nazwą "K." Spółka jawna. Odnosząc się do pozostałych zarzutów organ wskazał, że decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] września 2014 r. jest decyzją ostateczną. Dopóki pozostaje ona w obrocie prawnym, to decyzją tą związane są organy podatkowe orzekające w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności osób trzecich, a w rozpatrywanej sprawie byłego wspólnika spółki jawnej na podstawie art. 115 § 2 o.p. Sam fakt złożenia wniosków o stwierdzenie nieważności i wznowienie postępowania nie jest tożsamy ze zmianą decyzji ostatecznej. Ponadto postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wydanej w stosunku do Spółki "K." zostało zakończone decyzją tego organu z dnia [...] listopada 2015 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji. Decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji stała się decyzją ostateczną. W skardze do Sądu Skarżący, działając przez pełnomocnika, zarzucił decyzji Dyrektora Izby Skarbowej naruszenie: 1) art. 2 oraz 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który stwierdza, że Rzeczpospolita Polska jest państwem prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej, a organa władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] września 2014 r. została wydana przez Urząd Kontroli Skarbowej, a nie przez uprawniony podmiot Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B., 2) art. 8 ust. 1 pkt 3 oraz art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej, który stwierdza, że organem kontroli skarbowej jest dyrektor urzędu kontroli skarbowej, a jednostkami organizacyjnymi kontroli skarbowej są urzędy kontroli skarbowej, 3) art. 11 ust. 2 pkt 3 a ustawy o kontroli skarbowej, który stwierdza, że dyrektor urzędu kontroli skarbowej wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie, 4) art. 108 § 2 pkt 2 lit. a o.p., poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, który bezpodstawnie wszczął postępowanie i wydał decyzję w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej (tj. podatnika - byłego wspólnika spółki jawnej) przed dniem wydania i doręczenia decyzji wobec spółki jawnej, w sytuacji gdy decyzja (nieuprawnionego organu, tj. urzędu kontroli skarbowej, a nie dyrektora tegoż urzędu) Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] września 2014 r., dotyczy spółki jawnej – K. -podmiotu, który nie istnieje i nigdy nie istniał, a tym samym podatnik nie był wspólnikiem takiej spółki, 5) art. 210 § 1 pkt 4 oraz art. 210 § 4 o.p. , poprzez wskazanie w osnowie decyzji Urzędu Kontroli Skarbowej (jeżeli poprzez ostrożność procesową można taki dokument nazwać decyzją) wadliwej strony podatkowej, 6) art. 210 § 1 pkt 6 poprzez braki formalne i prawne wydanej decyzji w szczególności zaś do postanowień § 4 tegoż artykułu, gdzie w wydanej decyzji nie wskazuje faktów udowodnionych którym dano wiarę i uznano za udowodnione oraz przyczyn dla których innym dowodom odmówiono wiarygodności. W konsekwencji dla umocnienia praworządności Urząd Kontroli Skarbowej nie dokonał należytego i wyczerpującego poinformowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierować się powinny organy wydające decyzję. W tym akapicie Skarżący zauważył, że nieuprawniony organ wydał decyzję z obszernymi wadami prawnymi, uzasadniającymi eliminację przedmiotowej decyzji z obrotu prawnego. Niezależnie od powyższego, a mając na uwadze ostrożność procesową, strona nie miała możliwości obrony słusznych interesów oraz prowadzenia polemiki z wydającymi decyzję zarówno w odwołaniu, jak też skardze do Sądu. Prawidłowe uzasadnienie decyzji ma tylko znaczenie prawne ale i wychowawcze poprzez pogłębianie zaufania do organów administracji państwowej, 7) art. 188 w zw. z art. 122, art. 180 § 1 i art. 187 § 1 o.p., poprzez nieuwzględnienie wszystkich wniosków dowodowych podatnika złożonych w postępowaniu podatkowym na okoliczność ustalenia etapu sprawy zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] września 2014 r., w związku z wnioskami uprawnionego pełnomocnika spółki o wznowienie postępowania w tej sprawie i o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w przedmiotowej sprawie; 8) art. 208 § 1 o.p., poprzez nieumorzenie postępowania prowadzonego przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B., pomimo wydania decyzji - stanowiącej podstawę wszczęcia postępowania podatkowego – przez nieuprawniony Urząd Kontroli Skarbowej z dnia [...] września 2014 r. oraz z rażącym naruszeniem prawa (decyzja została skierowana do podmiotu, który nie istnieje) i w konsekwencji bezprzedmiotowości niniejszego postępowania; 9) art. 210 § 1 pkt 1 o.p., poprzez oznaczenia jaki uprawniony organ wydał decyzję z dnia 16 września 