I SA/Bk 53/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy N. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [..] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę.- Przedmiotem Skargi jest ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...].12.2007 r. (....) uchylającą orzeczenie organu I instancji – Wójta Gminy N. – S. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...].07.2007 r. Wójt Gminy N. – S. ustalił podatnikowi zobowiązanie w podatku od nieruchomości za rok 2007 z tytułu władania budynkami gospodarczymi o łącznej powierzchni 435 m2. Wymiaru podatku dokonano w oparciu o złożoną przez podatnika informację o nieruchomościach (budynki zakwalifikowano jako "pozostałe" niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej). Od powyższej decyzji podatnik wniósł odwołanie, w którym zanegował wysokość podatku. Zdaniem strony część nieruchomości (wraz z jednym z budynków) nie powinna być opodatkowana, skoro podatnik zbył ją na rzecz innej osoby. Drugi budynek, z uwagi na jego zły stan techniczny, również nie powinien być opodatkowany. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].12.2007 r. uchyliło orzeczenie organu l instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem organu odwoławczego zbycie jednego z obiektów stanowiących przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości w trakcie trwającego postępowania odwoławczego powodowało konieczność weryfikacji zobowiązania podatkowego. Brak wyjaśnienia okoliczności zbycia (w szczególności daty sprzedaży części nieruchomości) uniemożliwił podjęcie merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ II instancji - to z kolei skłoniło skład orzekający do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Decyzja organu odwoławczego została zaskarżona przez Wójta Gminy N.-S. Skarżący zarzuca temu rozstrzygnięciu podjęcie go po upływie ustawowego terminu oraz brak odniesienia do meritum sprawy. Decyzja organu II instancji, opinii skarżącego, paraliżuje pracę organu podatkowego powodując konieczność ponownego prowadzenia postępowania podatkowego, a w perspektywie - najprawdopodobniej konieczność odniesienie się do zarzutów ponownie wniesionego odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu ze względu na jej niedopuszczalność. Problem dopuszczalności złożenia przez jednostkę samorządu terytorialnego skargi na decyzję organu odwoławczego wydaną w sprawie, w której organ tej jednostki orzekał w pierwszej instancji był przedmiotem licznych orzeczeń sądowych (np. uchwały: Sądu Najwyższego: z 22 października 1998 r., sygn. akt III AZP 5/84, OSNCP 1985/7/86; Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt OPK 14/00, ONSA 2001/1/17; z 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 14/03, ONSA 2003/4/115; wyrok Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2001 r. sygn. akt III RN 104/00, OSNAP 2002/1/4) Linia orzecznictwa, jaka ukształtowała się w tym zakresie w istocie swej nie uległa zmianie ani po reformie ustrojowej państwa, kiedy to wprowadzone zostały gminne jednostki samorządu terytorialnego, ani też w związku z reformą sądownictwa administracyjnego. Jej wyrazem jest również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04 (niepublikowany), w którym Sąd ten stwierdził, że gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tej sprawie. Aczkolwiek wyrok ten wydany został w związku ze skargą złożoną na decyzję wydaną w postępowaniu prowadzonym w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, to zajęte w nim stanowisko może być odniesione do skarg wnoszonych na decyzje wydane w postępowaniu podatkowym, będącym szczególnym rodzajem postępowania administracyjnego. Pogląd ten potwierdził NSA w postanowieniu z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt II FSK 818/05, LEX nr 274863. Gmina wydając poprzez swój organ decyzję administracyjną działa jak organ administracji publicznej (organ władzy publicznej). Organom tym nie służy prawo złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie obejmuje ich pojęcie "każdy" użyte w art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym (podatkowym) wyznaczona jest przepisami prawa pozytywnego. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy o postępowaniu administracyjnym przyznają stronom tego postępowania. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej. Wtedy będzie on "bronił" interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Z tego też względu, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji, niezależnie od tego czy nastąpiło z mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego. Gmina wydając poprzez swój organ decyzję podatkową działa jak organ administracji publicznej. Organom tym nie służy prawo złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie obejmuje ich pojęcie "każdy" użyte w art. 50 § 1 p.p.s.a. O niedopuszczalności wniesienia przez gminę skargi do sądu administracyjnego w sytuacji, jaka wystąpiła w niniejszej sprawie, decyduje zatem pozycja gminy działającej tu jako organ realizujący władztwo administracyjne. Bez znaczenia jest natomiast okoliczność, iż art. 50 § 1 p.p.s.a. nie zawiera wprost wyłączenia gminy z kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi. Niedopuszczalność skargi, jaka wystąpiła w niniejszej sprawie, skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.