2014 r. (nr jak w punkcie 7), 10) art. 120 o.p., poprzez działania Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z rażącym naruszeniem prawa procesowego, poprzez wadliwe wprowadzenie do obrotu prawnego decyzji wydanej, przez nieuprawniony organ (budynek UKS-u). Również poprzez rażące naruszenie prawa przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, który wiedząc, że decyzja jest wadliwa, w sposób celowy i umyślny potwierdził wprowadzenie jej do obiegu prawnego, 11) art. 121 § 1 o.p., poprzez prowadzenie postępowania przez organa podatkowe oraz organa kontroli skarbowej w sposób absolutnie nie budzący zaufania do organów podatkowych. Szczególnie poprzez zaniechanie przesłuchania stron, byłych wspólników kontrolowanej spółki, 12) art. 122 o.p., poprzez brak podjęcia działań w celu dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. W szczególności poprzez stronnicze działania organu w zakresie odmowy dopuszczenia oryginalnych dowodów kosztowych i faktur sprzedaży do postępowania podatkowego, w wyniku czego celowo zniekształcono ostateczne rozstrzygnięcie sprawy na niekorzyść podatnika, 13) art. 123 § 1 o.p., poprzez celowe i umyślne niedopuszczenie strony do czynnego udziału w każdym stadium postępowania (np. nieprzesłuchania strony w trybie świadka) celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dla ustalenia prawdy materialnej, 14) art. 200 § 1 w zw. art. 123 § 1 w zw. z art. 216 § 1 o.p. w ten sposób, że po zapoznaniu podatnika z materiałami postępowania odwoławczego w dnia [...] lutego 2016 r. w Izbie Skarbowej w B., spisaniu z tej czynności protokołu zapoznania, organ podatkowy dokonał eliminacji z nielegalnie wydanej decyzji Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] września 2014 r. zaległości podatkowej spółki za miesiąc listopad 2010 r., powołując się na wszczęte śledztwo w sprawie uszczuplenia należności podatkowych. Skarżący stwierdził, że analiza tego wątku wykazuje pomylenie z poplątaniem. Skoro Inspektor Kontroli Skarbowej [...] listopada 2015 r. wszczyna śledztwo i Skarżący powołał cytat z tego dokumentu - postanowienie o wszczęciu śledztwa...po zapoznaniu z aktami śledztwa Nr ... koniec cytatu, z treści wynika, że wszczęto śledztwo w sprawie śledztwa, 15) art. 70 § 6 pkt 1 o.p. w ten sposób, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] (trzydzieści dni przed przedawnieniem zobowiązań podatkowych - termin mijał 31 grudnia 2015 r.) za pomocą operatora pocztowego wysłał zawiadomienie informując dłużnika - spółkę, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towaru i usług, został zawieszony z uwagi na wszczęcie postępowania karno-skarbowego w tej sprawie. Zawiadomienie doręczono w sposób zastępczy, co jest niezgodne z treścią ww. przepisu oraz wyroku z 17 lipca 2012 r. sygn. akt P 30/11 Trybunału Konstytucyjnego Rzeczpospolitej Polskiej, 16) art. 86 pkt 1, art. 86 pkt 2 ust. 1 lit. a, art. 86 pkt 2 ust. 2 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (w szczególności poprzez brak dokonania sprawdzenia (celowego pominięcia) w urzędach celnych RP w sytuacji kiedy firma kontrolowana nie posiadała dowodów źródłowych mających wpływ na wysokość podatku naliczonego, 17) art. 99 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez nieuznanie danych wynikających ze złożonych deklaracji VAT-7 do urzędu skarbowego i w to miejsce wprowadzenia nierzetelnego rozliczonego podatku naliczonego do odliczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem, poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka niewątpliwie nie zachodzi. Odpowiedzialność wspólnika spółki jawnej została skonkretyzowana w art. 115 o.p. Zgodnie z § 1 tego przepisu wspólnik spółki jawnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki, wynikające z działalności tej spółki. Natomiast § 2 stanowi, że przepis § 1 stosuje się również do odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, gdy był on wspólnikiem, oraz za zaległości wymienione w art. 52 powstałe w czasie, gdy również był on wspólnikiem. Stosownie do treści art. 108 § 1 o.p. o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w drodze decyzji. Art. 108 § 2 o.p. stanowi, że postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed: upływem terminu płatności ustalonego zobowiązania oraz przed dniem doręczenia decyzji: określającej wysokość zobowiązania podatkowego, decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, w sprawie zwrotu zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług; decyzji określającej wysokość należnych odsetek za zwłokę oraz przed dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego - w przypadku, o którym mowa w § 3. W myśl § 3 tego przepisu, w razie wystawienia tytułu wykonawczego na podstawie deklaracji. W przypadku orzekania o odpowiedzialności podatkowej wspólnika spółki jawnej na podstawie art. 115 § 1 i 2 o.p., organ podatkowy w ramach prowadzonego postępowania ma obowiązek wykazać istnienie zaległości podatkowych spółki oraz fakt bycia wspólnikiem spółki w czasie, w którym upływał termin płatności zobowiązań podatkowych. Przez byłego wspólnika rozumieć należy natomiast każdego, kto zgodnie z umową spółki lub w świetle akt rejestrowych był jej wspólnikiem w określonym czasie, bez względu na to w jakich okolicznościach być nim przestał. W dacie powstania zaległości podatkowych objętych skarżoną decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. Skarżący był wspólnikiem "K." W. K., J. D. Spółka jawna, zmienionej następnie na skutek zmian osobowych w "K." W., R. Spółka jawna i z tego tytułu, jako były wspólnik tej Spółki ponosi odpowiedzialność podatkową. W skarżonej sprawie zaistniały, zdaniem Sądu, przesłanki do orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej Skarżącego jako byłego wspólnika Spółki w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2010 r. Bezspornym w sprawie jest istnienie zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za rzeczone okresy, które wynikają z braku zapłaty podatku, jak też bycie przez Skarżącego wspólnikiem Spółki w okresie powstania zobowiązań podatkowych, które przekształciły się w zaległości podatkowe. Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd w pierwszej kolejności pragnie podkreślić, że dotyczą one w znacznej części prawidłowości wydania decyzji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] września 2014 r., nr [...], w której organ kontroli skarbowej rozliczył "K." R. I. Spółka jawna podatek od towarów i usług za poszczególne okresy 2010 r. Powyższa decyzja jest ostateczna i nie była przedmiotem postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności byłego wspólnika. Stąd też zarzuty dotyczące tej decyzji i postępowania prowadzonego przez organ kontroli skarbowej, wymienione w punktach: 1, 2, 3, 5, 6, 9, 10, 11, 12, 16 i 17 nie mogą być rozpatrywane w skardze na decyzję w sprawie odpowiedzialności osób trzecich. Odpowiadając zaś na zarzuty skargi w zakresie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłego wspólnika, za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 108 § 2 pkt 2 lit. a o.p., poprzez wszczęcie postępowania i wydanie decyzji w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej przed dniem wydania i doręczenia decyzji wobec spółki jawnej. Jak to już zostało wcześniej wskazane, decyzja organu kontroli skarbowej została doręczona Spółce w trybie art. 150 o.p. i stała się decyzją ostateczną. Z dokumentów uzyskanych w toku postępowania prowadzonego przez organ podatkowy instancji - pismo Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2015 r. wynika, iż nazwa spółki "K." R. I. Spółka jawna została ustalona przez organ kontroli skarbowej zgodnie z treścią art. 24 § 1 Kodeksu spółek handlowych (firma spółki jawnej powinna zawierać nazwiska lub firmy (nazwy) wszystkich wspólników albo nazwisko albo firmę (nazwę) jednego albo kilku wspólników oraz dodatkowe oznaczenie "spółka jawna"). Wszczęcie postępowania kontrolnego nastąpiło wobec "K." R. I. Spółka jawna (Panowie B. R. i M. I. figurują w Krajowym Rejestrze Sądowym jako wspólnicy tej spółki). Podkreślić przy tym należy, że w nazwie adresata decyzji podatkowej Skarżący zakwestionował tylko nazwisko jednego ze wspólników "I.", nie kwestionował natomiast pozostałych elementów nazwy Spółki, numeru NIP, czy też siedziby Spółki. Za niezasadny Sąd uznał również zarzut dotyczący naruszenia art. 208 § 1 o.p., poprzez nieuwzględnienie wniosku podatnika o umorzenie postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. nr [...] wydanej w stosunku do Spółki "K." zostało zakończone decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji. J. W., obecny wspólnik "K." W., R. Spółki jawnej nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ. Dopóki w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Dyrektora Urzędu kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] września 2014 r., to decyzja tą związane są organy podatkowe orzekające w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności osób trzecich. W ocenie Sądu nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 188 w zw. z art. 122, art. 180 § 1 i art. 187 § 1 o.p., poprzez nieuwzględnienie wszystkich wniosków dowodowych podatnika złożonych w postępowaniu podatkowym na okoliczność ustalenia etapu sprawy zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] września 2014 r., w związku z wnioskami o wznowienie postępowania w tej sprawie i o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w przedmiotowej sprawie Stosownie do art. 188 o.p., na co słusznie wskazuje organ, żądanie strony dotyczące dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te są stwierdzone wystarczająco innym dowodem. Należy zaznaczyć, że fakt złożenia wniosków o stwierdzenie nieważności i wznowienie postępowania nie jest tożsamy ze zmianą decyzji ostatecznej. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. nr [...] wydanej w stosunku do Spółki "K." zostało zakończone decyzją tego organu nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji. Decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji stała się decyzją ostateczną. W przypadku zmiany ostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] września 2014 r. w wyniku wznowieniu postępowania, zmiana ta stanowić będzie przesłankę do wznowienia postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej. Za bezzasadny Sąd uznał również zarzut naruszenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. art. 123 § 1 o.p., poprzez nieprzesłuchanie strony w trybie świadka. Organ prawidłowo wyjaśnił, że wniosek pełnomocnika dotyczył przesłuchania w charakterze strony- Skarżącego, w charakterze świadków: J. D., J. W. i B. R. na okoliczność dokonania sprzedaży spółki, a w szczególności czy nie zaszły okoliczności wyłączające odpowiedzialność wspólnika na zasadzie przepisów prawa handlowego oraz przesłuchania aktualnych wspólników spółki na okoliczność przechowywania dokumentacji księgowej za rok 2010. Z akt sprawy wynika, że organ podatkowy I instancji postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] odmówił przeprowadzenia wnioskowanych przez pełnomocnika w piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r. (data wpływu do organu – [...] lipca 2015 r.), nie uzasadniając swego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] wskazał, że przesłuchania Skarżącego w charakterze strony, jak też wymienionych we wniosku osób, nie miałoby żadnego znaczenia w przedmiotowej sprawie. Organ podatkowy I instancji wyjaśnił, że skład osobowy wspólników spółki "K." Spółka jawna w okresie 2010 - 2015 został ustalony na podstawie innych dowodów: zgłoszeń N1P-2, załączników NIP-D, do ww. zgłoszeń składanych w Urzędzie Skarbowym w B., w Urzędzie Skarbowym w S. oraz Urzędzie Skarbowym W., a także na podstawie dokumentów znajdujących się w Sądzie Rejonowym w B. w XII Wydziale Gospodarczym KRS. Ponadto Sąd stwierdził, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 200 § 1 w zw. art. 123 § 1 w zw. z art. 216 § 1 o.p. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, po zapoznaniu pełnomocnika Skarżącego z aktami sprawy, rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym w skarżonej decyzji uchylił ww. decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] listopada 2015 r. w części orzekającej o odpowiedzialności Skarżącego za zaległości podatkowe Spółki za listopad 2010 r. i za odsetki za zwłokę od tej zaległości i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie. Jako uzasadnienie wskazano, że zobowiązanie podatkowe za ten okres rozliczeniowy w podatku od towarów i usług za listopad 2010 r. i odsetki za zwłokę wygasły wskutek przedawnienia. Nietrafny okazał się też zarzut naruszenia art. 70 § 6 pkt 1o.p., poprzez wysłanie zawiadomienia informującego Spółkę, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towaru i usług, został zawieszony z uwagi na wszczęcie postępowania karno-skarbowego w tej sprawie. Stosownie do art. 151 § 1 o.p. (w brzmieniu obowiązującym w grudniu 2015 r.) osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji. Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] o zawieszeniu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych na podstawie art. 70 § 6 o.p. w związku z wszczęciem postępowania o przestępstwo skarbowe zostało skierowane do K. W. R. Spółka jawna z siedzibą w B. przy ul. [...]. Adres podatnika - "K." W., R. Spółka jawna został ustalony w oparciu o zgłoszenie NIP-2 i aktualny odpis Krajowego Rejestru Sadowego. Zawiadomienie zostało również wysłane na adres Spółki: ul. [...] S.-wykazany we wniosku o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorstw z dnia [...] października 2011 r., a podpisany przez aktualnych wspólników Spółki. J. W. i D. F. aktualni wspólnicy Spółki zamieszkują przy ul. [...] w S.. Zawiadomienia wysłane na adresy Spółki: ul. [...],B. i ul. [...],S. zostały doręczone w trybie art. 150 o.p. Sąd administracyjny niezwiązany granicami skargi nie stwierdził innych naruszeń prawa, które mogłyby stanowić podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło